Dat ik afgelopen maand geen blog heb geplaatst betekent niet dat er niet gesport is. Ik had alleen even niet zoveel zin en inspiratie om te schrijven.

Zondag 18 april liep ik samen met Ingrid de CityRun in Hilversum. Het was het eerste ‘echte loopje’ waar Ingrid aan meedeed en ze had geen idee welk tempo ze zou kunnen lopen. Ik had me aangeboden als haas en we hadden bedacht dat een tijd onder het uur mooi zou zijn. Het was erg warm die dag en er zaten wat onverwachte klimmetjes in het parcours, zodat de doelstelling op een paar seconden na niet gehaald werd. Ingrid was echter wel blij met het uitlopen van haar eerste tien kilometer loop!

Halve haas & blije Ingrid

Erg lastig was dat er bij de finish in het geheel geen drinken meer aanwezig was toen wij daar aankwamen. Echt wel een minpuntje voor de organisatie! Verder vond ik het parcours niet echt bijzonder. Ik denk niet dat we daar nog een keer gaan lopen.

Vorig weekend was de Giro in Nederland! Op verschillende plaatsen werden er toerversies van de Giro georganiseerd. Ik had me ingeschreven voor de 130km toertocht die vertrok vanaf de Jaarbeurs te Utrecht.

De tocht slingerde over de Utrechtse heuvelrug ongeveer vergelijkbaar met mijn trainingstochtjes. Er zaten nauwelijks wegen in die ik niet eerder gefietst had. Wel was het uniek om niet op fietspaden te hoeven rijden, maar de volle breedte van de openbare weg te kunnen gebruiken! Al met al toch een mooie tocht!

Afgelopen zaterdag liep ik in Veenendaal de Heuvelrugloop. Mijn 15km PR dateerde nog van 2007 en ik vond het de hoogste tijd worden om daar eens een flink aantal minuten vanaf te gaan lopen. Doelstelling was 1:20 te lopen, ruim acht minuten van mijn PR af dus.

Hoewel ik ervan uitging geen bekenden tegen te komen, zag ik na aankomst al snel de bekende bloggers Aad, Ronnie, Andrea, Rik en Ilonka. Aad moest nog werken die dag, dus zou niet meelopen. Ronnie, Andrea en Rik gingen voor de 25km. Ilonka bood zichzelf aan om mij te hazen, een aanbod dat ik natuurlijk graag aannam!

Ondertussen had ik gehoord dat het parcours vrijwel geheel onverhard was en begon ik me zorgen te maken of mijn doelstelling van 1:20 wel haalbaar zou zijn. De klim was ook best pittig hoorde ik nog van Aad.

Met de afspraak tempo 5:20 min/km te lopen, gingen Ilonka en ik op pad. De eerste twee kilometers gingen wat te snel, maar dat was misschien maar goed ook. De vijfde kilometer, de klim naar “de eenzame eik”, was een pittige klim die het tempo er toch wat uithaalde. Gelukkig ging het dalen goed en won ik de verloren seconden snel weer terug.

Tot een kilometer of twaalf liep ik lekker, maar daarna begon de fut er wat uit te raken. Dankzij de de aansporingen van Ilonka (“en nú aanpikken!”) kon ik de laatste twee kilometers zelfs een nog wat hoger tempo lopen dan beoogd. In 1:18:38 kwamen we over de finish, een tijd waar ik heel blij mee ben! Een verbetering van mijn PR met ruim tien minuten! Ilonka, bedankt voor haaswerk en voor de supergoede support!

15-05-2010, Heuvelrugloop, Veenendaal, 15km, 01:18:38 (PR)

Afgelopen zondag had ik het plan opgevat om webloglopers te supporteren bij de Marathon van Rotterdam. Het leek een mooie dag te worden, dus besloot ik om vanuit Soest naar Rotterdam te fietsen.

Na 85 km gefietst te hebben kwam ik aan bij het 33 km punt in het Kralingse Bos. Ik zag nog net Merel de Knegt voorbij komen op niet al te grote afstand gevolgd door Ronnie.

Aad stond op het 30 km punt en gaf via twitter door wie er passeerden, zodat ik wist op welke personen in me moest focussen. Ik zag de volgende bloggers voorbij komen: Dutchrunner Koen, Richard vdK, Janna, Léonie, Martine, Ingrid, Claudia, Richard L, Harlopert Kees, Ton, Hans vK, John dB en Gerard.

