Archive for August, 2009Gisteren reden @WilcoPot en ik samen de toerversie van La Vuelta.
Wilco en ik hadden afgesproken dat we omstreeks 8:00 uur stuurbordje en championchip zouden ophalen en dat we dan ongeveer om 8:30 uur zouden starten. Wilco zou zaterdagochtend vanaf Leidscherijn vertrekken. Gonda bracht me vanaf Westervelde naar het TT circuit. Fijn om zo dicht bij de start te kunnen overnachten! Heel fijn ook om gebracht te worden! Ongeveer één kilometer voor het circuit werd het zó druk dat we omkeerden om de fiets uit te laden. Ruim vóór achten kwam ik aan in de TT Hall. Alles was perfect geregeld, in no-time had ik mijn stuurbordje en mijn ChampionChip bemachtigd. Prima organisatie! Toen Wilco maar even sms-en om te vragen waar hij was… Vrijwel direct kreeg ik een belletje terug en bleek Wilco nog geen 15 meter bij me vandaan te staan! Wat een timing!! Ongeveer om een paar minuten na achten gingen Wilco en ik van start. Met koude benen was het de bedoeling dat we de Proloog zouden gaan fietsen, met andere woorden, een rondje TT circuit. We hebben dat rondje maar gewoon even rustig ingereden…
Heel erg mooi natuurlijk om een op een racecircuit te fietsen! Ik heb regelmatig het TT circuit bezocht voor motorraces, maar om nu eens zelf het parcours te mogen fietsen was echt prachtig! De Proloog fietsten we in 9:38 minuten. Natuurlijk was dat warmdraaien op dat moment en is dat (dus) bijna een verdubbeling van de tijden van de profs…
Gert & Wilco Na het circuit gaan we Drenthe in! Het is een prachtig parcours, maar het blijft lange tijd heel erg druk. Inhalen is nauwelijks mogelijk. Tot een kilometer of 90, waren er vrij weinig inhaalmogelijkheden. Het landschap is weliswaar prachtig! Verder is het niet te ontgaan dat de Ronde van Spanje hier start, veel Spaanse kleuren (rood/geel) en veel mooie gras/hooi (Fiets!) kunstwerken in de weilanden!
Hoewel het mooi is om in Drenthe te fietsen en dat de organisatie van de ToerVuelta goed in orde is, fiets ik veel liever in Limburg of in de Ardennen. Ik houd nu eenmaal erg van zowel het klimmen als van de uitzichten vanaf de toppen. Begrijp me niet verkeerd, Drenthe is prachtig! Maar wat fietsen betreft hoeft het van mij allemaal niet zo vlak. De Utrechtse Heuvelrug heeft al heel erg veel meer uitdagingen, laat staan de heuvels in Zuid-Limburg of de (kleine) bergen in de Ardennen. Om mee te mogen rijden in de Amstel Gold Race of met Limburgs Mooiste, betaal je heel veel meer. De verzorging is daar dan ook méér dan goed. La Vuelta was een eenmalig evenementen het is dan ook te begrijpen dat ze niet dÃe kwaliteit bieden die ik met de Limburgse tochten gewend ben. Toch was de verzorging zeker goed. Er waren krentebollen, koeken, bananen, water, gels en sportdrank. Met LM en AGR ben ik gewend dat je kan kiezen uit heel veel meer soorten zoetigheid, maar dat was hier dus niet. Toch zeker absoluut goed genoeg. Wilco en ik hebben heel fijn samen gefietst, wat mij betreft gaan we vaker samen op pad! De La Vuelta data:
Gisteren was de jaarlijkse Gildeloop in Soest. Vooraf was al bekend dat Rik, Maarten en Gonda zouden meelopen, dus het zou een mini webloggers feestje worden! Maartens jongere broer Steven, was als toeschouwer aanwezig. Hij had teveel last van zijn rug om mee te kunnen lopen.
Maarten, Gert, Rik, Gonda Rik had al een eindtijd in gedachten; 34:43 minuten. Dat was een uit de duim gezogen tijd. Zomaar! Snelle Rijk was namelijk niet persé uit op een PR, maar wilde wel een tijd lopen die goed genoeg was voor een podiumplaats. Maarten kwam eigenlijk naar Soest in het kader van de ‘interculturele uitwisseling’. Omdat ik Bunniks Mooiste zou gaan lopen, kon ik Maarten overhalen om ook in Soest te komen lopen. Heel erg leuk! Gonda wilde haar 10 kilometer PR verbeteren die op 57:35 minuten stond. Vooraf hadden we bedacht dat 55:00 haalbaar zou moeten zijn. Ik bood mezelf aan haar te hazen met als doel die tijd te halen.
