Afgelopen weekend heb ik voor het tweede achtereenvolgende jaar meegedaan met het fantastisch leuke evenement ‘Bike & Hike‘. Dat is een jaarlijks terugkerend evenement dat duurt van vrijdagavond t/m zondagmiddag waarin de mountainbikepuzzeltocht van zaterdag centraal staat.

Omdat mijn teammaatje van vorig jaar momenteel in Nieuw Zeeland zit, moest ik op zoek naar een vervanger. In mijn directe kring kon ik niemand vinden die dat weekend kon, maar gelukkig wist ervaren B&H-er Robbert iemand in de persoon van Edwin. Ik vond niet dat ik aan de teamnaam van vorig jaar moest vasthouden, dus werd Team GéPé, in overleg met Edwin, omgedoopt tot De Modderfokkers.

Bij de ontvangst met koffie en gebak in Kampeerboerderij de Bosrand, zag ik een aantal bekenden van vorig jaar, tevens mensen die ik ken van MTB evenementen en/of van sportschool De Mix. Nadat iedereen enigzins had bijgekletst, kon het eerste deel van het programma beginnen. Was het vorig jaar met de voeten aan elkaar gebonden lopend de weg door een donker bos vinden, dit jaar stond er een pikdonkere MTB-rit op het programma. De opdracht was om exact 15 kilometer per uur te rijden en verder de aanwijzingen te volgen die op een briefje stonden. De teams vertrokken steeds een aantal minuten na elkaar. Op het briefje dat elk team bij zich had, stonden aanwijzingen als “sla na 3 minuten en 28 seconden rechtsaf”. Het was dus zaak om zo goed mogelijk de 15 kilometer per uur te benaderen, iets wat vooral moeilijk werd op de gedeelten met mul zand.

De Modderfokkers moesten als één na laatste team starten. Dit waarschijnlijk omdat ik vorig jaar met Tarep samen tweede was geworden. Alleen: vlak voor de start was teammaat Edwin nog onderweg naar de kampeerboerderij! Als je weet waar Edwin werkt, mag het een wonder heten dat hij sowieso nog is aangekomen afgelopen weekend, maar dat wist ik nog niet toen ik op hem stond te wachten. Uiteindelijk besloot ik om niet langer te wachten en mij te voegen bij het team van Jeroen & Jerry, de Hard Rijdende Hufters. Hard rijden zat er natuurlijk even niet in met het vastgestelde gemiddelde, dus vertrokken we in contant tempo peddelend met mijn Garmin als snelheidsmeter. Hoewel het mulle zand het soms moeilijk maakte het constante tempo te behouden, kwamen we na zo’n 53 minuten over de finish met als gemiddelde snelheid 15.0 km/h. Napratend met een hapje en een drankje werd de tussenstand bekend gemaakt. Hoera! Eerste! Edwin was ondertussen ook geariveerd.

De volgende ochtend, na een uitstekend ontbijt, maakten we ons op voor het hoofdonderdeel, de puzzeltocht. Aan de hand van (soms enigszins cryptische) aanwijzingen wordt met de mtb een route gereden. Onderweg moeten er allerlei vragen beantwoord worden die punten opleveren. Totale rijtijd samen met de behaalde punten bepalen je plaats in het klassement. Omdat het een puzzeltocht is, is foutloos de route rijden zeker net zo belangrijk als hoe snel je kan rijden.

Op zaterdag moesten er achtereenvolgens twee routes gereden worden. De ene helft van de teams startte met de Noordroute, de andere helft deed eerst de zuidroute. Er werd met enkele minuten tussenruimte gestart. Edwin en ik gingen als een van de laatste teams van start, maar Edwin zette er een heel pittig tempo in, zodat we al snel enkele teams inhaalden. Ik had er moeite mee om Edwin bij te houden en begon me enigzins zorgen te maken of ik dit tempo wel de hele dag vol zou kunnen houden. Toen we rond het middaguur bij de kampeerboerderij terug kwamen, waren we het eerst aankomende team op de Noordroute. Er stond inmiddeld 38km mountainbiken op de teller. De tijd werd tijdens de lunch stilgezet. Na soep, broodjes en een rustpauze gingen we op pad voor de zuidroute.

Ik vond de zuidroute mooier dan de route van de ochtend. Het Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug is prachtig! De heuvels zijn begroeid met bossen, afgewisseld door uitgestrekte heidevelden. Op de diverse heuveltoppen van de Holterberg, Sprengenberg, Nijverdalseberg, Haarlerberg en Hellendoornseberg liggen diverse panoramapunten met schitterende vergezichten.

Edwin had ondertussen het tempo wat laten zakken en ik was beter in mijn ritme gekomen. Ik ben iemand die lang door kan gaan, maar die langzaam op gang komt. Steeds meer zin om hard te rijden kreeg ik. Met de Ardennen en Zuid Limburg in mijn achterhoofd, stelden die heuvels in Salland weinig voor. Toen er een lange afdaling aan kwam, kreeg ik echt zin om hard naar beneden te knallen. En knallen deed ik! Terwijl ik met een behoorlijke snelheid afdaalde, veranderde de ondergrond in muller zand. Door meer naar de rand van het pad te sturen, probeerde ik grip terug te vinden om te kunnen remmen. Hoe het verder precies ging weet ik niet, maar opeens stond mijn voorwiel stil en zag ik de grond razendsnel op me af komen. Ik landde vol op mijn gezicht (zie bovenste foto). Neus en kin schaafden over de grond. Daarna kwam ik vermoedelijk op mijn rechterschouder terecht. Te wild, te overmoedig. Stom! Opgestaan, de fiets gepakt en verder gefietst. Er was nog een kilometer of 20 te gaan.

Hoe dichter we bij de finish kwamen, hoe meer pijn mijn rechterarm en schouder gingen doen. Opgeven vond ik geen optie, doorfietsen en proberen zo snel mogelijk terug ze zijn om mijn verwondingen te kunnen verzorgen leek me een beter idee. De laatste 10 kilometers bestonden uit een pittige singletrack.  Elk hobbeltje deed mijn schouder pijn, dus ik was blij toen we bij de finish aankwamen. Ongeveer 80km afgelegd die zaterdag.

Tijdens een supergezellige avond met barbeque en veel drank werden de dagprijzen uitgereikt. Op de eerste plaats waren terecht gekomen Frank, Floris en Robbert, de immer snelle jongens van team Fast and Furious. De Modderfokkers werden tweede. Hoera!

De volgende ochtend was mijn schouder dusdanig pijnlijk en stijf, dat verder meedoen me niet verstandig leek. Jammer, maar eigen schuld. Uiteindelijk werd in het eindklassement Fast and Furious eerste, terwijl bij de gemixte teams de Familie van Soest met de eer ging strijken.

Jan, John en Richard bedankt voor het organiseren van dit prachtige evenement! Jacob, Dirk en Ron bedankt voor het verlenen van hand- en spandiensten. Het was wederom een geslaagd weekend!