|
Het is alweer even geleden, maar 2 juli jl. stond ik aan de start van de trail die elk jaar in de omgeving van Chiny (B) wordt gehouden. Twee jaar geleden was de eerste keer dat ik meedeed en dat was tevens de eerste keer dat ik een echte trailrun liep. Toen heette het nog Festival Trail Chiny, maar ondertussen wordt het evenement Festival Trail Semois genoemd, naar de rivier de Semois die deels gevolgd en soms overgestoken wordt. Het parcours is gelegen ten zuiden van de Ardennen, in de provincie Belgisch Luxemburg, een werkelijk prachtige omgeving om in te lopen!
Toen ik twee jaar geleden mijn eerste trail liep, maakte ik een beginnersfout, ik probeerde alle hellingen hardlopend omhoog te komen. Dit resulteerde er toen in dat ik de laatste kilometers niet meer kon rennen, dat mijn spieren op het eind nog maar nauwelijks mijn lichaamsgewicht konden dragen. De laatste 5 kilometer heb ik toen moeten wandelen en ik had me dus voor dit jaar voorgenomen dat me dat niet weer zou overkomen.
De start! Nog geen honderd meter verder stond ons direct een hele zware klim te wachten, een klim die dusdanig steil was dat slechts met behulp van touwen en staalkabels er omhoog geklauterd kon worden. Voordat ik boven was, zat mijn hartslag al nagenoeg op het maximum. Dit terwijl de Garmin nog maar slechts een paar honderd meters afgelegde afstand aangaf… Wat er volgde was een werkelijk prachtige tocht in de streek van de Semois. Er zat bijna geen vlak stuk in, de paden gingen óf omhoog óf omlaag. Bijna alles onverhard natuurlijk. Waar ik wel weer enorm aan moest wennen waren de best grote keien die op de paden lagen. Zeker met het dalen was dat goed oppassen geblazen!
Het parcours was totaal anders dan dan van twee jaar terug, maar zeker niet minder zwaar. Er zat op een gegeven moment een klim in die zo steil was dat ik eerst niet kon geloven dat we daar omhoog moesten. Bijna op handen en voeten ging ik omhoog, zó steil was het. Gelukkig stonden er bomen waar je af en toe je aan kon vastgrijpen… Na 3:03 uur kwam ik over de finish. Niet alleen 25 kilometer afgelegd, maar ook nog ruim 550 meter geklommen. Mijn energie had ik goed verdeeld, want ik kon tot het einde toe blijven hardlopen. Wel werd het dalen steeds zwaarder, de quadriceps hadden het wederom zwaar te verduren gehad.
Net als twee jaar geleden was het na afloop feest tot diep in de nacht. Eerst gezamenlijk eten, daarna feesten op de muziek van een coverband. De Belgische biertjes liet ik mezelf goed smaken, ik had het wel verdiend vond ik… Sinds de Midwintermarathon had ik wegens enigszins overbelaste aanhechtingen van de quadriceps niet veel kilometers gemaakt. Te weinig kilometers in elk geval om in de hardloop4daagse van start te gaan voor de (eerder voorgenomen) 100 km. Net als vorig jaar zou ik voor de 60 km gaan. Britt had zich wel ingeschreven voor de 100 km.
De Hardloop4daagse is een pracht van een loopevenement dat dit jaar voor de 10e keer georganiseerd werd. Je krijgt de mooiste loopparcoursen van Nederland voorgeschoteld: onverhard, bos & heide, heuvels, prachtnatuur, je komt geen twee keer op dezelfde plek, etc, etc… Vrijdagmiddag 10 juni jl. de auto ingeladen en naar het Orderbos in Apeldoorn gereden. Het voetbalveld van CSV deed dienst als geïmproviseerde camping, dus daar de tent opgezet. Het was leuk om direct weer bekenden tegen te komen! De eerste etappe startte vrijdagavond vanaf de camping. Wegens de veranderde startplek meet deze etappe vijfhonderd meter meer dan vorig jaar, namelijk 17,1 km. De eerste acht kilometer is het klimmen tot aan Hoog Soeren, daarna is het voornamelijk heuvelafwaarts. Ik besluit om rustig te starten, maar wil wel in een hoger tempo lopen dan de eerste etappe van vorig jaar. Britt en ik lopen gezellig samen op en komen in 1:33:28 over de finish. Ik ben tevreden, maar ben een beetje bang of ik niet te snel gelopen heb, ik moet nog drie dagen namelijk…
Samen met Britt de eerste etappe lopen… Zaterdag 11 juni ben ik jarig! Nadat ik naar de douche van CSV ben geweest, tref ik een geheel versierde tent aan. Leuk! Na het ontbijt gaan we op de fiets naar de start van Britt haar tweede etappe. Het laatste deel van deze 20,4 km lange etappe fiets ik met haar mee. Op het moment dat we samen over de finish komen, krijg ik de felicitaties van omroeper (en H4D voorzitter) Erik.