De start! Gonda en ik stonden op ongeveer tweederde van het startveld. Dat bleek niet zo’n goede keuze, want de eerste 500 meter werd het filelopen met veel zigzaggen en inhalen. Achteraf gezien hadden we beter verderop in in het startvak kunnen staan, maar voor het beoogde tempo maakte we het eigenlijk nauwelijks iets uit. Om 55:00 te lopen op de 10km, moet het tempo exact 5:30 min/km zijn. Ik had bedacht dat we waarschijnlijk wel wat verval zouden hebben in de laatste rondje, dus moest ons gemiddelde tempo hoger liggen dan dat. Maar hoeveel precies? Na een paar honderd meter lopen (cq. filerennen) zaten we op een tempo van 5:21 min/km. Het zag er naar uit of dat voor Gonda een goed tempo was, dus besloot ik op dat moment dat we zolang mogelijk 5:21 min/km zouden proberen te lopen.
Foto gemaakt door Steven van Vulpen Het gemiddelde tempo van 5:21 min/km konden we volhouden tot een kilometer of zeven, daarna viel het tempo verder terug. Van 5:21 zakte het actuele tempo verder af naar 5:30, naar 5:36, naar 5:41… Gelukkig bleef het gemiddelde tempo sneller dan 5:30, dus zorgen maken deed ik me niet. Aan het einde van ons tweede rondje kwam er een politiemotor voorbij. Er werd geroepen “maak plaats voor de koploper!” (oid) Blij verrast waren we toen Snelle Rijk die koploper bleek te zijn! Hij had zelfs nog tijd voor een klopje op mijn schouder! Ontspannen lopend ging Rik naar de overwinning. Bizar was wel dat Rik exact de finish passeerde in de vooraf geschatte tijd! 34:43 minuten!
Gonda en ik kwamen uiteindelijk om 55:02 minuten over de finish! Maarten was toen al de finish gepasseerd in een hele mooie 41:02.
Foto gemaakt door Rik Rik, gefeliciteerd met je overwinning & Gonda, gefeliciteerd met je PR! Wegens aanhoudende scheenbeenklachten (shinsplints) bij het hardlopen, op advies van de fysiotherapeut, uitproberen of Medical Taping een gunstig effect heeft op mijn klachten. Gisterenochtend liepen Gonda en ik een rondje om en bij de Reeuwijkse Plassen.
We zochten een tempo waar we ons beiden in konden vinden. Dat resulteerde in een tempo dat Gonda “langzamer kán gewoonweg niet!” noemde. Dat tempo kwam overeen met een hartslag van ongeveer Z1-2 bij Gonda en heel laag in Z1 bij mijzelf.
De eerste 15 kilometer zat onze hartslag voortdurend 23 slagen van elkaar af, daarna begon het verschil langzaam nog een paar slagen groter te worden. Totaal hebben we 21,3 km afgelegd met een tempo van 7 min/km. Het was heel leuk om zo’n grote afstand samen te lopen in zo’n prachtige omgeving! Afgelopen zondagmorgen liepen Gonda en ik in Gouda een PrePartyRun. Het was een ingekorte versie van Gonda’s rondje. Ingekort omdat ik nog moest ervaren hoe mijn scheenbeen zich zou houden. Het waren weer de eerste kilometers na twee weken van looprust.
Na veertig minuten waren we weer thuis en hadden we 6,3 km afgelegd. Mijn scheenbeen vertelde me dat het wel genoeg was voor de eerste keer na een periode van rust. Dinsdagavond liepen we in Soest. Mijn scheenbeen had gelukkig weinig te lijden gehad van het zondagse loopje. We liepen eerst door jaren 20 wijken, daarna door villawijken, gevolgd door de Soester Eng. Na het passeren van de molen en het oversteken van het spoor, liepen we langs allerlei sportvelden. Uiteindelijk kwamen we bij AV Pijnenburg uit en moesten we natuurlijk even een rondje op de baan meepikken (zie helemaal onderaan op onderstaande foto). Â Het werden 11 kilometers die avond. Mijn scheenbeen voelde behoorlijk goed, dus het hadden meer kilometers kunnen worden, maar in het kader van het weer opbouwen was die afstand mooi genoeg. Gisteren een dagje naar Westervelde, vanwege de verjaardag van mijn kersverse schoonmoeder. Het was net een vakantiedag, even helemaal er uit zijn op het Drentse platteland. Natuurlijk moest het plaatselijke Hunebed bezocht worden.
