Afgelopen zaterdag liep om drie uur ’s nachts de wekker af. Echt geen fijne tijd om op te staan, maar ik moest wel, want ik had afgesproken dat ik om vier uur bij Alex voor de deur zou staan. We zouden namelijk de 170km van Luik-Bastenaken-Luik gaan fietsen…

De start, naast het Palais des Congres te Luik, was eenvoudig te vinden. Een parkeerplek voor de auto vinden, bleek wat lastiger. Na het afhalen van onze stuurbordjes, gingen we uiteindelijk om 7:15 uur van start.

Na 9 kilometer fietsen, was daar al de eerste klim, de Côte d’Embourg (max 7%). Niet een hele zware klim, maar wel eentje om even goed op temperatuur te komen. Niet dat het koud was, maar er hing wel een hele zware mist en het miezerde.

Nog maar net 25 kilometer onderweg moesten we de Chambralles op! Een klim van 1550 meter lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2% en een maximale stijging van 20%! Dit was het echte werk en maakte me duidelijk dat het wel eens een hele zware dag kon gaan worden. Na deze klim namen Alex en ik dan ook afscheid van elkaar in de zin dat we ieder in ons eigen tempo zouden gaan rijden. Het klimtempo van Alex (22) kon ik namelijk op geen enkele manier bijbenen.

De eerste verzorgingspost was bij Ranch Don Diego, een restaurant annex activiteitencentrum in westernstyle. Een stroopwafel gegeten, de bidons bijgevuld, de nek en schouders gerekt en weer op weg.

Hierna op weg richting Wanne, niet een enorm steile klim (13% max), maar wel een klim van drie kilometer lang. Op het hoogste punt in Wanne (540m) de tweede verzorgingspost. Deze post was een stuk uitgebreider dan de eerste, hoewel er bij de ranch wel weer van alles te koop was. Ondertussen zaten we op 75 afgelegde kilometers.

Na Wanne een gevaarlijke afdaling (af en toe flink bijremmend toch nog 62,6 km/h!) richting Stavelot. Beneden aangekomen begon direct de Stockeu, een 2,3 km lange klim met een gemiddelde stijging van 9,9% en maximale stijging van 21%.

Wat een klim was dat! Op het steilste gedeelte had mijn voorwiel de neiging om steeds van de grond los te komen. Om dat te voorkomen ging ik staand klimmen, maar toen spinde het achterwiel weer door. Toch maar weer zittend verder geklommen met een loskomend voorwiel, een hele vreemde gewaarwording.

Na Stockeu was de koek aardig op en bij de derde controlepost (wederom de Ranch), maar uitgebreid gegeten en gerust. Ik maakte me een beetje zorgen over de Redoute, want die had ik nog nooit beklommen met al veel kilometers achter de rug. Met 144 km in de benen begon ik vanuit Remouchamps aan deze gevreesde klim (zie foto hieronder).

De Redoute kwam ik goed boven. Dat ik deze Côte al twee keer eerder had beklommen scheelde veel, ik wist namelijk precies waar de lastige stukken zaten. Bovenop de Redoute de vierde en laatste verzorgingspost. Hierna nog de Côte du Hornay, een relatief bescheiden klimmetje, daarna was het grotendeels alleen nog maar dalen terug richting Luik.

Het was een mooi fietsdagje! Jammer alleen dat pas aan het eind van de dag de mist verdween en de zon doorbrak.

De LBL data:

• Afstand: 170 km
• Tijd zonder de stops: 7:56:36
• Gemiddelde snelheid: 21,2 km/h
• Maximum snelheid: 62,6 km/h
• Hoogtemeters: 2753 m