Archive for February, 2009Als er iemand is die goed heeft begrepen hoe PR en communicatie vandaag de dag werkt, dan is het wel Lance Armstrong!
(Het kan natuurlijk ook zo zijn dat hij gewoon heel erg veel slimme mensen om zich heen heeft verzameld.) In elk geval is het leuk om Lance op Twitter te volgen! Zo zie je wanneer er weer een dopingcontrole is bijvoorbeeld. Ik ben een van Lance’ Followers in elk geval. Wanneer je PowerTwitter (Add-on in Firefox) gebruikt, zie je ook direct de foto’s die hij plaatst, zonder dat je op een link hoeft te klikken. De mooiste loopjes zijn zwerfloopjes. Gewoon maar een kant oplopen en allerlei wegen of paden inslaan waar je nooit eerder bent geweest. Vooral in het bos is dit leuk lopen en kom je ook nog eens een keer op de mooiste plekken. Dat gaat natuurlijk niet altijd goed. Borden als ´doodlopende weg´ staan er meestal niet in het bos, zodat je er op een gegeven moment achter kan komen dat je moet omkeren.
Maar als je lekker aan het lopen bent, maakt dat natuurlijk allemaal niets uit. Je hoeft niet perse ergens naartoe of ergens aan te komen, als je maar onderweg bent. En in geval van nood, kan de Garmin de weg terug naar huis wijzen.  Voor wie het nog niet wist, Lance Armstrong is bezig met zijn come-back.  Al eerder geplaatst door Fred’s Fietsblog, maar deze humor wilde ik de lopers onder ons niet onthouden. Iemand die een hekel aan tandenpoetsen heeft, vraagt zijn tandarts of hij misschien wat minder kan poetsen. De tandarts antwoord: “Natuurlijk kan dat! Dan poets je voortaan toch alleen de tanden die je wilt behouden!”.
Met de rest van het lichaam is het natuurlijk net zo, of het nu om lichaam of geest gaat. Je traint wat je wilt versterken (of op zijn minst wilt behouden). Als je loopt en fietst, blijf je mobiel. Als je leest en puzzelt, blijft je geest actief en alert. Ik geloof heilig in het “use it or lose it” idee. Te vaak zie ik mensen in een scootmobiel zitten waarvan ik denk dat de ‘oplossing’ het probleem alleen maar verergert. Begrijp me niet verkeerd, ik realiseer me maar al te goed dat het voor anderen een uitkomst kan zijn! De omstandigheden kunnen echter op een gegeven moment dusdanig zijn dat het poetsen, het trainen, of wat dan ook, even wat minder makkelijk gaat. Dit door blessure of ander ongemak.
Zelf kan/moet ik wat minder op een sportfiets zitten momenteel. Mijn nekhernia geeft dusdanig veel pijn (en andere vervelende verschijnselen) dat het niet verstandig is om langdurig te (sport)fietsen. Het gebruik van mijn nek ga ik verbeteren door heel voorzichtig aan wat krachttraining te doen van borst, rug- en schouderspieren. Om toch mijn fietsconditie te behouden ga ik naar de sportschool om daar op de ligfiets te trainen. Ik hou dat echter lang niet zolang vol als fietsen in de vrije natuur… Ondanks de pijn in de nek zit ik graag op de fiets. Helaas heb ik slechts drie fietsen hier staan: een strandracer, een mtb én een racefiets. Alledrie niet echt goed voor mijn nek…
Vanmorgen wilde ik tóch graag per fiets naar mijn werk. Voor behoud van conditie in elk geval! De afstand is slechts 9,5km, dus dat zou te doen moeten zijn. De strandracer is de beste keuze voor woon-werk verkeer, maar de eerste kilometers viel me zeer zwaar. Eigenlijk kon ik alleen maar fietsen, wanneer ik naar beneden, naar mijn voorwiel bleef kijken. Af en toe recht vooruit kijken was pijnlijk, maar dat kijken kon ik gelukkig beperken. Vrijdag weer naar de fysio… Voor gisteren stond er “LO: 1h15 in Z1-2, waarin 4 x 6 in Z3 (p =6)” op het programma. Vanwege werk en een direct daarop volgend etentje gisteren, werd dat loopje naar vandaag verplaatst. Uiteindelijk beter ook, dat verzetten, want vandaag kon ik fijn bij daglicht lopen! Daardoor kon ik fijn door het bos lopen en hoefde ik niet perse de verlichte straten te kiezen.
