Gisterenochtend was het hier in Soest nog droog en zonnig toen ik in hardlooptenue de deur uit ging. Ik wilde in het bos lopen, maar deze eens een keer niet in het bos tussen paleis Soestdijk en Lage Vuursche en ook niet in het bos bij de Lange Duinen van Soestduinen. Gelukkig heb ik hier drie verschillende bossen tot mijn beschikking, dus de keuze viel deze keer op lopen in de bossen van Laag Hees. Een beetje afwisseling vind ik altijd wel prettig, ik hou niet van vaste rondjes.

Het lopen ging moeizaam. Een relatief hoge hartslag bij een bijzonder laag tempo. Verder voelden mijn quadriceps erg vermoeid aan. Ik had er in vijf dagen tijd al bijna acht uur sporten opzitten (lopen, fietsen, spinning, bodypump), dat was dus blijkbaar iets teveel geweest om nog lekker te kunnen lopen. Toch nog de tien kilometer vol kunnen maken.

Vandaag een prachtige zonnige dag! Hoewel ik erg veel zin had in een stukje hardlopen, leek me dat niet verstandig. De keuze viel op een lange boswandeling, ook mooi! Het fototoestel ging mee, speciaal voor de paddenstoelen.

   

Zo’n kilometer of elf gewandeld samen met een vriendin die de opleiding tot natuurgids volgt. Haar specialisatie is paddenstoelen en daar heb ik vandaag dan ook veel over te horen gekregen. Op de rechter foto hierboven is de grote parasolzwam (Macrolepiota procera) te zien, een paddenstoel met bijna dertig centimeter doorsnede! We hebben veel mooie paddenstoelen gezien vandaag en hebben genoten van het heerlijke zonnetje!

De titel van dit postje? De eerste regel van het prachtige gedicht ‘November’ van J.C. Bloem. Ik moest aan dat gedicht denken laatst. Voor wie het niet kent, lees het eens!