Archive for the ‘Hardlopen’ CategoryEen paar weken geleden volgde ik een clinic trailrunning bij Marc Weening en Patrick Franken van Mud Sweat Trails. Losse Veter was er bij aanwezig en maakte video opnames van deze leerzame en leuke clinic. Het belangrijkste dat ik geleerd heb bij deze clinic, is goed dalen op een steil aflopend pad. Op bovenstaande filmpje zie je ons op een gegeven moment slalommen zoals je ook doet op steile skihellingen. Bij een uitgesleten pad kan jezelf dan een beetje tegen de kanten op laten lopen. Bekijk het filmpje om te zien wat ik bedoel. Het was een leerzame clinic die ik iedereen met trailaspiraties kan aanbevelen! De afgelopen maanden heb ik veel loopjes met verschillende hardlopende webloggers gedaan. Afgelopen zaterdag liep ik samen met Kitty een rondje ‘Boerenverdriet‘, een mooi tochtje door het polderlandschap gelegen aan de rand van de Biesbosch.
Het was een mooi loopje met schitterende vergezichten. Bijzonder was ook dat we op een gegeven moment het water moesten oversteken met pont die je zelf met een slinger naar je toe moest halen. Een zwaar klusje! Verder maakte de zuigende vette klei en het hoge gras er een bijzonder pittige loop van. We waren dan ook blij toen we na ruim 15 kilometer weer bij de auto terug waren! Kitty, het was een gezellige dag en ik nodig je dan ook van harte uit om eens in de bos- en heidegebied achter Paleis Soestdijk te komen lopen! Afgelopen zondag volgde ik een Workshop Barefoot Running bij Wouter Buist. Niet dat ik van plan ben om voortaan blootsvoets door het leven te gaan, het was meer uit nieuwsgierig. De workshop werd nagenoeg bij mij om de hoek gehouden, namelijk bij de Lange Duinen gelegen tussen Soest en Soestduinen. We begonnen direct op blote voeten. Na een stukje inlopen liet Wouter ons allerlei oefeningen doen, die duidelijk moesten maken welke technieken je wel en welke niet je moet gebruiken bij barefootrunning. Belangrijkste is natuurlijk de voorvoetlanding, maar dat gaat al bijna vanzelf. Op de hak landen is namelijk bepaald niet prettig wanneer je op blote voeten rent.
Na het inlopen en de verschillende oefeningen begon ik steeds lekkerder te lopen op blote voeten, ik kreeg de slag te pakken. Wouter stelde voor om de ‘blauwe paaltjes route’ verder te vervolgen en dat leek me goed te doen. Na echter ruim 3 kilometer gerend te hebben begonnen de voetzolen toch wat gevoelig te worden. Ik was dan ook blij dat we na 5 kilometer barefootrunning weer bij de parkeerplaats terug waren. De volgende ochtend waren de voetzolen nagenoeg hersteld, maar had ik wel spierpijn in de kuiten. Door het verder doorzakken van de hiel (je hebt geen hak!) komt er namelijk meer rek op achillespees en kuiten te staan. Niets ernstigs, maar ik voelde het goed! Al met al een leerzame workshop, hoewel ik niet direct bekeerd ben tot het barefootrunnen. Wel zou ik een keer minimalistische schoenen willen proberen. Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik meedeed met de Gildeloop in Soest. Een leuk kleinschalig loopje, niet te groot en niet te klein. Bovendien is het altijd leuk om in je eigen woonplaats te lopen. Rik, de winnaar van vorig jaar, was ook weer aanwezig. Rik stelde voor om samen te gaan inlopen. “Uhhh… Rik… Jouw inlooptempo is mijn wedstrijdtempo, kan dat wel? ” Volgens Rik wel. En we vonden inderdaad een tempo dat voor beiden acceptabel was. De start. Van tevoren had ik bedacht dat ik in elk geval onder de vijftig minuten wilde lopen. Mijn PR op de 10km had ik gelopen bij de Linschotenloop afgelopen december, dat werd toen 51:13. De afgelopen maanden had ik veel trainingskilometers gemaakt en ik vermoedde dat ik een stuk sneller geworden was. Hoeveel sneller, daar had ik geen idee van. Ik besloot om weg te gaan in een tempo dat kon resulteren in 48 minuten en gaandeweg te kijken hoe het zou gaan. Dat tempo kon ik dusdanig goed vasthouden dat ik de laatste kilometers nog iets kon versnellen en zelfs nog een beetje over had voor een eindsprint. Uiteindelijk kwam ik in 47:15 over de finish. Dat betekent dat ik op twee seconden na vier minuten van mijn PR had afgelopen! Rik was net als vorig jaar snelste man.