Samen over de finish… Zaterdagmiddag hebben we voor de tent een klein feestje compleet met taart. Veel bekende lopers komen even langs om te feliciteren. Leuk! Bier en wijn blijven nog even dicht, want ’s avonds staat ons weer een etappe te wachten. Zaterdagavond de tweede etappe, de derde etappe ondertussen al voor Britt. Het parcours gaat over de Loenermark en meet 14,6 km. Ook deze keer is de eerste helft van de etappe voornamelijk klimmen om daarna weer naar beneden te gaan. Het landschap is wederom adembenemend mooi! Ik voel me fit en loop lekker. In 1:19:51 komen Britt en ik samen over de finish. Na afloop genieten we van een Vietnamees buffet en van het gastoptreden van Dolf Jansen. Op zondagochtend stond als derde etappe (vierde etappe voor de 100 km lopers) een tijdloop op het programma. De start van deze loop van 8.4 km is in het prachtige park Berg en Bos. Je start vanuit een paardentrailer in volgorde van het klassement, dus de langzamere lopers starten voor je. Iedere 30 seconden gaat er een loper van start. Wederom is het parcours heuvelachtig én onverhard. Net als vorig jaar voelde ik me erg thuis op dit parcours, ik haal mensen in en loop te genieten. In 43:34 kom ik over de finish. Ik had genoten van het inhalen, maar maakte me na deze loop wel wat zorgen of ik de laatste etappe nog wel heelhuids door zou komen.
De tijdloop (klik op bovenstaande foto’s voor een vergroting) Zondagavond liepen de 100 km lopers hun voorlaatste etappe. Nadat Britt van start is gegaan, fiets ik naar het 10 kilometerpunt. Het duurt lang voordat Britt langskomt en ik begin me zorgen te maken. Ingrid loopt voorbij en roept dat Britt last van haar been heeft. Wanneer Björn langskomt, schreeuwt hij me toe dat ik onmiddellijk de route in tegengestelde richting moet fietsen omdat Britt niet verder kan. Na een kilometer of twee fietsen kom ik haar tegen. Ze probeert nog te lopen, maar kan dat eigenlijk niet meer. Ze moet opgeven vanwege zeer heftige pijn in haar hamstring/bil. Ik zet haar op de fiets, want wandelen lukte al bijna niet meer. Op maandagochtend de vierde en laatste etappe (de zesde etappe voor de 100 km lopers). Een route die van A naar B loopt, van Kasteel Cannenburch in Vaassen terug naar de camping, een prachtige nieuwe route van 20,3km. Omdat mijn knieën een beetje zeuren, breng ik als voorzorg met sporttape patellabandje’s aan. Helaas vergeet ik mijn tepels af te plakken…
Vanaf het 10km punt krijg ik fietsbegeleiding van Britt. De benen zijn vermoeid maar ik loop nog redelijk goed. De patellabandjes doen hun werk, maar in mijn witte shirt verschijnt een steeds groter wordende bloedvlek. De laatste kilometer, wanneer ik de muziek en de omroeper hoor, kan ik nog versnellen en kom ik uiteindelijk in 1:57:29 over de finish. De totale 60 km van de Hardloop4daagse heb ik uiteindelijk volbracht in 5:34:20. Dat is 13 minuten sneller dan vorig jaar, ik ben tevreden! De gehele Hardloop4daagse heb ik gelopen op door Sport-Balance ter beschikking gestelde sokken van Inov-8. Sport-Balance is een webwinkel die zich heeft gespecialiseerd in producten op het gebied van Trailrunning. Neem even een kijkje op hun site! De Inov-8 sokken bevielen overigens prima!
