Sinds het weekend voel ik me vermoeid. Ik kon geen reden bedenken voor die vermoeidheid, maar ging maar wel steeds bijtijds naar bed. Voor gisteren stond er een intervaltraining op het programma, maar toen ik thuis kwam van het werk voelde ik me zó moe dat ik besloot die loop maar naar vanochtend te verplaatsen. Vroeg naar bed gegaan gisteren en wekker gezet voor een ochtendloop. Toen vanmorgen de wekker afging, kon ik het niet opbrengen om zo vroeg op te staan. Wekker verzet naar de normale tijd om op te staan en dus bijna negen uur geslapen vannacht!

Ondertussen wist ik al wel wat er aan de hand was, het hooikoortsseizoen was weer begonnen voor mij! Oogdruppels en neusspray gebruikte ik sinds een week of twee heel af en toe, maar elk jaar vergeet ik weer hoe heftig de vermoeidheidsverschijnselen zijn bij de start van het hooikoortsseizoen.

Vanavond alsnog de geplande intervaltraining proberen te lopen. Op het programma stond “LO: 60 in Z1-2  waarin 4 x 8 in Z3  p = 4″. Zestig minuten lopen dus, met daarin vier keer acht minuten lang lopen met een hartslag van 160 (Z3=HFmax-30).

Voor het begin van de intervaltraining natuurlijk eerst vijf minuten rustig inlopen. Daarna 12 minuten lang in Z1-2 (Hf 145 +/-5) gelopen, gevolgd door de eerste 8 minuten in Z3. De eerste Z1-2 ging in 5:55 min/km, de eerste Z3 in 5:05 min/km. De tweede serie zakte deze tempo’s in naar respectievelijk 6:08 en 5:28 min/km. Ik voelde me moe en had geen zin meer. Training afgebroken. Toch nog 7 km gelopen in 41 minuten.

Uit ervaring weet ik dat vermoeidheid vooral in het eerste begin van het hooikoortsseizoen zit. Het is vast snel weer over! En anders maar even bij de huisarts langs. Volgens onze hardlopende bijsluiter, zou Fexofenadine mij kunnen helpen tegen hooikoorts. Gezien de soms heftige reacties op mijn vorige postje, hoop ik maar dat dat middel niet op de dopinglijst staat!