Foto: John de Boer Afgelopen zaterdag deed ik voor het tweede achtereenvolgende jaar mee met Bunniks Mooiste. Ik wilde daar graag aan meedoen, want het is een goed georganiseerd loopje in een hele mooie omgeving. Het rondje van zes kilometer loopt langs de Kromme Rijn, door landgoed Rhijnauwen en langs het fort. Je kunt kiezen voor zes of voor twaalf kilometer. In het laatste geval loop je twee rondjes. Ik ging voor de twaalf kilometer. Bij het inlopen voelde ik het al, ik zou het zwaar gaan krijgen. De intervallen die ik een paar dagen daarvoor bij AV Pijnenburg had gedaan, waren nog goed voelbaar in mijn benen. De start. Ik had de hoop dat de spierpijn na een paar kilometer wel minder zou worden, maar daar zat helaas geen enkele verandering in. Toen het einde van het eerste rondje in zicht kwam, was het dan ook heel verleidelijk om te finishen op 6 km. Dit natuurlijk toch niet gedaan en gegaan voor de volle twaalf kilometer. Ondanks de spierpijn kon ik het tempo goed vasthouden en ging ik over de finish in 57:56, een tijd ruim negen minuten sneller dan vorig jaar! Rik was net als vorig jaar snelste man op de zes kilometer. 25-08-2010, Gildeloop, Soest, 10km, 00:47:15 (PR) De afgelopen weken heb ik een heel aantal leuke loopjes samen met hele gezellige mensen gedaan, maar het ontbrak me aan de zin om te bloggen. Nu even een inhaalslag…
Zondag 15 augustus waren een aantal hardlopende webloggers op uitnodiging van Curly (aka Jacq) aanwezig in Zeeland om het zwaarste deel van het parcours van de Kustmarathon te verkennen. De bloggers Jacqueline, Rik, Ilonka, John, Marco, Ronald, Tiny, Hans en ik (aangevuld met een handvol Brabantse lopers) liepen het laatste deel van dit mooie maar zware kustparcours.
De omstandigheden waren gunstig, we hadden wind in de rug én het was eb. Maar wat een zwaar parcours toch! Veel zand en veel klimmen en dalen. De quadriceps hadden het zwaar!
We waren gestart in Vrouwenpolder en liepen het parcours tot de officiële finish van de Kustmarathon, middenin het plaatsje Zoutelanden. Totaal 23 kilometers gelopen. Ik was blij dat ik het bloggerstempo redelijk kon volgen, maar voor mij lag dit tempo voor een training toch net iets te hoog. Met een afsluitende lunch in Middelburg al met al een beregezellige dag! Vorige week dinsdag liet ik blogster Annemarie een deel van mijn trainingparcours zien, het bos tussen Paleis Soestdijk en Lage Vuursche. Een gezellig en ontspannen loopje van een kilometer of elf in een rustig tempo. Helaas begon het halverwege te stortregenen, zodat we geheel doorweekt weer bij mij thuis aankwamen. De dag daarna alweer een loopje met bloggers! Ik had al even een afspraak met Ruud (TAR Team That’s Madness) staan voor een loop in de omgeving van Zuilen en Maarsseveen. Marco en John wilden ook graag mee zodat het een miniweblogloop werd!
