Archive for November, 2008Vandaag precies één maand geleden heb ik bij XS4all een internetaansluiting aangevraagd voor mijn nieuwe huis in Soest.
Met provider XS4all heb ik zeer goede ervaringen. Zelden tot nooit storingen en een snelle en stabiele verbinding. Zakelijk heb ik de afgelopen jaren zeker zo’n tien keer een lijn aangevraagd. Altijd werden deze lijnen snel en probleemloos opgeleverd. Maar nu ik voor mezelf eens een lijn aanvraag, gaat het mis. Niet zozeer bij XS4all, maar de aanvraag ‘hing’ bij netwerkpartner Bitstream. De laatste tijd vraag ik mezelf regelmatig af hoe ik dat vroeger toch ook alweer allemaal deed. In het pre-internet tijdperk. Hoe kwam ik toen aan mijn informatie? Natuurlijk kan ik bij vrienden of op mijn werk ook het internet op. Maar dat is niet hetzelfde. Regelmatig wil ik thuis even wat opzoeken en dat lukt dan dus niet. Vreselijk irritant! Ik kan best wel een paar dagen zonder internet. Maar om nu al een maand zonder internetaansluiting thuis te zitten is echt verschrikkelijk. Ik loop dan dus ook vreselijk achter met het lezen van al jullie weblogs. Ik hoop dat ik snel weer online ben. Update 07/12/08: sinds afgelopen vrijdag ben ik weer online! Eindelijk! Afgelopen zondag was de tweede keer van de achtdelige clinic strandracen onder de deskundige leiding van Ramses Bekkenk.
Helaas kwam ik te laat aan bij Mountainbikecentrum de Meent, zodat ik de weg naar het strand alleen moest fietsen. Aangekomen op het strand van Egmond, kan je (uiteraard) twee kanten op. Ik zag veel sporen in de richting van Bergen lopen, zodat ik die kant maar opging. Gelukkig had ik al snel het groepje gevonden. Alle oefeningen van die dag stonden in het teken van ‘balans’. Zo begonnen we met tikkertje doen op de fiets. Daarbij mochten de voeten de grond niet raken. Kwam je toch met een voet op de grond, dan moest je ‘voor straf’ een een extra afstand afleggen.
Een andere oefening zie je op bovenstaande foto. Het was de bedoeling om fietsend in tweetallen fors tegen elkaar te leunen. In het begin was dat even onwenning, maar na een paar keer proberen durfden de meesten flink te ‘hangen’. De zin van deze oefening zit in het feit dat je met rijden in een waaier elkaar makkelijk raakt. Deze oefening zorgt ervoor dat je niet meer hoeft te schrikken van lijf aan lijf contact op volle snelheid.
Het resultaat dat je haalt bij een strandrace, wordt volgens Ramses voor een groot deel bepaald door de groep waarin je rijdt. Met andere woorden: of je in een waaier zit die op jouw niveau fietst. Omdat een waaier bij slecht strand makkelijk uit elkaar kan vallen, is het belangrijk om over veel explosieve kracht te beschikken. Om die reden was er zondag ook een pittige intervaltraining opgenomen in de clinic.
Het onderdeel waar ik zelf het meeste moeite mee had, was op volle snelheid het mulle zand induiken. Dit oefenden we bij de strandopgang van Bergen (zie satellietbeeld hierboven). Ik moest toch steeds even wat angst overwinnen wanneer ik het mulle zand naderde. Hoewel je nooit echt hard kan vallen, voelt het tegennatuurlijk aan wanneer je zo snel iets nadert waarvan je weet dat je veel minder controle over je fiets hebt. Toch is ook hier de truc, dat hoe harder je gaat, hoe makkelijker het wordt. Maar dan moet wel eerst die knop om…
Een van de laatste onderdelen van afgelopen zondag was het slippen met de fiets. Hoewel we dat waarschijnlijk allemaal als kind hadden gedaan, was het toch wel weer even wennen om vol aan de achterrem te trekken midden in een bocht. We waren niet zo wild meer als dat we als kind waren blijkbaar… Het lopen gaat goed en ik zit weer in de opbouw. De zwelling op mijn linker scheenbeen is verdwenen en tijdens het lopen voel ik geen pijn meer. Wel is er na het lopen een licht zeurend gevoel bij mijn scheenbeen, maar dat is de volgende dag dan steeds weer weg. Momenteel loop ik drie keer 25 minuten per week. Blijft dat goed gaan, dan wordt dat volgende week drie keer 30 minuten en zo steeds 5 minuten erbij.
Soest, mijn nieuwe woonplaats, is natuurlijk een prachtige omgeving om te lopen! Echter: met mijn loopjes haal ik weliswaar makkelijk het bos, maar dan moet ik wel weer direct rechtomkeer naar huis om niet teveel in een keer te doen. Nou ja, komt wel weer… Van wie kan je beter leren strandracen dan van de winnaar van Hoek van Holland – Den Helder?
Voor de derde keer op rij heeft Nissan biker Ramses Bekkenk 2 november jl. de zwaarste strandrace van Nederland gewonnen. In een tijd van 4 uur en 44 seconden reed hij 130km over het strand. Afgelopen zaterdag stond Ramses wederom op het strand, maar deze keer om fietsers zoals ik de fijne kneepjes van het strandracen bij te brengen. De ongeveer 15 deelnemers oefenden, onder Ramses’ deskundige leiding, achtereenvolgens het rijden in een waaier, het afdalen in mul zand en het op- en afstappen.
Het rijden in een waaier ging over het algemeen iedereen redelijk goed af. Totdat het strand slechter werd, toen viel de waaier regelmatig uit elkaar. En wanneer je eenmaal ‘los’ bent, valt het niet mee in in het zwaar zuigende zand je weer bij de groep te voegen. Mijn hartslag bereikte een aantal malen zelfs zijn maximum, in een poging aansluiting te krijgen. Bij de oefening ‘afdalen in mul zand’, zag je duidelijk verschil tussen beginnende en gevorderde zandhappers. Zo ging Rinus‘ collega Willem (klik op rechter foto hieronder) als een speer van de heling af, terwijl ik zelf het een stuk rustiger aandeed. Met mijn laatste gezichtslanding nog in gedachten en met een nog steeds niet volledig herstelde schouder, kon ik de moed niet opbrengen om erg snel te dalen. Een bijzondere vaardigheid op het strand is het opstappen op de fiets. Wanneer je dat namelijk doet op de manier zoals iedereen gewend is, aanloop nemen en met een huppeltje op de fiets springen, sta je wanneer het zand niet al te stevig is, onmiddelijk stil. De truc is om zo zacht mogelijk op het zadel terecht te komen, dus geen huppeltje en geen ook sprong, maar je been over het zadel schuiven totdat de binnenkant van je dijbeen het zadel raakt. Terwijl je al de eerste trap op de pedalen geeft, schuif je pas goed naar het midden van het zadel. Het is moeilijk uit te leggen wat precies de bedoeling is, maar geloof me, het in de praktijk brengen is nog veel moeilijker! Nou ja, nog 7 zondagochtenden te gaan… Van de Sluizenloop, naar de Sylvestercross. Van de MTB parcours de Nedereindse Berg, naar MTB parcours Lage Vuursche. Van omgeven door snelwegen en kanalen, naar omgeven door bossen. Van Nieuwegein, naar Soest. Gert is verhuisd!! (nu het internet nog) |
|
 