Hardlopende Boer & Running Gerard

Het was maar goed dat sommige lopers mij zagen staan, anders had ik ze niet zien langskomen, zo druk was het op het parcours. Een aantal bloggers heb ik helaas gemist, Jacqueline bijvoorbeeld. Zij liep samen met Hans, Ton, John, Gerard en anderen een mooi bedrag bij elkaar voor de Hartstichting. Goed gedaan Curly!

Wie ik niet over het hoofd zag, was ‘Bladerunner’. Die kan je eigenlijk ook niet missen, niet alleen door zijn protheses, maar zeker ook door zijn zeer specifieke manier van lopen en het geluid dat daarbij hoort. Ik was echter te verbouwereerd om een foto te maken…

‘BladeRunner’ (foto: Erik van Leeuwen)

Op het moment dat de meeste bloggers voorbij waren, ben ik met Petra samen het parcours gaan volgen richting finish. Hardlopende Boer John hebben we tot de finish gevolgd.Na de finish nog even staan te kletsen met John, Richard L, Claudia, Martine en fietsmaatje Ingrid. Leuk!

Toen het tijd werd om naar huis te gaan had ik het ondertussen erg koud gekregen. Het hele stuk terug naar Soest fietsen trok me dan ook bepaald niet aan, dus ging ik met de trein terug. Toch uiteindelijk nog ruim 100 km gefietst.

Ik had dit jaar tot dusver helemaal geen zin om weg te gaan op de racefiets. Te koud, te nat. Het is niet dat ik niet fiets, want met gewoon woon-werk verkeer en wat andere fietstochtjes (o.a. BMUT), staat er dit jaar toch al zo’n 1200 km op de teller.

Gisteren was het stralend mooi weer én ik had de hele dag vrij. Een uitstekende combinatie om de racefiets weer van stal te halen. Bandjes opgepompt, de fiets even nagelopen en op pad!

Na 70 km fietsen kon ik toch wel goed voelen dat ik maandag een halve marathon had gelopen, dus vond ik het tijd voor even pauzeren op een terrasje bij Leimuiden.

Het was heerlijk fietsweer! Totaal 116 km gefietst en dat vond ik een mooi begin van het fietsseizoen. Volgende tocht meer kilometers maken, want ik heb me weer ingeschreven voor Luik Bastenaken Luik (14-08-2010). Reed ik vorig jaar de 175 km, dit jaar ga ik voor de 245!

Vanaf het moment dat ik hoorde van de plannen van Léonie, om 5 maal 50km te gaan lopen  om weeskinderen in Illovo (Zuid-Afrika) een goede opleiding te bieden, wist ik dat ik daar op de een of andere manier bij wilde zijn.

Supporteren, lopen, feesten of fietsen, het maakte me in eerste instantie niet zo uit wat ik precies zou gaan doen, als ik er maar bij zou kunnen zijn. Op het moment dat Léonie de definitieve data bekend maakte, heb ik dan ook gelijk vrije dagen aangevraagd. Ik wilde helemaal niets van dit evenement missen!

Liep ik de eerste dag nog 22km mee, de daarop volgende dagen heb ik alleen nog op de fiets de lopers begeleid. Dit ook vooral omdat ik merkte dat mijn live updates via twitter zeer gewaardeerd werden.

Ik vind het erg lastig om een verslag over deze vijf zeer bijzonder dagen te schrijven. Het heeft een diepe indruk op me gemaakt, vooral doordat ik pijn-lijden-maar-tóch-doorgaan van zeer nabij kon aanschouwen. Ondanks niet zelf ervaren, heb ik veel geleerd van dit afzien van nabij mee te maken.

Het was een bijzondere ervaring om vijf dagen lang met zo’n bijzonder stel mensen op stap te zijn, om dag én nacht met elkaar op te trekken. De sfeer was geweldig en de samenwerking idem. Wat een superteam!

Lees vooral de verslagen van de deelnemende lopers, van Martine of Léonie bijvoorbeeld!

Gisteren fietsten RRonald en ik van Alphen aan de Rijn naar Hilversum. Dat hadden we al eerder willen doen, maar sneeuw, kou en gladheid weerhielden ons daarvan. Het was de bedoeling dat we de vijfde etappe van de Be More Ultra Tour zouden gaan verkennen.