Vandaag is het alweer donderdag, de verjaardag van mijn lief en haar tweelingzus. Felicitaties mogen naar hier, hier en hier (maar natuurlijk ook op dit weblog). Eén van de leuke dingen van het koken voor een feest, is dat je dan weer eens je beproefde succesrecepten kunt inzetten.
Rijstsalade met aubergine, tomaat, feta en olijven Benodigdheden:
Tomatensap met 2 kruidenboillontabletten en enkele druppels tabasco aan de kook brengen. Rijst toevoegen en gaar koken. Regelmatig even roeren door de rijst om aanbranden te voorkomen. Gare rijst laten afkoelen. Het was een erg leuk feest! Zowel mijn lief als haar dochter voelden zich heel erg jarig. En ik? Ik heb er een hele leuke familie bijgekregen! Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik voor het laatst (een lange afstand) gelopen heb. Dat was een twee uurs trainingsloop waarin exact 19 kilometers werden afgelegd. Ik was erg tevreden over dat loopje! Wel voelde ik na die training dat mijn diepliggende kuitspieren nogal strak waren komen te staan, maar daar maakte ik me op dat moment nog geen zorgen om. Toen ik maandag 3 augustus jl. een pittige intervaltraining halverwege moest afbreken vanwege pijn en het ontstaan van een lichte zwelling op mijn scheenbeen, wist ik echter dat het niet goed zat. Ik brak de training onmiddellijk af en wandelde terug naar huis. IJs erop en de volgende ochtend direct een afspraak met de fysiotherapeut gemaakt.
Een diagnose had ik niet nodig, ik kende de verschijnselen nog van anderhalf á twee jaar geleden. Na de Zevenheuvelenloop in 2007 had ik last gekregen van een bijzonder strak staande Musculus Tibialis Posterior, maar ik had daar toen (te) weinig acht op geslagen. Heb daarna nog de 10km van de Linschotenloop gedaan en met de Sylvestercross meegelopen, maar dat was eigenlijk achteraf gezien helemaal niet verstandig. De weken na de Egmond Halve Marathon in januari 2008, ging het fout, er ontstond een zwelling op mijn scheenbeen, shinsplints dus! Zover wilde ik het deze keer niet laten komen, dus op het moment dat mijn Musculus Tibialis Posterior strak kwam te staan, belde ik direct voor een afspraak met de fysio. Donderdag één week geleden kon ik daar voor het eerst terecht en is deze ‘lange teenstrekker’ uitgebreid gemasseerd. Afgelopen zondag, de dag na Luik-Bastenaken-Luik, stond er een loopje van 30 minuten op het schema. Met Gonda zou ik samen (tenminste een deel van) ‘haar rondje’ lopen, maar na 500 meter moest ik concluderen dat lopen in het geheel niet verstandig was. Terug gewandeld en ijs op de kuit gedaan. Gonda heeft natuurlijk gewoon haar rondje uitgelopen. Na Luik-Bastenaken-Luik alweer 112 kilometer gefietst (dat is ‘ongeveer’ heen en weer naar Gouda) en dat fietsen gaat goed. Heb in het geheel geen last van de LBL gehad wat mijn benen betreft. Vandaag voor de tweede keer naar de fysio geweest en mijn kuit voelt beter aan dan vorige week. Lopen ga ik misschien van het weekend of anders maandag weer proberen. Een somber verhaal? Nee hoor, er is ook leuk nieuws! Vandaag is het namelijk precies drie maanden geleden dat er een heel bijzondere TweetRun plaatsvond. Daar werd toen hier en hier over geschreven… Afgelopen zaterdag liep om drie uur ’s nachts de wekker af. Echt geen fijne tijd om op te staan, maar ik moest wel, want ik had afgesproken dat ik om vier uur bij Alex voor de deur zou staan. We zouden namelijk de 170km van Luik-Bastenaken-Luik gaan fietsen…
De start, naast het Palais des Congres te Luik, was eenvoudig te vinden. Een parkeerplek voor de auto vinden, bleek wat lastiger. Na het afhalen van onze stuurbordjes, gingen we uiteindelijk om 7:15 uur van start. Na 9 kilometer fietsen, was daar al de eerste klim, de Côte d’Embourg (max 7%). Niet een hele zware klim, maar wel eentje om even goed op temperatuur te komen. Niet dat het koud was, maar er hing wel een hele zware mist en het miezerde. Nog maar net 25 kilometer onderweg moesten we de Chambralles op! Een klim van 1550 meter lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2% en een maximale stijging van 20%! Dit was het echte werk en maakte me duidelijk dat het wel eens een hele zware dag kon gaan worden. Na deze klim namen Alex en ik dan ook afscheid van elkaar in de zin dat we ieder in ons eigen tempo zouden gaan rijden. Het klimtempo van Alex (22) kon ik namelijk op geen enkele manier bijbenen. De eerste verzorgingspost was bij Ranch Don Diego, een restaurant annex activiteitencentrum in westernstyle. Een stroopwafel gegeten, de bidons bijgevuld, de nek en schouders gerekt en weer op weg.
