Archive for January, 2009Een prachtige dag vandaag! Koud, maar wel een volledig blauwe lucht en dus een lekker zonnetje. Ideaal weer om hard te lopen! Ik woon minder dan twee kilometer van het bos vandaan, hoogste tijd om daar een mooi looprondje te zoeken.
Bijna elf kilometer gelopen en dat ging goed. Op de open vlaktes voelde de wind soms gemeen koud aan, maar in het bos had ik daar geen last van. Volgende keer wat dieper het bos in, verder met het verkennen van Landgoed Pijnenburg. Gisteren ben ik begonnen met de Post-hbo opleiding Autisme. Om weer voor het eerst sinds lange tijd weer een hele dag in de schoolbanken te zitten was best vermoeiend! Nog 20 lesdagen te gaan verspreid over ruim een jaar… Vanuit mijn werk heb ik een praktijkbegeleider nodig en dat moet een gedragswetenschapper zijn. Ik heb B. gevraagd of hij dat wilde zijn, maar zijn ‘eis’ was dat ik eerst maar eens mijn top 20 van cd’s bij hem moest inleveren. Dit in het kader van elkaar beter te leren kennen. B. liet weten dat The Band voor hem op 1 staat, dan wil ik mezelf ook wel verder blootgeven…
Voor 8 februari had ik de halve marathon van Schoorl op het programma staan, die ga ik echter niet lopen. Het is niet langer zo dat ik nog niet klaar denk te zijn voor een halve marathon, het is meer dat na het goede resultaat van Egmond Pier Egmond er een andere (laatste van het seizoen) strandrace lonkt: de Dijk tot Dijkrace.
De financiën spelen ook een rol in dit verhaal. Een overnachting in Schoorl is helaas voor mij even te begrotelijk op dit moment. Pasta di Petra en de Honky Tonk moet ik dan ook helaas aan me voorbij laten gaan… Hierboven nog wat Egmond Pier Egmond plaatjes. Mooi he, dat strandracen? Na de laatste tijd regelmatig het ‘Klein rondje Soest‘ gelopen te hebben, werd het tijd om de loopduur uit te breiden. Het gaat immers goed met de scheenbenen! Vanwege het late tijdstip was lopen bij Soestduinen of bij Lage Vuursche geen optie. Na de kaart van Soest bestudeerd te hebben, werd een groot rondje Soest gepland. Eerst lopen naar Soest-Zuid, daarna via Soestdijk weer terug naar huis.
Â
Voor vandaag stond op het programma 2x(30Z1+5Z3), oftewel dertig minuten lang lopen met een hartslag van 140±5, dan 5 minuten met een hartslag van 160±5 en daarna nogmaals die twee sessies. Mijn stukje over hartslagzones riep veel reacties op. Grofweg waren er twee ‘kampen’; de ‘op-gevoel-lopers’ en de ‘zuiver-metende-lopers’. Zelf voel ik me thuis bij beide groepen, dat wil zeggen dat ik regelmatig loop zonder op mijn hartslagmeter te kijken, terwijl ik andere keren me strikt aan een van tevoren bepaald schema hou. Het gevoel is absoluut belangrijk, je moet hoe dan ook blijven luisteren naar je lijf! Anderzijds kan de wetenschap ook een belangrijke bijdrage leveren. Door gebruik te maken van professionele trainingsschema´s kan je volgens mij met minimale inspanning een maximaal resultaat bereiken. Mijn ‘groot rondje Soest’ ging goed. Veel snelheid heb ik nog steeds niet, maar ik ben blij dat ik na een jaar van blessures alweer zo ver kan lopen. Een kleine elf kilometer afgelegd vandaag en dat ging goed en was fijn. Al geruime tijd probeerde ik de druk bezette Ultra Trail Runner Martine te strikken voor een dagje mountainbiken. Na lang agenda’s vergelijken bleken we beiden een gaatje vrij te hebben op de dag van de Holterberg Classic, een mtb tocht over 85km. Dat leek ons een mooie tocht voor samen, maar die rit werd afgelast wegens teveel blubber op het parcours. Is dat niet vreemd trouwens, een mtb rit afgelast wegens teveel blubber?  Zelfs op deze fiets bleef Martine me nog voor… De Holterberg Classic werd ingeruild voor een dagje biken in mijn eigen achtertuin, de omgeving van Soest. Eerst een rondje Lage Vuursche, daarna vanaf die route de toeleidingsroute naar het Soester Hoogt(bij de Vliegbasis) gevolgd.