De dagen na de H4D herstel ik snel. Ik bedenk me dat het sneller had gekund. Volgend jaar binnen de 5 uur? Of dan toch de 100 km gaan lopen? Aan dit prachtige evenement meedoen was wederom een geweldige ervaring. Ik heb dan ook niets toe te voegen aan mijn conclusie van vorig jaar: “Een beregezellige camping, geweldige mensen, prachtige parcoursen, een prima catering en een perfecte organisatie. Aan alles merk je dat dit met liefde georganiseerd is. Mooier en beter vind je ze niet, echt een fantastisch evenement!” Volgend jaar ben ik er weer bij! Al eerder deed ik mee met de Midwintermarathon, dat was in 2007. Als afstand liep ik toen de minimarathon, oftewel 18,5 km. Voor afgelopen zondag stond de Asselronde op het programma, oftewel 27,5 km.
Na de bijna onvermijdelijke maar zeer gezellige ontmoeting met verschillende bloggers, vertrokken Britt en ik naar de start. We hadden afgesproken ieder in ons eigen tempo te lopen, want dat zou op die afstand waarschijnlijk zo’n tien minuten verschil betekenen (dacht ik toen nog). Al bij de eerste kilometers voelde ik dat het wel eens een zware loop zou kunnen worden, ik had spierpijn in de quadriceps en in de aanhechtingen daarvan. De webloggersloop van de week ervoor zat misschien nog iets teveel in mijn benen. Ik zocht afleiding in de prachtige omgeving, want de kilometers leken voorbij te kruipen. Er waren momenten dat het even wat lekkerder ging (vooral heuvel af), maar voor het grootste deel van dit loopje had ik het zeer zwaar. Toen ik na 16 kilometer de Amersfoortseweg naderde, had ik verwacht het zwaarste stuk gehad te hebben. Vanaf daar kreeg ik namelijk de wind in de rug! Ik had echter niet gerekend op het valse plat in dat deel van het parcours. Er volgde nog een heel aantal kilometers van afzien…
Op het moment dat er alleen nog maar gedaald hoefde te worden, dus de laatste drie á vier kilometer, waren de benen dusdanig vermoeid dat versnellen er alles behalve inzat. Ik was blij toen de finish in zicht kwam! Uiteindelijk ging ik in 2:32:02 over de finish. Een tijd waar ik in eerste instantie tevreden over was, maar na wat rekenwerk denk ik dat wanneer mijn benen meer uitgerust waren geweest ik een minuut vijf of zes sneller had kunnen zijn. Nou ja, dat is dan misschien een mooie doelstelling voor volgend jaar! Britt kwam in een prachtige 2:19:51 over de finish. Niet tien minuten sneller dan ik, maar zelfs meer dan twaalf minuten! Ze had lekker gelopen. 06-02-2011, Asselronde Midwintermarathon, Apeldoorn, 27,5km, 02:32:02 (PR) Afgelopen zondag werd er door Marco en mij een weblogloop georganiseerd ter ere van het feit dat vijf jaar geleden de eerste ontmoeting van ‘Hardlopende Webloggers’ werd gehouden.
Het is een geweldig mooie dag geworden! Omdat ik zelf bij de organisatie betrokken was, ga ik er hier verder niet over uitweiden. Lees vooral de verslagen van al die leuke en gezellige tweeps & bloggers die erbij waren! De voorbereidingen waren niet geweldig. Ik had had door mijn verhuizing bijna drie weken nauwelijks getraind, bovendien was ik nog wat vermoeid van het klussen in huis. Toch was ik van plan om te proberen mijn 15 km PR (1:18:38 Heuvelrugloop) te verbeteren. Hoewel ik geen idee had of het haalbaar zou zijn, wilde ik vertrekken met een tijd onder de 1:15 als uitgangspunt. Met hardlopende schoenmaker John had ik afgesproken op station Utrecht. John’s loopmaatje Rob kwam ook mee. De treinen hadden nog steeds te maken met vertragingen n.a.v. de brand van die vrijdagavond, dus het duurde even voordat we vertrokken richting Nijmegen. In de trein was het een drukte van belang, wanneer je naar de grond keek zag je bijna uitsluitend loopschoenen. Ondanks de vertraging kwamen we ruim op tijd aan in Nijmegen.
