-Haas, hebben we een plan?
-We hebben een plan, zei de Gert de Haas.

Weer een 10 km loop, weer een poging om mijn PR scherper te stellen.

Dat het sneller kon, was ik van overtuigd. En dit was een thuiswedstrijd, de Goudse Nationale Singelloop. Drie rondjes door de binnenstad van Gouda. Niet een snel parcours, maar wel een hoop volk op de been, en waarschijnlijk veel bekenden. Ik had me voor genomen dat ik liever dood zou gaan, dan een slecht figuur zou slaan. Want ja, als je werkgever langs de kant staat, kun je niet met je tong op de grond en een pimpelpaars hoofd langs komen sjokken..

Het plan was sneller dan 55 minuten, maar hoeveel sneller liet de Haas in het midden. Natuurlijk vertrouw ik hem blindelings. Ik liet hem zijn Garmin instellen en volgde hem.

De eerste meters na de (heel langzame) start rechtuit, maar daar kwam de eerste fuik al. Linksaf de brug over. Het tempo werd haast stapvoets. In plaats van mee te dribbelen met de meute, zigzagde Zoef de Haas langs Jan en Alleman, en ik, zijn trouwe volgeling, had de grootste moeite hem in het zicht te houden. Daar kwam aardig wat ellebogenwerk aan te pas, wat me niet echt in dank werd afgenomen door Jan en Alleman, maar het lukte. Ik bleef de rug van mijn Haas in het vizier houden.

Kennelijk moest de langzame start worden gecompenseerd, want het tempo bleef hoog. Zo hoog dat ik aan mezelf begon te twijfelen. Ik besloot dat ik niet in vorm was. Zelf durfde ik niet op mijn horloge te kijken, uit angst dat ik nog meer gedemotiveerd zou raken.

Links en rechts hoorde ik ‘hup Gonda!’ en dat hield me gaande. (‘Dag baas!’riep ik, en ik deed er nog een schepje bovenop, tot ik het bochtje om ging, de baas uit het zicht was en ik weer in sjoktempo verder kon…)

De finish in zicht, godzijgedankt. Ik was er aan toe. Nog een laatste opleving, en daar was de eindstreep. Geen medaille, ook dat al niet. Wel een roos voor de dames. Niet voor de Haas, terwijl hij al het werk gedaan had. Pas toen zag ik zijn glunderende blik.

De Haas had inderdaad een plan gehad. En wat voor een plan… Niet alleen mijn PR zou er weer aan gaan, maar ook het zijne. Als het mee zou zitten, natuurlijk. Eerlijkheidshalve moet ik er bij vermelden dat hij af en toe heeft ingehouden om mij weer de kans te geven aan te sluiten (ik had zware benen van de snelle start), maar hij heeft toch nog een halve minuut van zijn PR af kunnen halen. En ik ruim 2,5 minuut!

Onze netto eindtijd was 52.25. De rondetijden waren 17.19, 17.38 en 17.28 min.

Knap werk, Haas, heel vlak gelopen!
Ik weet zeker dat je op 27 september, tijdens de Singelloop van Utrecht, als je mij niet als een blok aan je been hebt (geintje), een super PR neer gaat zetten!

Gastblogger Gonda

Klik hier voor het finishfilmpje.

Goudse Singelloop, 10km, 0:52:25