Omdat ik nog niet zolang hier in de buurt woon, is het nog steeds een beetje zoeken welk rondje de de gewenste trainingstijd oplevert. Voor vandaag had ik bedacht dat ik na een rondje Landgoed Pijnenburg ook nog een rondje Lage Duinen in de training kon opnemen, maar toen ik de Lage Duinen naderde (rechtsonder op bovenstaande foto), was ik qua tijd al dusdanig lang onderweg dat ik een alternatieve route moest kiezen.
Hierboven is het resultaat van de vier maal Z3 goed te zien. Heerlijk om bij daglicht te lopen! Thermoshirt met lange mouwen en daaroverheen een technisch shirt met korte mouwen was voldoende voor afgelopen middag. Ik had nog wel een lange tight aan. De hardloopplannen voor 2009:
Gisterenochtend met de fiets naar het werk gegaan. Dat is op zich niet bijzonder, want dat doe ik wel vaker. Bijzonder was wel dat ik al mijn hardloopkleding bij me had en op het einde van dag, hardlopend naar huis vertrok. Ik wilde graag door het bos en via de Lange Duinen lopen, maar met de invallende schemering miste ik op een gegeven moment wat paaltjes en afslagen. In plaats van een kleine tien kilometer rennen werd het dus ruim twaalf kilometer.
Gisterenavond na het eten naar de Heineken Music Hall gegaan om te werken bij de Pussycat Dolls. Eerst nog even naar het concert gekeken, maar dat heeft letterlijk en figuurlijk weinig om het lijf. Daarna de kleedkamers van de Dolls afgebroken. Lead singer Nicole Scherzinger kwam nog even kijken toen ik aan het werk was… Vanmorgen met de auto naar het werk, omdat de fiets er nog stond. Fietsen in een sportieve zithouding is sowieso momenteel af te raden denk ik. Na een dag werken de fiets achterop geladen en terug naar huis. Morgen wederom een studiedag van de Post HBO Autisme opleiding. Ik ben benieuwd en heb er zin in! Vandaag een afspraak met een fysiotherapeut gemaakt vanwege mijn nekklachten. Hoewel ik weet wat ik eraan moet doen, meer fitnessen, zou het fijn zijn als mijn nek even ‘los gemaakt’ wordt. De spieren tussen nek en schouderbladen staan namelijk ondertussen zo strak als een snaar! Donderdag eind van de middag kan ik terecht! Gisteren kreeg ik trouwens nog een e-mail dat ik een gratis startbewijs voor de 20 van Alphen heb gewonnen… AD bedankt! Een oude klacht is weer terug, een pijnlijke nek met uitstraling naar schouder en arm. Wanneer ik mijn hoofd achterin mijn nek doe (als in een sportieve fietshouding), doet mijn rechterarm pijn en voel ik tintelingen tot in mijn vingertoppen. Ik weet wat er aan de hand is, de symptomen van een neknernia zijn weer terug aan het komen. Ik heb dit eerder gehad en weet dus ook wat ik eraan kan doen, namelijk weer wat vaker naar de sportschool gaan voor krachttraining van borst, schouders en rug. Met deze nekklachten leek het me niet verstandig om vandaag met de Dijk tot Dijkrace mee te doen. Zeker niet omdat je bij een strandrace nagenoeg de gehele rit in een en dezelfde houding zit. Hardlopen geeft veel minder last, dus werd de Dijkrace van vandaag omgeruild voor hardlopen in mijn eigen grote achtertuin.
Een voordeel van hardlopen is dat je bij elke stap je armen en schouders beweegt en dat dat een ontspannende uitwerking op mijn nek heeft. Totaal een kleine 11km gelopen in een rustig tempo. Het ging lekker en bovendien leer ik steeds beter de omgeving kennen. Voor vandaag stond een uurtje hardlopen op het programma. Na mijn eerste verkenning van Landgoed Pijnenburg, afgelopen zaterdag, durfde ik nu wat verder het bos in.
Deze keer startte ik niet vanaf huis, maar begon pas met lopen aan de rand van het bos. Ik dacht redelijk goed een rondje te lopen, maar toen ik op een gegeven moment voor de tweede achtereenvolgende keer lang hetzelfde punt kwam, realiseerde ik me dat mijn richtinggevoel me in de steek had gelaten. Natuurlijk kon de Garmin me thuis brengen, maar in het kader van het Landgoed leren kennen liep ik verder op mijn gevoel. Toen ik links van me het prikkeldraad van Paleis Soestdijk zag, wist ik dat ik op de weg terug naar huis was. Vandaag totaal ongeveer 9 kilometer gelopen in een rustig tempo. |
|