Hoewel ik het gebied rondom Utrecht redelijk goed denk te kennen, leidde Ruud ons toch over een heel aantal (deels onverharde) paden die ik nooit eerder gezien had. Het was een prachtig loopje, maar ik had moeite om het tempo te volgen. De benen voelden erg stijf! Ruud heeft nu zijn trainingen voor de Trans Alpine Run afgerond en is er klaar voor om samen met blogster Paula deze monstertocht te gaan volbrengen. Ik wens ze beiden heel erg veel succes en plezier! Afgelopen zondag vierde Running Ronald zijn verjaardag met een heuse BirthdayRUN! Wat een leuk idee om zo je verjaardag te vieren!
vlnr: Gert, John, Sylvia, RRonald en Petra Vanwege zieken, geblesseerden, vakantiegangers en diverse loopevenementen waren we met een klein (maar beregezellig!!) clubje. We gingen op weg voor een prachtig rondje Alphen met veel water en weiland.
Het tempo lag voor mij in eerste instantie best hoog. Het was niet dat ik dat tempo niet kon lopen, het was meer omdat ik die week (alweer!) zoveel kilometers gelopen had. De bovenbenen waren nogal vermoeid namelijk. Na een aantal kilometers die tegen de 5:30 min/km gingen, vroeg ik Ronald om het tempo iets te minderen, waar direct gevolg aan gegeven werd. Zo gaande het loopje liep ik te denken over het ontzettend leuke idee om op deze manier je verjaardag te vieren. Dat wil ik ook! Mijn verjaardag valt volgend jaar met Pinksteren, dus ik wil hem graag vieren tijdens de hardloop4daagse. Wie komt?
Trailrunning in Alphen a/d Rijn? Ronald had onlangs nog een mooi stukje onverhard gevonden in Alphen a/d Rijn, dus dat stukje was dan ook opgenomen in deze ‘alternatieve 20 van Alphen’. Al met al een parcours dat boven verwachting leuk was!! Toen we na ruim twintig kilometer weer terug waren bij het huis van het feestvarken, waren inmiddels ook (HardlopendeBoer) John en Ans daar aangekomen. Erg leuk! Miranda en Ronald: bedankt voor de gastvrijheid en gezelligheid! In juli liep ik 239 kilometer. Nu weet ik dat er genoeg lopers zijn voor wie dat niet bijzonder veel is, maar voor mij was dat een absoluut record! De maanden mei en juni liep ik namelijk respectievelijk 149 en 134 kilometer. De maanden dáár weer voor, liep ik steeds zo rond de 100 kilometer per maand. Die 239 kilometer voelde ik dan ook behoorlijk in mijn benen, met name in de quadriceps en in de aanhechtingen daarvan. Het was niet dat er ergens een probleem was, de benen waren gewoonweg moe van de forse toename in trainingsomvang. Afgelopen maandag had ik met Gooise Marco afgesproken om samen in zijn achtertuin te gaan lopen. We liepen via ’s Gravenland door Gooilust, Bantam en Corverbos om weer terug te keren bij Casa Voorthuis in Hilversum.
(klik voor een vergroting) Marco en ik hadden een loopje van een kilometer of twintig afgesproken en dat was maar goed ook. Amper halverwege voelde ik dat mijn bovenbenen al beginnen te branden, ik wist dat het zou een zwaar loopje zou gaan worden. Alle door Marco voorgestelde extra heuveltjes en omwegen wees ik dan ook vriendelijk doch resoluut af. Toen we na 22 kilometer (tempo 6:15 min/km) weer terug waren bij het startpunt, was ik dan ook blij toe. Het was een mooi en gezellig loopje, maar de bovenbenen vonden het meer dan genoeg geweest. De volgende keer bij mij Marco? Dinsdag, de dag na mijn loopje met Marco, was ik in de gelegenheid om met Barbara mee te reizen naar Den Haag. Omdat het een mooie zonnige zou worden, greep ik die kans met beiden handen aan. Hoewel de benen nog moe waren van mijn loopje met Marco, ging niet alleen een handdoek, maar ook mijn loopuitrusting mee.