Nog niet eerder heb ik hier geschreven over de Be More Ultra Tour. Dat was niet omdat ik niet waanzinnig enthousiast ben over dit prachtige initiatief, het was meer omdat er bij de lancering van de plannen al op zoveel verschillende weblogs over werd bericht, dat ik niet ‘nummer zoveel’ wilde zijn met hetzelfde verhaal. Nu ik gisteren met RRonald etappe nummer vijf van de Be More Ultra Tour verkend heb, vind ik het moment rijp om hierover te schrijven.

De Be More Ultra-Tour is geen wedstrijd maar een 5-daagse etappe-loop waarbij als een groep gelopen wordt. Vijf dagen lang meer dan een marathon per dag lopen vergt het uiterste van de vaste lopers. Het doel is echter belangrijker dan de fysieke uitdaging: de gehele opbrengst van de Be More Ultra-Tour wordt namelijk gebruikt om de kinderen van Mother of Peace in Illovo (Zuid-Afrika) een goede opleiding en daarmee een mooie toekomst te bieden.

Elke etappe is onderverdeeld in 3 delen: van start tot 15km punt, van 15km tot 30km punt en van 30km tot finish. Inschrijven is mogelijk vanaf 15km. Voor een donatie van(af) vijftien euro mag je al een etappe meelopen. Kijk op de site van de Be More Ultra Tour voor verdere informatie! Loop mee voor het goede doel!

Woensdagochtend kwam ik om tien voor half elf aan op station Alphen aan de Rijn. Ronald stond daar me al op te wachten. Vanaf het station fietsten we naar Atletiekvereniging AAV’36, het startpunt van de vijfde etappe van de BMUT2010.

RRonald bij Atletiekvereniging AAV ‘36

De Garmins werden gestart. In Ronalds 310XT stond de route zoals via AfstandMeten.nl was bepaald. Mijn Forerunner 301 was blanco, die zou de route registreren voor het geval dat de vooraf bepaalde route uiteindelijk toch niet ideaal zou blijken te zijn.

We fietsen vanaf Alphen aan de Rijn langs de Zegerplas en fietsten via Ter Aar, Papenveer, Nieuwveen, De Hoef, Mijdrecht, De Ronde Venen, Vinkeveen, Loenersloot. Loenen, Vreeland, Oud Loosdrecht en Loosdrecht naar het Nike HQ te Hilversum.

Gert bij het doorsteekje bij de Loosdrechtse Plassen

Na exact 50 km gefietst te hebben kwamen we aan bij de atletiekbaan van Nike Europe, het eindpunt van de Be More Ultra Tour.

Atletiekbaan van Nike Europe, het eindpunt van de Be More Ultra Tour

Kijk allemaal ook nog even naar het verslag dat RRonald heeft gemaakt en dan met name naar de leuke filmpjes! En: schrijf je in en loop mee!!

Na maanden niet op een mountainbike gezeten te hebben, begon het afgelopen weken toch weer te kriebelen. Dat werd nog versterkt toen ik hoorde dat er afgelopen zaterdag door de plaatselijke RTV Tempo een veldtoertocht georganiseerd werd.

Ik wilde zó graag meedoen dat ik de (ongeveerde!) strandracer voorzag van goede blubberbanden en zaterdagochtend vroeg in de stromende regen naar de start fietste. Gelukkig werd het al snel na vertrek droog.

 

Ik zat echt te genieten op mijn overjarige stalen ros! Hoewel ik de omgeving van Soest al een beetje denk te kennen, reed ik over schitterende paden die ik nooit eerder was tegengekomen. Echt een prachtige tocht!

Helaas kwam er na 16 kilometer een vroegtijdig einde aan deze prachtige tocht. Een van de boutjes van de derailleurwieltjes was losgelopen en de derailleur kwam in het achterwiel terecht. Onherstelbaar vervormd. Ik moest steppend terug naar huis…

Het goede nieuws is dat ik de smaak van het mtb-en weer goed te pakken heb! Er moet echt weer een mountainbike aangeschaft gaan worden!

Waarom loop ik niet in de bossen van Soest, vroegen verschillende lezers zich de afgelopen week af. Enerzijds is dat natuurlijk omdat het al vroeg donker is de laatste tijd, maar er is ook nog een andere reden.

De spier waar ik de laatste tijd last van heb, strekt niet alleen de tenen, maar heeft ook als taak dat hij het proneren probeert te voorkomen. Op verharde wegen voorkomen anti-pronatie schoenen het proneren, maar op zandpaden heb je niets aan anti-pronatie schoenen, je voet zakt sowieso toch weg naar binnen door de zachte ondergrond.