Niet de Dixiechicks, maar Gert, John en Rob! Na wat rondgelopen te hebben in de omgeving van het startgebied, een Dixiestop én een fotomoment vertrokken we ieder naar onze parkeergarage annex kleedruimte. Vanwege het lekkere weer (zonnig, weinig wind en 7 graden) koos ik ervoor om te starten in een korte broek. Een goede keuze bleek achteraf! John had, net als ik, als doelstelling om onder de 1:15 uit te komen, dus besloten we om samen te starten. Gemiddeld tempo moest dus op 5 min/km uitkomen. John ging pittig van start en liep de eerste 2km boven de 12 km/h, dit terwijl we vals plat omhoog gingen! Ik vond dit tempo te hoog en seinde naar John dat hij maar alleen verder door moest. Al snel was ik hem uit het oog verloren…
Thumbs up! In mijn eigen tempo lopend zag ik dat ik onder de 1:15 waarschijnlijk niet zou halen, maar dat een verbetering van mijn PR nog steeds tot de mogelijkheden behoorde. Ik was lekker aan het lopen. Heuvelop ging goed, maar afdalen ging nog veel beter. Dalend heb ik veel mensen ingehaald, zeker de laatste kilometers. Uiteindelijk kwam ik in 1:16:36 over de finish, een verbetering van mijn PR met ruim twee minuten! John had maar liefst bijna 7 minuten van zijn PR afgelopen en ik was blij dat ik vroegtijdig was afgehaakt, want dat tempo had ik toch (nog) niet kunnen bijhouden.
Na afloop hadden verschillende hardlopende tweeps, bloggers en Chat ‘n Runners afgesproken in Cafe Maxim. Het was een uiterst gezellig samenzijn met veel dubbelbock en andere lekkere dranken. De stemming zat er goed in en het werd later en later… 21-11-2010, Zevenheuvelenloop, Nijmegen, 15km, 01:16:36 (PR) Zondag 29 januari 2006 jl. was een historische dag, maar liefst 16 hardlopende webloggers zijn dan aanwezig bij de Grote Bos Cross in Doorn. Lopers die elkaar daarvoor alleen nog maar kenden via het lezen van elkaars weblog, zagen elkaar op die dag voor het eerst in levende lijve. Kortom, de eerste webloggersloop was geboren!
vlnr: Joost, Petra, Martine, Fred, Gert, Ronald, Aad, Jim, Richard en Michelle. Vele gezellige webloglopen later is er is wat te vieren, namelijk een lustrum! Om dit vijfjarig bestaan te vieren, organiseren Gert en Marco op zondag 30 januari 2011 een jubileum webloggersloop. Zij zullen een een mooie en gevarieerde loop van ruim 20 km uitzetten tussen Baarn en Hilversum. Het is een route van A naar B, die grotendeels over onverhard parcours gaat. Voor lopers die wel mee willen doen, maar waarvoor de te lopen afstand te groot is, wordt nog nagedacht over een instappunt voor de laatste 10 kilometer.
Het plan is om te verzamelen bij De Generaal in Baarn, dit eethuis/café ligt naast het Station Baarn. Alvorens te gaan lopen, kunnen we daar nog even genieten van een kop koffie of thee. We starten met lopen voor de deur bij De Generaal en vandaar uit lopen we richting De Stulp. Dit prachtige landgoed bestaat voor een groot deel uit heide- en stuifzandgebied waar Charolais-koeien grazen. We lopen over paden waar het zand erg mul kan zijn, bovendien moeten we soms over hekjes klimmen. Een stukje mtb parcours is ook opgenomen in dit pittige eerste deel van de route, veel heuveltjes en bochten dus! Otto, vader van Marco en tevens de begeleidende fietser, voegt zich pas na De Stulp bij ons, dan is er voor Otto namelijk pas weer doorkomen aan. We gaan dan richting Hilversum en lopen onder andere door het Laapersbos en over de Hoorneboegseheide. Er zal niet sneller dan zes minuten per kilometer gelopen worden, dit maakt deze loop voor lopers van uiteenlopende niveaus toegankelijk. Onderweg wordt er een korte stop geplant worden met eenvoudige verzorging. Ook wordt er nog gezocht naar een geschikt instappunt voor de lopers die alleen de laatste 10 kilometer willen meelopen.