Na een aantal uren heerlijk op het Scheveningse strand doorgebracht te hebben, vond ik dat ik toch nog een paar kilometers over het strand moest gaan rennen. Het was eb en had strand lag er prachtig bij, lekker stevig zand! Na een kilometer of vijf richting Katwijk gerend te hebben, passeerde mij in tegengestelde richting een jonge vrouw. Ze liep hard op blote voeten en had een hele goed uitziende looptechniek. Ik vond het een mooi moment om even te stoppen, de rugzak af te doen en om even een klein stukje te proberen om zelf zonder schoenen te rennen. Niet ver, gewoon even proberen. Dus zo liep ik zo’n honderd meter heen en weer honderd meter terug op mijn blote voeten. Het voelde goed aan, dat ga ik nog eens proberen! Hierna weer terug gerend naar Scheveningen en had ik exact tien kilometer gelopen. Voor de woensdag stond er een (loop)rustdag op het programma, maar donderdagavond had ik afgesproken met Ironlady Paula, voor een rondleiding door háár achtertuin.
Het werd een prachtige loop door het duingebied van Zuid-Kennemerland met veel smalle op- en neergaande trailpaden. Het waren het soort paden die ik het allermooist vind om op te lopen, intens genieten dus! Gelukkig lag het tempo precies goed voor mij, de ‘vrouw van staal’ deed rustig aan. Na genoten te hebben van een heerlijk ijsje en na een kilometer of zestien, waren we weer terug bij het vertrekpunt. Terug kijkend vond ik dit een van de mooiste loopjes die ik ooit in Nederland gedaan heb. Vooral het sluipdoor-kruipdoor met van die smalle paden sprak me bijzonder aan. Paula bedankt voor de mooie en gezellige rondleiding, hier kom ik zeker terug! Het is prachtig lopen in de omgeving van Soest. Bos, heide en zandverstuivingen, het is er allemaal! Toch is er niets zo fijn dan telkens weer een andere route te rennen. Ik hou bepaald niet van routine, van heel vaak hetzelfde doen, het maakt me onrustig. Afgelopen zondag liep ik mee met Petra mee over de Utrechtse Heuvelrug, haar favoriete trainingsgebied. Erik dropte Petra, Marco, Eric en mij bij de parkeerplaats van de Kaapse bossen. Het was de bedoeling om met een omweg terug naar Petra’s huis in Driebergen te lopen.
De omgeving was prachtig! Net zo bosrijk als de omgeving van Soest, maar dan veel heuvelachtiger! Ruim 25 kilometer in een tempo van 6 min/km waren voor mij een pittige training. Normaal gesproken loop ik over dergelijke afstanden in trainingen net iets langzamer, zeker wanneer het parcours heuvelachtig én onverhard is! Ik heb absoluut genoten van dit pittige loopje in relatief onbekend gebied.
Afgelopen woensdag was ik vrij. ’s Avonds zou ik naar de verjaardag van mijn neef gaan die in Vlaardingen woont. Een loopplan was snel geboren, namelijk ’s middags al naar Zuid Holland gaan en dan een stuk over het strand gaan rennen. Via Twitter heb ik nog gezocht naar een loopmaatje, maar helaas moest iedereen werken die middag.
Van Hoek van Holland liep ik over het strand naar Kijkduin. Het was prachtig om over het strand te rennen! Grappig om te merken hoe dicht mensen altijd bij een strandopgang gaan liggen, grote delen van deze tocht had ik het strand nagenoeg voor mezelf alleen.