Het was behoorlijk blubberig! Veel glibberen en glijden, bovendien erg zwaar trappen zo. Goed opletten geblazen en steeds alert blijven op het beste spoor. Al snel waren we beiden van top tot teen gespikkeld. Behalve onderbenen, waren vooral onze billen en rug enorm blubberig geworden. We zagen er echt niet meer uit! Koud, nat en enorm vies liepen we binnen bij restaurant ‘t Hoogt in de hoop daar iets warm te kunnen krijgen. Eigenlijk vonden we onszelf te vies om op die mooie stoelen plaats te nemen, maar het personeel kwam met wat oude kranten zodat we toch op de sjieke stoelen plaats konden nemen.Van beiden zagen onze handen eruit of we uren in bad hadden gelegen, misschien tijd voor andere handschoenen? Na twee cappucino, een pannekoek en een tosti, vertrokken we weer. Toen we het restaurant verlieten, bleef er een forse blubberplas op de grond achter. Handschoenen waren nog steeds volledig doorweekt, dat was niet fijn om die weer aan te trekken Na een stuk de toeleidingsroute weer terug volgen, kregen we het weer een beetje warm, maar dichtbij Soest gekomen lokte toch de schoonspuitplaats. Het was mooi voor vandaag! Toch zo’n 40km afgelegd op een vrij zwaar parcours. Het was een hele fijne dag, lekker fietsen in aangenaam gezelschap! Volgende keer Bergschenhoek, Martine? Dan iets minder nat graag! Fietsers, opgelet! Sinds de jaarwisseling zijn de volgende inschrijvingen geopend:
Het is me gelukt om mezelf voor al bovenstaande evenementen in te schrijven. De toerversie van de Amstel Gold Race (12.000 deelnemers), zat binnen 30 uur vol! Inschrijven heeft me een paar uur gekost, maar ik zit erbij! Twaalfduizend inschrijvingen in dertig uur, dat is toch niet normaal? Tientallen malen moest ik opnieuw beginnen met inschrijven, steeds ging de site plat. Maar de aanhouder wint!
Verder kreeg vanmorgen van de organisatie van het geweldig leuke en gezellige evenement Spinning on the Beach te horen dat het evenement dit jaar op zaterdag 15 augustus wordt gehouden. In verheug mezelf er weer op! Lees HIER hoe het vorig jaar was. Ondanks mijn enorme sprong in het Egmond Pier Egmond klassement, blijf ik zitten met het gevoel dat het nóg sneller had gekund.
Op bovenstaande foto zie je me fietsen op de heenweg naar IJmuiden (nr 2642). Aan de startnummers die me omringen zie je dat ik al aardig wat fietsers heb ingehaald, er werd namelijk gestart op nummer. De hartslaggrafiek die ik na afloop te zien kreeg van de Garmin, vertelde me dat er iets niet klopte. Mijn maximale hartslag bij fietsen hadden Rob en ik ooit bepaald op 170, later is dat bijgesteld naar 174. Mijn gemiddelde hartslag tijdens de strandrace zat op 165, dat zou betekenen dat ik anderhalf uur lang op 95% van mijn HFmax gefietst zou hebben. Dit terwijl ik het gevoel had dat het nog wel iets sneller had gekund! Kijkend op mijn hartslagmeter durfde ik echter niet veel sneller, bang om voortijdig opgebrand te zijn. Wel had ik op de terugtocht nog zoveel energie over, dat ik ruim 4 minuten lang achter elkaar, met een hartslag van 174 heb gefietst. Wanneer dat echt mijn max zou zijn, had ik dat waarschijnlijk niet zolang volgehouden. Na overleg met Rob Veer, wordt de HFmax bij fietsen verhoogd van 174 naar 185. De hardloop HFmax gaat van 180 naar 190. Dit betekend dat ik alle Zoladz zones moet gaan aanpassen. Conclusie: ik heb met te lage hartslagwaardes getraind het afgelopen jaar, verder heb ik mezelf teveel gespaard tijdens Egmond Pier Egmond. Volgend jaar gaat het (dus) nog heel veel sneller! Met Egmond Pier Egmond van 2008 in gedachten, had ik me ingeschreven voor de clinics strandracen van Ramses Bekkenk. In 2008 stond er een stevige wind en was het strand op sommige stukken vrij slecht. Voor de race 2009 wilde ik de fijne kneepjes leren die me konden helpen met het rijden met forse tegenwind en met het rijden over slecht strand, met van dat zuigende zand. De omstandigheden waren vandaag echter totaal anders dan vorig jaar. Het strand leek door de lage temperatuur soms bijna op asfalt, verder stond er nauwelijks wind.