Bijna alle webloggers bij elkaar (29-01-2006): Na de lustrumloop is er mogelijkheid tot douchen bij voetbalclub Victoria in Hilversum. Het vervoer van de tassen naar Hilversum voor de starters in Baarn is geregeld. Omdat het een A naar B route is zal er een verzoek gedaan worden aan enkele deelnemers om hun auto vast in Hilversum neer te zetten, zodat we met deze auto’s na het douchen weer terug naar Baarn kunnen rijden, dit zijn details wat we pas kunnen regelen als het aantal deelnemers bekend is. Terug in Baarn is er de mogelijkheid voor degene die dat willen bij de Generaal tegen eigen kosten een maaltijd te gebruiken. Dit is het programma in het kort, verdere details over programma, tijden, draaiboek en dergelijke zullen in een later stadium bekend gemaakt worden. Heb je al zin om bij deze jubileumloop aanwezig te zijn? Geef je op bij Gert & Marco door een e-mail te sturen naar het volgende adres: webloggersloop@gmail.com Laat dan ook even weten of je na de loop bij de Generaal een maaltijd wilt gebruiken, dit in verband met reserveren. Het gaat een schitterende loop worden van provincie Utrecht naar provincie Noord Holland dus mis dit niet en geef je op ! Afgelopen zondag werd in Soest de Bosmarathon gehouden. Ik had me al maanden geleden ingeschreven voor de 31,5 kilometer, maar besloot vorige week dat ik die afstand niet zou gaan lopen. Sinds een week of zes train ik bij AV Pijnenburg en mijn lijf moet nog aardig wennen aan het weer doen van intervallen. Ik had te veel kleine klachten om het verstandig te vinden om de 31,5 km te lopen. Omdat ik ook middenin een verhuizing zit, had ik al besloten om de hele Bosmarathon maar aan me voorbij te laten gaan, maar toen ik gevraagd werd om mee te doen in een gemengd estafetteteam liet ik me makkelijk overhalen. Ik dacht: “als ik nu als eerste ga lopen, ben ik weer op tijd thuis om verder te gaan met klussen”.
Derde plaats voor Anita, Latitia, Peter en Gert. Het liep allemaal wat anders. Het was prachtig weer en ik vond het een erg leuk evenement om aan mee te doen. De sfeer in ons estafetteteam was heel gezellig en na mijn rondje van 10,5 kilometer bleef ik dan ook hangen rond de baan. Schilderen en klussen zou ik later op de dag wel gaan doen… Mijn rondje ging trouwens in iets boven de vijftig minuten, het tempo lag hoger en ik voelde me fitter dan bij de Singelloop. Toch liep Richard van der Klis net iets te hard voor me om een rondje lang bij te houden. En dat terwijl hij de marathon liep!
Klik op de foto’s voor een vergroting… Na mijn rondje nam Latitia het van me over. Daarna stond Anita klaar. Ondertussen kwamen we erachter dat we derde lagen, maar dat we wel op de hielen gezeten werden het team genaamd ‘testmona’. Anita perste er een snel rondje uit waardoor we verder uitliepen op de nummers vier en vijf. De eerste twee team lagen ruim op ons voor, die plekken waren onbereikbaar. Peter liep als laatste en toen hij over de finish kwam, was het definitief: Derde!