In Kuikduin aangekomen was het inmiddels vloed aan het worden, dus terug over het strand vond ik geen optie. Sowieso houd ik er niet van om dezelfde weg terug te lopen als de heenrei, dus door het duingebied rende ik weer terug naar de auto. Daar aangekomen had ik 21 kilometer afgelegd. Het was weer een mooie reis geworden! Onder invloed van boeken als ‘De geboren renner’ en ‘De mens als duurloper’, ben ik anders naar mijn hardlopen aan het kijken. Waarom zou ik altijd rondjes lopen? Waarom niet het lopen te beschouwen als een reis? Reizen doen we allemaal. We gebruiken daarvoor vaak auto, trein of fiets. Waarom dat reizen niet hardlopend te doen?
Afgelopen woensdag was ik vrij. Het was een redelijk zonnige dag, ik had zin om een deel van de dag ergens aan het water door te brengen. En zo liep ik dus vanaf huis 15 kilometer door de Eempolder, op weg naar ‘t Kleine Zeetje. Aan mijn Camelbak had ik nog een klein tasje bevestigd met daarin een handdoek, een boek en wat te eten. Helaas begon het al snel na aankomst te regenen, dus zocht ik mijn toevlucht bij het strandtentje aldaar. Ik was blij dat ik een boek had meegenomen, lekker lezen in ‘De mens als duurloper’! Gelukkig viel het mee met de regen en kon ik toch nog even op het strand liggen.
Na een paar uur bij ‘t Kleine Zeetje doorgebracht te hebben, vond ik het tijd worden voor de terugreis. Natuurlijk nam ik daarvoor een andere route dan de heenreis! Na totaal 30,6 km gelopen te hebben was ik weer thuis. Het was een mooie reis! Over “lopen = reizen” gesproken, ultraloper Ron Teunisse heeft sinds kort ook een weblog. Beslist even kijken! Zoek de verschillen… Let vooral op de gezichtsuitdrukkingen.
Gert & John @ Zwolle Halve Marathon
Gert & John @ Veluwezoom Trail De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik op de Veluwe maar een paar kilometertjes meeliep, maar toch mooi om te zien die tekenende koppen! Na het probleemloos uitlopen van de hardloopvierdaagse, had ik zoveel meer vertrouwen in mijn lijf gekregen, dat ik meer weekkilometers durfde te maken dan dat ik ooit had gelopen. Liep ik voorheen vaak niet meer dan dertig kilometer in een week, na de hardloopvierdaagse kwam elke week ruim boven de veertig kilometer uit. Natuurlijk zijn dat nog steeds niet heel veel kilometers, maar ik had na twee keer een beenvliesontsteking gehad te hebben, eindelijk weer vertrouwen gekregen in het heel blijven van mijn lijf! Toen ik hoorde dat Running Ronald een startbewijs voor de Halve Marathon van Zwolle over had, kriebelde het om te kijken in hoeverre ik vooruit was gegaan vergeleken met tweede paasdag, toen ik in Utrecht 1:54:50 liep op de halve. Ik mocht het startnummer van Ronald hebben, maar moest wel beloven om voor een PR te gaan.