De start. Over de boulevard, om de vuurtoren heen, het strand op! Daar wachtte mijn eerste teleurstelling. Van Ramses heb ik geleerd hoe je op volle snelheid een strandopgang kan nemen. En dat kan ik dus ook ondertussen! De deelnemers voor mij echter niet, die stapten af. Grrr… Frustratie… Ik moest lopen waar ik had kunnen fietsen, dat vond ik niet leuk, het was niet nodig wat mij betreft.
Het strand had ik nooit eerder zo goed bereidbaar meegemaakt, dat was even wennen. Een waaier vormen was niet echt nodig, hoewel het wel iets scheelde wanneer je is een groepje zat dat dicht op elkaar reed.
Mijn hartslag zat al snel in de hoogste zone en daar is hij de hele race eigenlijk nauwelijks uit geweest (zie grafiek hierboven). Ik voelde me goed en ging als een speer. Het eindresultaat mag er vergeleken met vorig jaar zeer zeker zijn:
Ik ben heel erg tevreden! Update 110109: Sommige lezers denken dat ik ook de halve marathon heb gelopen. Dit is echter niet zo. Ik zit nog steeds in de opbouw na een scheenbeenontsteking. MarathonTon heeft op mijn startnummer gelopen vandaag. 10-01-2009, Egmond Pier Egmond, 36km strandrace, 1:30:46 Zag net dat de start van Egmond Pier Egmond zaterdag om 10 uur is. Vorig jaar was het om 12 uur dacht ik, maar ik kan me vergissen.
Het getij speelt natuurlijk een rol. Hierboven de getijdengrafiek van aanstaande zaterdag. Om 10 uur ’s morgens staat het water op zijn laagst, dat is uitermate gunstig dus! Wat de toprenners betreft, zal het zaterdag gaan tussen Sander Lormans, Ramses Bekkenk, Robert Gesink, Sebastian Langeveld, Bart Brentjens en de Belg Andy Capelle. Ik zet al mijn geld in op Ramses. Zelf hoop ik ruim voor 12 uur weer binnen te zijn. Vanochtend de eerste loopkilometers van het nieuwe jaar gemaakt, samen met loopmaatje Ingrid twee rondjes om de Lange Duinen heen, totaal zo’n 9 kilometer gelopen.
Voor 2009 is mijn belangrijkste doel vrij van blessures te blijven. Na twee keer een scheenbeenontsteking in 2008, wil ik dit niet nog een keer. Lopen doe ik momenteel dus vooral rustig aan, zonder te forceren. Egmond ga ik daarom dan ook niet lopen. Schoorl waarschijnlijk wel, maar alleen als ik daar echt klaar voor ben. Alles beter dan nogmaals een scheenbeenontsteking! De (voorlopige) planning voor 2009:
Update 3 januari 2009: toegevoegd zijn de Amstel Gold Race, de Shimano Fietschallenge, Steven Rooks Classic, Diekirch-Valkenswaard, Marathon Eindhoven, Bunniks Mooiste en de Utrechtse Singelloop. De laatste twee met dank aan Maarten van Vulpen. Update 17 januari 2009: toegevoegd is Spinning on the Beach. Verder is de Groet uit Schoorl Run vervangen door de Dijk tot Dijkrace en is Diekirch-Valkenswaard vervangen door de Classico Boretti. |
|
 
 