Hierna op weg richting Wanne, niet een enorm steile klim (13% max), maar wel een klim van drie kilometer lang. Op het hoogste punt in Wanne (540m) de tweede verzorgingspost. Deze post was een stuk uitgebreider dan de eerste, hoewel er bij de ranch wel weer van alles te koop was. Ondertussen zaten we op 75 afgelegde kilometers. Na Wanne een gevaarlijke afdaling (af en toe flink bijremmend toch nog 62,6 km/h!) richting Stavelot. Beneden aangekomen begon direct de Stockeu, een 2,3 km lange klim met een gemiddelde stijging van 9,9% en maximale stijging van 21%.
Wat een klim was dat! Op het steilste gedeelte had mijn voorwiel de neiging om steeds van de grond los te komen. Om dat te voorkomen ging ik staand klimmen, maar toen spinde het achterwiel weer door. Toch maar weer zittend verder geklommen met een loskomend voorwiel, een hele vreemde gewaarwording. Na Stockeu was de koek aardig op en bij de derde controlepost (wederom de Ranch), maar uitgebreid gegeten en gerust. Ik maakte me een beetje zorgen over de Redoute, want die had ik nog nooit beklommen met al veel kilometers achter de rug. Met 144 km in de benen begon ik vanuit Remouchamps aan deze gevreesde klim (zie foto hieronder).
De Redoute kwam ik goed boven. Dat ik deze Côte al twee keer eerder had beklommen scheelde veel, ik wist namelijk precies waar de lastige stukken zaten. Bovenop de Redoute de vierde en laatste verzorgingspost. Hierna nog de Côte du Hornay, een relatief bescheiden klimmetje, daarna was het grotendeels alleen nog maar dalen terug richting Luik. Het was een mooi fietsdagje! Jammer alleen dat pas aan het eind van de dag de mist verdween en de zon doorbrak. De LBL data:
Afgelopen woensdagmiddag fietste ik in het Groene Hart van Nederland. Ik was niet alleen… (druk op HQ voor een betere kwaliteit) Vrijdagavond op pad voor een lange langzame duurloop. Ik probeer elke keer een iets andere route te volgen, deze keer ben ik vanaf Soest richting den Dolder gaan lopen.
In exact twee uur heb ik 19 kilometer afgelegd bij een gemiddelde hartslag van Z1-2. De komende weken gaat de langste loop van de week steeds ietsje langer worden. Op zaterdag 26 september wil ik namelijk in Malmedy (B) meedoen met de Trail Des Hautes Fagnes, een onverharde bergloop over 35 kilometer. Tijd is dan voor mij helemaal niet belangrijk, maar ik wil hem wel uitlopen! Gisteren was de laatste fietstraining voorbereidend op Luik Bastenaken Luik. In zes trainingen heb ik een aantal leuke fietsers leren kennen! Onder leiding van trainer Fons Sommerdijk reden we vanuit Kerkdriel een fraai rondje door de Betuwe. Op de dijken konden we goed oefenen in het waaierrijden.
Op het programma stond een bloktraining, dat wil zeggen een heel aantal keer een blok van 5 minuten in een pittig tempo fietsen, steeds met iemand anders op kop. We reden uiteindelijk totaal 80 kilometer met een gemiddelde snelheid van 29,4 km/h. Het was wederom een mooie training! Aanstaande zaterdag is LBL, dan moeten we het gaan bewijzen… Vandaag heb ik nog even op mijn nieuwe wespen door bos en over heide gerend. Niet omdat er een training op het programma stond, maar om die schoenen in te lopen.
Het werd een loopje van een klein half uur. De paden waren afwisselend blubberig of zanderig. Het kostte me enige moeite om met die mooie nieuwe schoenen de blubber in te stappen, maar ja, daar zijn ze wél voor bedoeld… De planning voor augustus en september: 8-8-2009: Luik-Bastenaken-Luik, 170km FI |
|
 
 