Na bier en taart (de gewonnen prijs), aan het klussen gegaan. Het viel me zwaar om op mijn benen te staan en de muren te witten. Toch was het al met al een mooi dagje! Meer foto’s staan HIER. 10-10-2010, Bosmarathon, Soest, 10,5 km, 00:50:25 Na een aantal weken ‘op proef’ meetrainen met AV Pijnenburg, heb ik me anderhalve week geleden officieel aangemeld als lid van deze gezellige atletiekvereniging. Ik train mee in de D groep, dat is de recreantengroep die traint voor de wat langere afstand. De recreantengroepen lopen van A t/m D, wil je nog langer of sneller dan is er nog een wedstrijdgroep. De D groep is niet perse de snelste groep, in de C groep zitten ook een heel aantal snelle lopers.
Afgelopen zaterdag viel ik met mijn neus in de boter, want ik mocht direct meedoen met de clubkampioenschappen op de baan. Daar ’s morgens aangekomen ontmoette ik voor het eerst Richard, die andere hardlopende weblogger uit Soest. Richard was sinds de zomerstop van de D-groep overgegaan naar de wedstrijdgroep, zodat we elkaar nooit eerder in levende lijve gezien hadden. Na een kort praatje ging Richard warmlopen. Zelf ging ik warmlopen met mijn eigen trainingsgroep. De opkomst was redelijk, maar een aantal snelle mannen waren niet aanwezig. Omdat er prijzen waren te verdienen per trainingsgroep, probeerde ik tijdens het warmlopen in te schatten wat mijn naaste concurrenten waren. Het was niet zozeer dat ik dacht voor de prijzen te kunnen gaan, het was meer dat ik wilde weten wie er ongeveer hetzelfde tempo als ik zouden lopen. Dit ook omdat ik nooit eerder een drie kilometer wedstrijd had gelopen en ik er weinig idee van had welk tempo ik moest gaan lopen. De start. Ondertussen had ik bedacht dat ik 4:20 minuut/km zou gaan lopen, zodat ik mooi op 13 minuten uit kon komen. De twijfel sloeg echter toe toen in het eerste rondje Martijn me voorbij kwam, een loper uit mijn groep waarvan ik tot dusver dacht dat we aan elkaar gewaagd waren. Ik liep Martijn bij me vandaan lopen, maar voerde het tempo wel iets op, zodat de eerste kilometer op 4:14 uitkwam. De tweede kilometer… Twijfels, twijfels… Was Martijn veel te hard van start gegaan en zou ik hem straks weer inhalen óf had ik hem totaal verkeerd ingeschat en was hij sowieso veel sneller dan mij? Het tempo van de eerste ronde vasthouden voelde niet goed en dus ging de tweede kilometer in 4:22. Met een snellere eerste kilometer lag ik nog steeds op schema om onder de dertien minuten uit te komen. De derde en laatste kilometer kreeg ik het pas echt zwaar. Martijn was in geen velden of wegen meer te bekennen en ik moest het tempo nog verder laten zakken. Uiteindelijk kwam ik over de finish in 13:34, nogal teleurstellend vond ik dat. Even later denk je dan, ach… er is tenminste weer iets te verbeteren voor volgend jaar! Bij de prijsuitreiking stond Martijn op het hoogste schavot van de D groep, ik had hem dus totaal verkeerd ingeschat! Soester weblogger Richard kwam op een tweede plek uit bij de Masters. Heren, beiden van harte gefeliciteerd! 02-10-2010, Clubkampioenschappen AV Pijnenburg, Soest, 3km, 00:13:34 De voortekenen waren niet gunstig. Ik had al een paar dagen lichte keelpijn en ik voelde me niet echt fit. Ziek was ik niet, maar zeker ook niet in topconditie. Toch besloot ik afgelopen zondagochtend om bij de Singelloop te vertrekken op een tempo wat zou kunnen resulteren in een verbetering van mijn 10 km PR, dat op 47:15 staat.
Voor de start vond er een heuse tweetup plaats! Bij de blauwe Brooks tent waren aanwezig: Kees, John, Cora, John & Ans en Jan & Caroline. Ans en de bloggers Kees, John en John kende ik al enige tijd, maar Cora, Jan en Caroline had ik alleen nog maar via twitter ‘gesproken’.
