Al geruime tijd probeerde ik de druk bezette Ultra Trail Runner Martine te strikken voor een dagje mountainbiken. Na lang agenda’s vergelijken bleken we beiden een gaatje vrij te hebben op de dag van de Holterberg Classic, een mtb tocht over 85km. Dat leek ons een mooie tocht voor samen, maar die rit werd afgelast wegens teveel blubber op het parcours. Is dat niet vreemd trouwens, een mtb rit afgelast wegens teveel blubber?

 

Zelfs op deze fiets bleef Martine me nog voor…

De Holterberg Classic werd ingeruild voor een dagje biken in mijn eigen achtertuin, de omgeving van Soest. Eerst een rondje Lage Vuursche, daarna vanaf die route de toeleidingsroute naar het Soester Hoogt(bij de Vliegbasis) gevolgd.

Het was behoorlijk blubberig! Veel glibberen en glijden, bovendien erg zwaar trappen zo. Goed opletten geblazen en steeds alert blijven op het beste spoor. Al snel waren we beiden van top tot teen gespikkeld. Behalve onderbenen, waren vooral onze billen en rug enorm blubberig geworden. We zagen er echt niet meer uit! Koud, nat en enorm vies liepen we binnen bij restaurant ‘t Hoogt in de hoop daar iets warm te kunnen krijgen. Eigenlijk vonden we onszelf te vies om op die mooie stoelen plaats te nemen, maar het personeel kwam met wat oude kranten zodat we toch op de sjieke stoelen plaats konden nemen.Van beiden zagen onze handen eruit of we uren in bad hadden gelegen, misschien tijd voor andere handschoenen?

Na twee cappucino, een pannekoek en een tosti, vertrokken we weer. Toen we het restaurant verlieten, bleef er een forse blubberplas op de grond achter. Handschoenen waren nog steeds volledig doorweekt, dat was niet fijn om die weer aan te trekken

Na een stuk de toeleidingsroute weer terug volgen, kregen we het weer een beetje warm, maar dichtbij Soest gekomen lokte toch de schoonspuitplaats. Het was mooi voor vandaag! Toch zo’n 40km afgelegd op een vrij zwaar parcours.

Het was een hele fijne dag, lekker fietsen in aangenaam gezelschap! Volgende keer Bergschenhoek, Martine? Dan iets minder nat graag!