Na Vorige week uitsluitend verhard te hebben gelopen, ging ik vandaag voor het eerst weer het bos in!

Het werd een bosrondje van slechts 6 km lang. Toch ben ik erg tevreden over dit loopje, want ik liep volledig pijnvrij. En om dan ook nog eens een keer te lopen in korte broek en met korte mouwen bij een bijzonder aangename temperatuur, was natuurlijk heerlijk!

Na het hardlopen stond er een afspraak met Hardloper en Sporter op het programma. De heren zouden een kort fietstochtje samen gaan doen met de mtb. Met de post-operatieve iHardloper in gedachten, had ik een rustig tochtje verwacht…

We spraken af bij de fietsbrug over de Eem. We kwamen ongeveer tegelijkertijd aan en we gingen direct op pad!Ik moest echter nog stevig aanpoten om de beide mannen bij te houden! Voor mij bleef het bij een tocht van 27 km met een gemiddelde van 23 km/h (mtb!). De beide heren fietsten nog even door naar huis…

Na het avondeten ging ik nog even naar de sportschool voor krachttraining en RPM.

Na afloop nog even onder zonnebank en een lekkere cappucino bij de bar. Het was een fijne dag!

Gisteren reden @WilcoPot en ik samen de toerversie van La Vuelta.

Wilco en ik hadden afgesproken dat we omstreeks 8:00 uur stuurbordje en championchip zouden ophalen en dat we dan ongeveer om 8:30 uur zouden starten. Wilco zou zaterdagochtend vanaf Leidscherijn vertrekken.

Gonda bracht me vanaf Westervelde naar het TT circuit. Fijn om zo dicht bij de start te kunnen overnachten! Heel fijn ook om gebracht te worden! Ongeveer één kilometer voor het circuit werd het zó druk dat we omkeerden om de fiets uit te laden.

Ruim vóór achten kwam ik aan in de TT Hall. Alles was perfect geregeld, in no-time had ik mijn stuurbordje en mijn ChampionChip bemachtigd. Prima organisatie! Toen Wilco maar even sms-en om te vragen waar hij was… Vrijwel direct kreeg ik een belletje terug en bleek Wilco nog geen 15 meter bij me vandaan te staan! Wat een timing!!

Ongeveer om een paar minuten na achten gingen Wilco en ik van start. Met koude benen was het de bedoeling dat we de Proloog zouden gaan fietsen, met andere woorden, een rondje TT circuit. We hebben dat rondje maar gewoon even rustig ingereden…

Heel erg mooi natuurlijk om een op een racecircuit te fietsen! Ik heb regelmatig het TT circuit bezocht voor motorraces, maar om nu eens zelf het parcours te mogen fietsen was echt prachtig! De Proloog fietsten we in 9:38 minuten. Natuurlijk was dat warmdraaien op dat moment en is dat (dus) bijna een verdubbeling van de tijden van de profs…

Gert & Wilco

Na het circuit gaan we Drenthe in! Het is een prachtig parcours, maar het blijft lange tijd heel erg druk. Inhalen is nauwelijks mogelijk. Tot een kilometer of 90, waren er vrij weinig inhaalmogelijkheden. Het landschap is weliswaar prachtig! Verder is het niet te ontgaan dat de Ronde van Spanje hier start, veel Spaanse kleuren (rood/geel) en veel mooie gras/hooi (Fiets!) kunstwerken in de weilanden!

Hoewel het mooi is om in Drenthe te fietsen en dat de organisatie van de ToerVuelta goed in orde is, fiets ik veel liever in Limburg of in de Ardennen. Ik houd nu eenmaal erg van zowel het klimmen als van de uitzichten vanaf de toppen.

Begrijp me niet verkeerd, Drenthe is prachtig! Maar wat fietsen betreft hoeft het van mij allemaal niet zo vlak. De Utrechtse Heuvelrug heeft al heel erg veel meer uitdagingen, laat staan de heuvels in Zuid-Limburg of de (kleine) bergen in de Ardennen.

Om mee te mogen rijden in de Amstel Gold Race of met Limburgs Mooiste, betaal je heel veel meer. De verzorging is daar dan ook méér dan goed. La Vuelta was een eenmalig evenementen het is dan ook te begrijpen dat ze niet díe kwaliteit bieden die ik met de Limburgse tochten gewend ben. Toch was de verzorging zeker goed. Er waren krentebollen, koeken, bananen, water, gels en sportdrank. Met LM en AGR ben ik gewend dat je kan kiezen uit heel veel meer soorten zoetigheid, maar dat was hier dus niet. Toch zeker absoluut goed genoeg.

