Archive for April, 2009Hoe pak je het aan als je graag met iemand een stuk wil gaan fietsen, terwijl je niet in elkaars buurt woont en beiden geen auto (meer) hebt? Dan spreek je af ergens in het midden, op een plek waarvan je zeker weet dat je die beiden kent.
Zo had ik ik dus vanmorgen om elf uur met Birgit afgesproken bij “het bruggetje naast de bakker” in Ouderkerk aan de Amstel. Schaatstrainer en marathonschaatser Birgit is sinds vorig jaar ook aan het fietsen en dus leek het ons leuk om eens samen te gaan fietsen. Bij aankomst in Ouderkerk had ik er al zo’n 45 km opzitten en had ik erg veel zin in een bak koffie. Het terras naast het bruggetje zou pas om twaalf uur open gaan, daar wilden we niet op wachten. In de pedalen dan maar! Wel met de afspraak dat het eerste terras dat we zouden tegenkomen voor ons was.
We fietsten een ‘rondje Hoep’, een mooie tocht langs allerlei watertjes en weilanden in de polder De Ronde Hoep. Onderweg kletsten we gezellig over schaatsen, fietsen, Lance & doping en nog veel meer. Maar ook over belangrijke levensvragen als of een lammetje dat nu dartel in de wei loopt, al gegeten zou mogen worden. (Niet!) Een koffietentje kwamen we echter niet tegen. Hoewel, we kwamen ze wel tegen, maar ze bevonden zich óf aan de andere kant van het water óf ze waren nog gesloten. Toen we uiteindelijk weer terug in Ouderkerk waren, hebben we daar een terras gezocht en gevonden.
Na de koffie met (onvermijdelijke) appeltaart, werd er weer richting Soest gefietst. Birgit fietste nog een stuk met mij mee die kant op. Gezellig! Weer thuis in Soest had ik 106 km op de teller staan. Gemiddelde snelheid 24,3 km/h, gemiddelde hartslag 65% van mijn max, rustig gefietst dus. Nog een paar dagen en dan is het zover, de Jaarbeurs Utrecht Marathon!
Het Webloggers Steunpunt Utrecht zal bemand (en bevrouwd) worden door: Monique, Tiny, Richard en ik (zei de gek).
Het steunpunt zal in de buurt van het 30 kilometerpunt worden ingericht en is natuurlijk herkenbaar aan het welbekende spandoek (zonder het hoofd van RR erboven dan!
Nadat de marathonlopers zijn gepasseerd, gaan we ons richtten op de halve marathon en staan we ongeveer op 9,5 km. Iedereen heel erg veel succes en plezier in Utrecht!! Voor vandaag stond er anderhalf uur lopen in Z1 op het programma. Verder nog een behoorlijk intensieve tweeënhalf uur durende fietstraining met intervallen t/m Z4. Gezien dat ik al weken spierpijn in mijn quadricepts heb en dat mijn knieen soms moeite lijken te hebben om mijn gewicht te dragen, leek me de geplande training van vandaag absoluut geen goed plan. Het werd uiteindelijk 96 minuten fietsen met een licht verzet in een rustig tempo.
De halve marathon van Utrecht ga ik niet lopen. Startnummer 21971 DNS! De reden is dat 18 april de Amstel Gold race is en dat ik die absoluut niet wil missen. Ik ben toch meer een fietser dan een loper en verkies dus 150 km fietsen in het Limburgse Heuvelland boven een halve marathon in Utrecht.
In Utrecht ben ik er natuurlijk wél bij! Met RR ben ik aan het kijken waar er het beste een Webloggerssteunpunt opgezet kan worden. Toen in vanmorgen het bed uitstapte, lag ik na een paar moeizame stappen bijna op de grond. Mijn rechterknie was nauwelijks in staat om mijn gewicht te dragen. Na een aantal stappen gemaakt te hebben, ging het beter en kon ik weer normaal lopen. Pijn doet het nauwelijks, het is meer een kwestie van krachtverlies. Het probleem zit vlak onder de patella (knieschijf), daar zit het overbelaste gedeelte.
Dat door de knieën heen zakken bleef de gehele dag zo. Als ik wandelde, ging dat goed, maar opstaan na een tijdje stil gezetten te hebben, ging nauwelijks. Elke keer zakte ik (bijna) door mijn knieën heen en pas na een stap of tien kon ik redelijk normaal wandelen. Voor vandaag stond één uur losfietsen op het programma. De hele dag heb ik getwijfeld of ik dat wel moest gaan doen. Toch maar gegaan. Losfietsen is immers lekker rondtrappen met nauwelijks weerstand.
Fietsen ging geheel probleemloos. Ik voelde wel dat wanneer ik toch even probeerde om kracht te zetten, dat er iets aan de hand was met die knieën. Rustig aan maar de komende dagen… Update 7 april 2009: Het uurtje losfietsen heeft geen nadelige gevolgen gehad, in tegendeel, het gaat al weer een stuk beter dan gisteren. Hoeveel excuses kan (mag?) je bedenken?