3x LiveStrong: Pieter, Gert & John, alias Rutger, Ronald & No-Name (Foto: Klaas Lok, www.hardlopen.nl) Hardlopende Boer (John) had er lucht van gekregen dat ik een PR wilde gaan lopen in Zwolle en bood onmiddellijk aan om samen met mij op te lopen. Een aanbod dat ik graag met beide handen aangreep! Vlak voor de start meldde zich zelfs nog een tweede haas: Pieter de Last-Minute-Man, beter bekend als The Runningman. Samen met Maurieske en mijn twee De Boertjes (geen broers!) als haas, stond ik uiteindelijk afgelopen zaterdagavond aan de start in Zwolle. Hoewel John en ik in het wedstrijdvak mochten starten, besloten we om samen met zijn vieren helemaal achteraan te starten. Mijn doelstelling was om onder de 1:50 te lopen, dus de Garmins werden ingesteld op een tempo van 5:10 min/km. De start, we beginnen met de inhaalrace. Wat een drukte! De eerste kilometers lukt het ons niet om sneller dan 5:20 min/km te lopen, dus op het moment dat we meer ruimte voor ons krijgen gaat het gas erop en gaan er een heel aantal kilometers sneller dan 5 minuten per kilometer. Wanneer we het 10 kilometerpunt passeren in een tijd die sneller is dan mijn PR op de 10km, begin ik me toch wat zorgen te maken. Hoe haal ik het in mijn hoofd om een halve marathon te gaan lopen in een tempo dat sneller is dan mijn nauwelijks zes maanden oude PR op de tien kilometer? De twijfel slaat toe, maar wanneer wat later ook mijn PR’s op de twaalf en vijftien kilometer eraan gaan, begin ik weer wat moed te krijgen. Ondanks de kilometers lange twijfel, lopen we ondertussen al geruime tijd in een mooi constant tempo van 5:07 minuten per kilometer. De laatste kilometers krijg ik het moeilijk. De quadriceps branden en mijn hartslag begint ondanks het constante tempo steeds hoger op te lopen. De Boertjes ontpoppen zich als serieuze hazen. John houdt het tempo constant en Pieter haalt telkens water en sponzen voor me, terwijl ik alleen nog maar door hoef te lopen. Met een gemiddeld tempo van 5:08 min/km passeren we de finish. Even maakt zich een kleine teleurstelling van me meester, wanneer ik zie dat de 1:50 niet gehaald is. De Garmins geven als totale afstand namelijk 21,65 km aan! Ik hervind mezelf snel en ben erg blij met een tempo op de halve marathon dat gelijk ligt aan het tempo van mijn zes maanden oude 10km PR. Bovendien een verbetering van mijn halve marathon PR met ruim drieënhalve minuut! Wanneer ik naderhand mijn Garmin data analyseer, blijkt dat bijna al mijn PR’s voor verbetering vatbaar zijn, want mijn 10km, 12km, 15km, 10EM en 20km tussentijden zijn allen sneller dan de huidige PR’s. Er gaan dus nog een heel aantal tijden sneuvelen dit jaar! John & Pieter, hazende boertjes, ontzettend bedankt! 12-06-2010, Zwolle Halve Marathon, 01:51:14 (PR) Al eerder had ik met de Hardloop4daagse mee willen doen, maar de naweeën van een beenvliesontsteking weerhielden me er toen van. Ondertussen had ik een romantisch beeld opgebouwd van die vierdaagse, namelijk gezellig kamperen rond de atletiekbaan en heerlijk lopen door bos en over heide op de prachtige Veluwe.
De hardloop4daagse kent twee afstanden, de 60 km verdeelt over vier etappes en de 100 km verdeelt over zes etappes. Voor deze negende editie hadden zich in totaal 253 lopers ingeschreven, 165 voor de 60 km en 88 voor de 100 km. Omdat ik nooit eerder vier dagen achter elkaar hardgelopen had, ook niet als training, leek me de 60 km de beste afstand om mee te beginnen. Hoewel ik geen idee heb hoe mijn lijf reageert op die afstand, besluit ik dat ik dat mijn gemiddelde snelheid over die 60 km bóven de tien kilometer per uur moet liggen.
