Begin van het jaar had ik, behalve blessurevrij kunnen hardlopen,  geen specifiek doel voor 2010. Gewoon lekker lopen en heel blijven. Toen met de Hardloopvierdaagse bleek dat ik veel makkelijker dan verwacht 60 kilometer in vier dagen kon lopen, ben ik mijn aantal weekkilometers gaan opbouwen. Van 35 km per week ging ik geleidelijk aan naar zo’n 6o kilometer per week. Gevolg was dat een aantal maanden later het ene na het andere PR eraan ging! Gaande weg het jaar kreeg ik een doel: in 2010 al mijn PR’s verbeteren! Na verbetering op de halve marathon, de 15 km, de 10 km en de 12 km, was afgelopen zondag de 10 EM aan de beurt bij de Dam tot Damloop. Doel was 10 minuten van mijn tijd van vorig jaar af te lopen. Dat was een realistisch doel.

Helaas heb ik de Dam tot Damloop aan me voorbij moeten laten gaan. Vorige week maandag ging ik tijdens een rustig (bos) trainingsloopje met AV Pijnenburg door mijn enkel heen. Ik liep goed op te letten, maar opeens was er een stuk ondergrond waar ik onverwachts doorheen zakte. Een hol van een beest of een vermolmd stuk hout, zoiets.

We zaten midden in het bos, dus ik moest na het verzwikken nog een kilometer of vier doorlopen voordat we weer bij de AV terug waren. Dat doorlopen ging redelijk goed, maar ik was liever gestopt direct na het zwikmoment.

Na vijf dagen looprust  was de zwelling van de enkel vrijwel geheel afgenomen. Ook kon ik er al weer een aantal dagen normaal mee wandelen. Afgelopen zaterdag heb ik voor het eerst weer voorzichtig proberen te rennen. Dat ging redelijk goed, zolang ik maar rechtuit liep. Scherpe bochten en uitwijkmanoeuvres voelden niet zijn aan, duidelijk was er ruimte op de enkelbanden voelbaar. Een hardloopwedstrijd lopen met veel deelnemers leek me niet verstandig. Het risico lopen dat het mis zou gaan wanneer ik onverwacht voor iemand zou moeten uitwijken wilde ik niet. Geen Damloop dus en daarmee in 2010 geen nieuw 10 EM PR. Dat zal tot 8 januari moeten wachten bij de Florijnwinterloop in Woudenberg.

Vanavond kon ik weer meelopen met een rustig duurloopje bij AV Pijnenburg. Ik had mijn enkel ingetapet om beschermd te zijn tegen een nieuwe verstuiking. Rechtdoor op verharde paden liep ik goed, maar op de bospaden voelde de enkel nog aardig instabiel. Het herstel heeft nog wat tijd nodig.