Na het probleemloos uitlopen van de hardloopvierdaagse, had ik zoveel meer vertrouwen in mijn lijf gekregen, dat ik meer weekkilometers durfde te maken dan dat ik ooit had gelopen. Liep ik voorheen vaak niet meer dan dertig kilometer in een week, na de hardloopvierdaagse kwam elke week ruim boven de veertig kilometer uit. Natuurlijk zijn dat nog steeds niet heel veel kilometers, maar ik had na twee keer een beenvliesontsteking gehad te hebben, eindelijk weer vertrouwen gekregen in het heel blijven van mijn lijf!

Toen ik hoorde dat Running Ronald een startbewijs voor de Halve Marathon van Zwolle over had, kriebelde het om te kijken in hoeverre ik vooruit was gegaan vergeleken met tweede paasdag, toen ik in Utrecht 1:54:50 liep op de halve. Ik mocht het startnummer van Ronald hebben, maar moest wel beloven om voor een PR te gaan.

3x LiveStrong: Pieter, Gert & John, alias Rutger, Ronald & No-Name

(Foto: Klaas Lok, www.hardlopen.nl)

Hardlopende Boer (John) had er lucht van gekregen dat ik een PR wilde gaan lopen in Zwolle en bood onmiddellijk aan om samen met mij op te lopen. Een aanbod dat ik graag met beide handen aangreep! Vlak voor de start meldde zich zelfs nog een tweede haas: Pieter de Last-Minute-Man, beter bekend als The Runningman. Samen met Maurieske en mijn twee De Boertjes (geen broers!) als haas, stond ik uiteindelijk afgelopen zaterdagavond aan de start in Zwolle.

Hoewel John en ik in het wedstrijdvak mochten starten, besloten we om samen met zijn vieren helemaal achteraan te starten. Mijn doelstelling was om onder de 1:50 te lopen, dus de Garmins werden ingesteld op een tempo van 5:10 min/km.

De start, we beginnen met de inhaalrace. Wat een drukte! De eerste kilometers lukt het ons niet om sneller dan 5:20 min/km te lopen, dus op het moment dat we meer ruimte voor ons krijgen gaat het gas erop en gaan er een heel aantal kilometers sneller dan 5 minuten per kilometer.

Wanneer we het 10 kilometerpunt passeren in een tijd die sneller is dan mijn PR op de 10km, begin ik me toch wat zorgen te maken. Hoe haal ik het in mijn hoofd om een halve marathon te gaan lopen in een tempo dat sneller is dan mijn nauwelijks zes maanden oude PR op de tien kilometer? De twijfel slaat toe, maar wanneer wat later ook mijn PR’s op de twaalf en vijftien kilometer eraan gaan, begin ik weer wat moed te krijgen. Ondanks de kilometers lange twijfel, lopen we ondertussen al geruime tijd in een mooi constant tempo van 5:07 minuten per kilometer.

De laatste kilometers krijg ik het moeilijk. De quadriceps branden en mijn hartslag begint ondanks het constante tempo steeds hoger op te lopen. De Boertjes ontpoppen zich als serieuze hazen. John houdt het tempo constant en Pieter haalt telkens water en sponzen voor me, terwijl ik alleen nog maar door hoef te lopen.

Met een gemiddeld tempo van 5:08 min/km passeren we de finish. Even maakt zich een kleine teleurstelling van me meester, wanneer ik zie dat de 1:50 niet gehaald is. De Garmins geven als totale afstand namelijk 21,65 km aan! Ik hervind mezelf snel en ben erg blij met een tempo op de halve marathon dat gelijk ligt aan het tempo van mijn zes maanden oude 10km PR. Bovendien een verbetering van mijn halve marathon PR met ruim drieënhalve minuut!

Wanneer ik naderhand mijn Garmin data analyseer, blijkt dat bijna al mijn PR’s voor verbetering vatbaar zijn, want mijn 10km, 12km, 15km, 10EM en 20km tussentijden zijn allen sneller dan de huidige PR’s. Er gaan dus nog een heel aantal tijden sneuvelen dit jaar!

John & Pieter, hazende boertjes, ontzettend bedankt!

12-06-2010, Zwolle Halve Marathon, 01:51:14 (PR)