Met een persoonlijk record van 2.52.19 op de hele marathon is Abdelkader Benali de snelste hardlopende romanschrijver van Nederland.

“Mijn gedachten gaan naar mijn vermoeide voeten die week aanvoelen als pudding. Ik loop ze helemaal beurs, mijn lelijke voeten. Mijn benen zijn veranderd in staal. Onwrikbaar, maar ook onbuigzaam. Ik kan ze smeden, er kan een zwaard uit gesmeed worden, spoel het af en gebruik het goed. Maar lopen kan ik er nauwelijks mee. Ik struikel. iemand tilt me op. ‘Kom op joh. Je moet verder. Het is nog maar een klein stukkie!’

Waarom? Waarom verder? Mijn ogen zijn leeggeraakt. Ik heb geen energie meer. De man die me overeind hielp, propt me iets in de mond.  ‘Dit is goed voor je.’ En ik begin te kauwen. Het doet pijn. Eten doet pijn. Ik ben bang voor nieuwe steken in mijn buik. Ze moeten me met rust laten. ik wil iemand slaan. Dat lucht op, maar er is geen kracht in me. Ik kreun. Heel diep kreun ik en haal adem. Ik veracht het feit dat ik nog adem heb. En anderzijds heeft mijn adem me lelijk in de steek gelaten. Ik veracht mijn prestaties, mijn gekte.”

In ‘Marathonloper’ doet Abdelkader Benali (1975) verslag van zijn derde marathon. De hoofdstuktitels van het boek verwijzen naar de 42 kilometer van een marathon. Het slot luidt: ‘Nog 195 meter’. Abdel beschrijft in dit boek zijn gewaarwordingen tijdens deze 42195 meter lange uitputtingsslag, die een ware strijd tegen lichaam en geest blijkt te zijn. Verder vertelt hij het verhaal van hoe hij ooit is gaan hardlopen, doet hij verslag van zijn jeugdherinneringen in Marokko en vertelt hij over de strijd die hij levert met een al dan niet bestaande tegenstander. Het is een mooi lezenswaardig boek, zowel voor lopers als voor niet-lopers!