Het is prachtig lopen in de omgeving van Soest. Bos, heide en zandverstuivingen, het is er allemaal! Toch is er niets zo fijn dan telkens weer een andere route te rennen. Ik hou bepaald niet van routine, van heel vaak hetzelfde doen, het maakt me onrustig.

Afgelopen zondag liep ik mee met Petra mee over de Utrechtse Heuvelrug, haar favoriete trainingsgebied. Erik dropte Petra, Marco, Eric en mij bij de parkeerplaats van de Kaapse bossen. Het was de bedoeling om met een omweg terug naar Petra’s huis in Driebergen te lopen.

De omgeving was prachtig! Net zo bosrijk als de omgeving van Soest, maar dan veel heuvelachtiger! Ruim 25 kilometer in een tempo van 6 min/km waren voor mij een pittige training. Normaal gesproken loop ik over dergelijke afstanden in trainingen net iets langzamer, zeker wanneer het parcours heuvelachtig én onverhard is! Ik heb absoluut genoten van dit pittige loopje in relatief onbekend gebied.

Afgelopen woensdag was ik vrij. ’s Avonds zou ik naar de verjaardag van mijn neef gaan die in Vlaardingen woont. Een loopplan was snel geboren, namelijk ’s middags al naar Zuid Holland gaan en dan een stuk over het strand gaan rennen. Via Twitter heb ik nog gezocht naar een loopmaatje, maar helaas moest iedereen werken die middag.

Van Hoek van Holland liep ik over het strand naar Kijkduin. Het was prachtig om over het strand te rennen! Grappig om te merken hoe dicht mensen altijd bij een strandopgang gaan liggen, grote delen van deze tocht had ik het strand nagenoeg voor mezelf alleen.

In Kuikduin aangekomen was het inmiddels vloed aan het worden, dus terug over het strand vond ik geen optie. Sowieso houd ik er niet van om dezelfde weg terug te lopen als de heenrei, dus door het duingebied rende ik weer terug naar de auto. Daar aangekomen had ik 21 kilometer afgelegd. Het was weer een mooie reis geworden!

Onder invloed van boeken als ‘De geboren renner’ en ‘De mens als duurloper’, ben ik anders naar mijn hardlopen aan het kijken. Waarom zou ik altijd rondjes lopen? Waarom niet het lopen te beschouwen als een reis? Reizen doen we allemaal. We gebruiken daarvoor vaak auto, trein of fiets. Waarom dat reizen niet hardlopend te doen?

Afgelopen woensdag was ik vrij. Het was een redelijk zonnige dag, ik had zin om een deel van de dag ergens aan het water door te brengen. En zo liep ik dus vanaf huis 15 kilometer door de Eempolder, op weg naar ‘t Kleine Zeetje. Aan mijn Camelbak had ik nog een klein tasje bevestigd met daarin een handdoek, een boek en wat te eten. Helaas begon het al snel na aankomst te regenen, dus zocht ik mijn toevlucht bij het strandtentje aldaar. Ik was blij dat ik een boek had meegenomen, lekker lezen in ‘De mens als duurloper’! Gelukkig viel het mee met de regen en kon ik toch nog even op het strand liggen.

Na een paar uur bij ‘t Kleine Zeetje doorgebracht te hebben, vond ik het tijd worden voor de terugreis. Natuurlijk nam ik daarvoor een andere route dan de heenreis! Na totaal 30,6 km gelopen te hebben was ik weer thuis. Het was een mooie reis!

Over “lopen = reizen” gesproken, ultraloper  Ron Teunisse heeft sinds kort ook een weblog. Beslist even kijken!