Wilco en ik hebben heel fijn samen gefietst, wat mij betreft gaan we vaker samen op pad!

De La Vuelta data:

• Uiteindelijk gereden afstand: 132 km
• Tijd volgens Champion Bikechip: 4:59:28
• Proloogtijd: 0:09:38 (TT circuit)
• Tijd zonder de stops: 4:48:35
• Gemiddelde snelheid: 27,4 km/h

Afgelopen zaterdag liep om drie uur ’s nachts de wekker af. Echt geen fijne tijd om op te staan, maar ik moest wel, want ik had afgesproken dat ik om vier uur bij Alex voor de deur zou staan. We zouden namelijk de 170km van Luik-Bastenaken-Luik gaan fietsen…

De start, naast het Palais des Congres te Luik, was eenvoudig te vinden. Een parkeerplek voor de auto vinden, bleek wat lastiger. Na het afhalen van onze stuurbordjes, gingen we uiteindelijk om 7:15 uur van start.

Na 9 kilometer fietsen, was daar al de eerste klim, de Côte d’Embourg (max 7%). Niet een hele zware klim, maar wel eentje om even goed op temperatuur te komen. Niet dat het koud was, maar er hing wel een hele zware mist en het miezerde.

Nog maar net 25 kilometer onderweg moesten we de Chambralles op! Een klim van 1550 meter lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2% en een maximale stijging van 20%! Dit was het echte werk en maakte me duidelijk dat het wel eens een hele zware dag kon gaan worden. Na deze klim namen Alex en ik dan ook afscheid van elkaar in de zin dat we ieder in ons eigen tempo zouden gaan rijden. Het klimtempo van Alex (22) kon ik namelijk op geen enkele manier bijbenen.

De eerste verzorgingspost was bij Ranch Don Diego, een restaurant annex activiteitencentrum in westernstyle. Een stroopwafel gegeten, de bidons bijgevuld, de nek en schouders gerekt en weer op weg.

Hierna op weg richting Wanne, niet een enorm steile klim (13% max), maar wel een klim van drie kilometer lang. Op het hoogste punt in Wanne (540m) de tweede verzorgingspost. Deze post was een stuk uitgebreider dan de eerste, hoewel er bij de ranch wel weer van alles te koop was. Ondertussen zaten we op 75 afgelegde kilometers.

Na Wanne een gevaarlijke afdaling (af en toe flink bijremmend toch nog 62,6 km/h!) richting Stavelot. Beneden aangekomen begon direct de Stockeu, een 2,3 km lange klim met een gemiddelde stijging van 9,9% en maximale stijging van 21%.

Wat een klim was dat! Op het steilste gedeelte had mijn voorwiel de neiging om steeds van de grond los te komen. Om dat te voorkomen ging ik staand klimmen, maar toen spinde het achterwiel weer door. Toch maar weer zittend verder geklommen met een loskomend voorwiel, een hele vreemde gewaarwording.

Na Stockeu was de koek aardig op en bij de derde controlepost (wederom de Ranch), maar uitgebreid gegeten en gerust. Ik maakte me een beetje zorgen over de Redoute, want die had ik nog nooit beklommen met al veel kilometers achter de rug. Met 144 km in de benen begon ik vanuit Remouchamps aan deze gevreesde klim (zie foto hieronder).

De Redoute kwam ik goed boven. Dat ik deze Côte al twee keer eerder had beklommen scheelde veel, ik wist namelijk precies waar de lastige stukken zaten. Bovenop de Redoute de vierde en laatste verzorgingspost. Hierna nog de Côte du Hornay, een relatief bescheiden klimmetje, daarna was het grotendeels alleen nog maar dalen terug richting Luik.

Het was een mooi fietsdagje! Jammer alleen dat pas aan het eind van de dag de mist verdween en de zon doorbrak.

De LBL data:

• Afstand: 170 km
• Tijd zonder de stops: 7:56:36
• Gemiddelde snelheid: 21,2 km/h
• Maximum snelheid: 62,6 km/h
• Hoogtemeters: 2753 m

Afgelopen woensdagmiddag fietste ik in het Groene Hart van Nederland. Ik was niet alleen…

(druk op HQ voor een betere kwaliteit)