De laatste kilometers van de hardloop4daagse… Afgelopen vrijdag kwam ik eind van de middag aan op de atletiekbaan gelegen aan de bosrand van Apeldoorn. Al snel zag ik Martine, Ingrid, Pieter en Richard en dus zette ik mijn tentje naast die van hun. Het leek wel een mini BMUT reunie! De eerste etappe start vrijdagavond vanaf de atletiekbaan en meet 16,4 km. Ik had geen idee welk tempo ik zou kunnen lopen wanneer er vier dagen achter elkaar gelopen dient te worden, dus ik besluit om rustig te starten. De eerste acht kilometer is het klimmen tot aan Hoog Soeren, daarna is het voornamelijk heuvelaf. In 1:33:55 kom ik over de finish, met een gemiddelde snelheid van 10,4 km/h. Ik ben tevreden, maar ben een beetje bang of ik niet te snel gelopen heb, ik moet nog drie dagen namelijk… Zaterdagavond de tweede etappe (de derde etappe voor de 100 km lopers), die gaat over de Loenermark en meet 14,5 km. Ook deze keer is de eerste helft van de etappe voornamelijk klimmen om daarna weer naar beneden te gaan. Ook hier is het landschap adembenemend mooi! Ik voel me fit en er is niet dat erop wijst dat ik de dag ervoor ook een wedstrijdje gelopen heb. In 1:23:04 kom ik over de finish, de gemiddelde snelheid bedroeg 10,5 km/h.
Op zondagochtend stond als derde etappe (vierde etappe voor de 100 km lopers) een tijdloop op het programma. De start van deze loop van 8.4 km is in het prachtige park Berg en Bos. Je start in volgorde van het klassement, dus de langzamere lopers starten voor je. Iedere 30 seconden gaat er een loper van start. Wederom is het parcours heuvelachtig én onverhard. Het feit dat iedereen die voor mij van start ging in principe langzamere lopers zijn, triggerde mij enorm, ik werd heel erg gebrand op inhalen! Na vijftien lopers ingehaald te hebben, kwam ik in 43:55 over de finish. Gemiddelde snelheid 11,4 km/h. Ik had genoten van het vele inhalen, maar maakte me na deze loop wel wat zorgen of ik de etappe van de volgende dag nog wel heelhuids door zou komen. Een paar Palmpjes bij een gezellige pasta-party deden me deze zorgen gelukkig vergeten. Op maandagochtend de vierde en laatste etappe (de zesde etappe voor de 100 km lopers). Een prachtige route van 21,2 km die veel gelijkenis vertoont met het parcours van de MidwinterMarathon. Na negen kilometer stijgen, bereik je het hoogste punt van de hardloop4daagse: 100 meter boven NAP. Daarna eerst flink dalen, gevolgd door een onverhard parcours dat voortdurend op en neer gaat en dat veel mul zand in zich heeft. Ik besluit om met Monique op te lopen, triatleet en ‘buurvrouw’ van het tentje naast me. De hele week stonden we dicht bij elkaar in het klassement, dus onze tempo’s liggen nagenoeg gelijk. Van de start tot een kilometer of 18 lopen we samen, af en toe kletsend over hardlopen en fietsen. Ik heb het zwaar, maar Monique heeft het nóg zwaarder, ze moet even wandelen. Ik ga door en kom in 2:05:41 over de finish, gemiddelde snelheid 10,14 km/h. De laatste anderhalve kilometer valt me zwaar, conditioneel kan ik het aan, maar de benen zijn moe. Het laatste stuk naar de finish besluit ik dat ik volgend jaar de 100 km wil gaan doen. De totale 60 km van de Hardloop4daagse heb ik uiteindelijk volbracht in 5:47:18. Sneller dan de doelstelling van 10 km/h gelopen dus, ik ben tevreden!
Bloggers @ h4d Dat geromantiseerde beelden niet altijd tegen hoeven te vallen, bewijst afgelopen Pinksterweekend. Mijn toch al hooggespannen verwachtingen zijn namelijk ruimschoots overtroffen! Een beregezellige camping, geweldige mensen, prachtige parcoursen, een prima catering en een perfecte organisatie. Aan alles merk je dat dit met liefde georganiseerd is. Mooier en beter vind je ze niet, echt een fantastisch evenement! Volgend jaar ben ik er weer bij! Dan ga ik voor de 100km. |