Klik op de foto’s voor een vergroting… Met Hardlopende Boer (John) had ik afgesproken om samen voor een tijd te gaan die onder de 47 minuten uit zou komen. Terry vond dat een goed plan en voegde zich bij ons. De start! De eerste drie kilometers gingen in gemiddeld 4:35 min/km. Dat ging redelijk, maar ik voelde mezelf er niet helemaal goed bij. Ik had al het gevoel lucht tekort te komen, maar toen ik ook steken in mijn zij kreeg, besloot ik om van van het voornemen om een PR te lopen af te zien. Dit niet alleen omdat ik me niet helemaal fit voelde, het was ook omdat de haalbaarheid van dat plan wel erg klein werd. Ik wenkte John dat hij en Terry door moesten lopen, dat ik het tempo ging laten zakken. Na een paar kilometer zoeken, vond ik een tempo waar ik me beter bij voelde, namelijk 4:50 min/km. Een hoger tempo dan dat, leverde pijn op in mijn zij op en het gevoel niet genoeg lucht te krijgen.
Uiteindelijk kwam ik in 49:17 over de finish, dat is twee minuten boven mijn PR. Geen tijd waar ik me voor schaam, het zat er gewoonweg niet in die dag. Niet helemaal fit vanwege een virus of iets dergelijks waarschijnlijk…
Na het over de finish gaan kreeg iedere loper, in plaats van een medaille, een boek over 60 jaar Singelloop. Een boek met veel mooie oude foto’s. Een leuke herinnering! 26-09-2010, Singelloop, Utrecht, 10km, 00:49:17 Begin van het jaar had ik, behalve blessurevrij kunnen hardlopen, geen specifiek doel voor 2010. Gewoon lekker lopen en heel blijven. Toen met de Hardloopvierdaagse bleek dat ik veel makkelijker dan verwacht 60 kilometer in vier dagen kon lopen, ben ik mijn aantal weekkilometers gaan opbouwen. Van 35 km per week ging ik geleidelijk aan naar zo’n 6o kilometer per week. Gevolg was dat een aantal maanden later het ene na het andere PR eraan ging! Gaande weg het jaar kreeg ik een doel: in 2010 al mijn PR’s verbeteren! Na verbetering op de halve marathon, de 15 km, de 10 km en de 12 km, was afgelopen zondag de 10 EM aan de beurt bij de Dam tot Damloop. Doel was 10 minuten van mijn tijd van vorig jaar af te lopen. Dat was een realistisch doel. Helaas heb ik de Dam tot Damloop aan me voorbij moeten laten gaan. Vorige week maandag ging ik tijdens een rustig (bos) trainingsloopje met AV Pijnenburg door mijn enkel heen. Ik liep goed op te letten, maar opeens was er een stuk ondergrond waar ik onverwachts doorheen zakte. Een hol van een beest of een vermolmd stuk hout, zoiets.
We zaten midden in het bos, dus ik moest na het verzwikken nog een kilometer of vier doorlopen voordat we weer bij de AV terug waren. Dat doorlopen ging redelijk goed, maar ik was liever gestopt direct na het zwikmoment. Na vijf dagen looprust was de zwelling van de enkel vrijwel geheel afgenomen. Ook kon ik er al weer een aantal dagen normaal mee wandelen. Afgelopen zaterdag heb ik voor het eerst weer voorzichtig proberen te rennen. Dat ging redelijk goed, zolang ik maar rechtuit liep. Scherpe bochten en uitwijkmanoeuvres voelden niet zijn aan, duidelijk was er ruimte op de enkelbanden voelbaar. Een hardloopwedstrijd lopen met veel deelnemers leek me niet verstandig. Het risico lopen dat het mis zou gaan wanneer ik onverwacht voor iemand zou moeten uitwijken wilde ik niet. Geen Damloop dus en daarmee in 2010 geen nieuw 10 EM PR. Dat zal tot 8 januari moeten wachten bij de Florijnwinterloop in Woudenberg. Vanavond kon ik weer meelopen met een rustig duurloopje bij AV Pijnenburg. Ik had mijn enkel ingetapet om beschermd te zijn tegen een nieuwe verstuiking. Rechtdoor op verharde paden liep ik goed, maar op de bospaden voelde de enkel nog aardig instabiel. Het herstel heeft nog wat tijd nodig. |