Na mijn tweede cappuccino vanmorgen, kreeg ik een acute allergische reactie, waarschijnlijk veroorzaakt door een combinatie van hooikoorts en een overdaad aan melk. Mijn neus en keel in één keer volledig vol snot en slijm. Zoveel snot en slijm dat het braakneigingen blijft opwekken voor zeker een half uur. In elk geval weet ik nu dat het hooikoortsseizoen voor mij weer is aangebroken! Dat gaat (ook) altijd gepaard met enige vermoeidheid (excuus nr. 1). Tijdens het inlopen op de baan van AAC vanmorgen, merkte ik dat mijn quadricept’s en patella’s behoorlijk (over)belast zijn door het pittige fietsen van de laatste tijd. Inlopen, rekken, inlopen, rekken, de pijntjes bleven (excuus nr. 2). Toen besloten maar te kijken hoe het tijdens de loop zich zou ontwikkelen en dan maar besluiten wat te doen. De start! Lopend met een Championchip ben ik gewend dat je een start- én een finishmat hebt, dus ik wachtte met het starten van de Garmin totdat ik de startmat zou passeren. Maar die mat kwam dus niet. Er was namelijk alleen een finishmat. Dus voor iedereen is brutotijd gelijk aan nettotijd (excuus nr. 3). Veel te laat startte ik dus de Garmin, waardoor ik tijdens de loop niet een zuiver beeld had van de gelopen kilometers.
Het was een mooie loop! Goed georganiseerd en absoluut een mooie route. De eerste vijf kilometers gingen redelijk goed, ik passeerde de drankpost (5km punt) op 26 minuten bruto. Op dat moment was ik dus nog steeds in de race voor verbetering van mijn PR, dat op 52:55 staat. Daarna kwam de klad erin. Moe! Pijnlijke knieen (patella)! Het tempo viel regelmatig ver terug. Ook vond ik het veel te warm! Ik loop het liefst tussen de 5 en 10 graden, daarboven vind ik het al snel te warm! (excuus nr. 4, 5 en 6?) Uiteindelijk kwam ik in exact 54 minuten over de finish. De Sloterplasloop is absoluut een mooie loop die ik iedereen kan aanbevelen! Maar ja, bijna iedereen zat in Rotterdam vandaag. Ga straks al die verslagen maar eens lezen… Sloterplasloop, 10km, 0:54:00. Vandaag een sportvrije dag en dat is maar goed ook. De benen voelden ondanks het relatief rustige tochtje van gisteren behoorlijk opgeblazen aan. Voor morgen staat er 45 minuten lopen in Zg- op het programma, maar ik ben bang dat ik daar niet toe ga komen door werk en afspraken. Misschien is dat niet doorgaan maar goed ook, even wat verder herstellen voordat ik zondag met de Sloterplasloop meedoe. Omdat ik onlangs in Alphen mijn PR op de 10km alweer bijna kon benaderen, wil ik gaan proberen om zondag in Amsterdam een nieuw PR neer te zetten. Of dat gaat lukken weet ik niet, ik ben ten slotte na het herstel van mijn scheenbeenontsteking, pas weer een paar maanden ‘up and running’. De opbouw van de laatste maanden:
Gelukkig houdt mijn scheenbeen zich nu goed en dat is zeker te danken aan de geleidelijke opbouw. Het aantal kilometers blijf ik geleidelijk aan opvoeren. Hoewel ik mijn scheenbeen soms heel lichtjes voel na een loopje, gaat het de goede kant op. Bij ‘herstel’ moet ik ook aan Lance Armstrong denken, de legendarische renner die dit jaar zijn comeback wilde maken maar nogal onfortuinlijk ten val kwam in de eerste etappe van de Ronde Castilla y Leon. Via de tweets van Lance (aanrader!) is zijn herstel te volgen.
Lance vandaag op Twitter: “Just went for a ride. On the road. If one of you 484, 272 tells my doc then I’m in trouble. Keep it between us please.” Lance heeft het misschien maar makkelijk als je op Peter’s Bike Web-Log leest over de valpartij die Marcel maakte. Tijdens een gezellig toertochtje van fietsvrienden, stak er plotseling een loslopende hond over. Marcel viel en brak niet alleen zijn sleutelbeen, maar ook zijn bekken. Hij moet voorlopig plat blijven liggen. Kijk op de site van Peter voor het gehele verhaal. Daar vind je ook het mailadres van Marcel om hem een hart onder de riem te steken. Doen! Met trainer Rob Veer had ik afgesproken dat ik de komende maanden me vooral zou richten op het hardlopen en dat ik alle fietstochten in een rustig toertempo zou rijden. De afgelopen twee zondagen is dat niet gelukt, ik wilde de mannen met de Alpenbenen proberen bij te houden. Dom natuurlijk, want nu loop ik in het rond met opgeblazen benen. En dit terwijl er de komende tijd nogal wat loopjes op het programma staan: Sloterplasloop, Utrecht Halve Marathonen én de 12-uurs estafette. Vandaag maar eens verstandig geweest. Nou ja… Redelijk verstandig. Er stond drie uur fietsen op het programma in een rustig toertempo, met in het laatste uur zes keer een sprint van 20 seconden.
Een route stippel ik meestal niet uit, ik fiets maar wat. Dat heeft als voordeel dat je soms op de mooiste plekjes komt. Nadeel is natuurlijk dat je niet goed kunt voorspellen hoelang je onderweg bent. De geplande drie uur, werd dus bijna vier uur. Omdat de knieën nog iets gevoelig waren van afgelopen zondag én omdat ik afgelopen zondag toch al veel te gek had gedaan, heb ik daarom de sprints maar laten zitten. Totaal vandaag 88 km gefietst in een rustig tempo (echt waar!). |
).
