Afgelopen vrijdagmiddag vertrok ik met mountainbike en kampeerspullen naar het mooie Limburgse Heuvelland. Na een filerijke tocht aangekomen op camping De Bosrand en daar mijn tentje opgezet. Deze mooie en gezellige camping bevind zich op 2km afstand van de startlocatie en stond (dus) nagenoeg geheel vol met campers, caravans en tentjes van fietsliefhebbers. Na het opzetten van de tent gelijk maar even naar de startlocatie gefietst om mijn stempelkaart voor de volgende dag op te halen.

Bovenop de 130 meter hoge heuvel van het buurtschap Libeek stond een enorme evenemententent, was er een fietsenstalling voor honderden fietsen gecreëerd en bevond zich de start/finish plek voor zowel de racefietsers als de mountainbikers. Er heerste een gezellige drukte!

De volgende ochtend kon er gestart worden tussen 7 en 11 uur, maar omdat het nogal vochtig en koud was ’s morgens, heb ik gewacht met starten totdat de zon zijn warmte liet voelen. Ik vertrok in korte broek met beenstukken en wielertrui met lange mouwen. Achteraf gezien veel te warm gekleed vertrokken, maar omdat ik geen armstukken bezit, leek me lange mouwen de juiste keuze. Dat was het misschien wel voor de ochtend, maar tegen het middaguur kreeg ik het met klimmen veel te warm en daar was toen weinig meer aan te doen.

De route liep via de Belgische Voerstreek naar Vaals en ging via het Vijlerbosch, Epen en Slenaken weer terug naar Libeek. Ik zat echt te genieten op de fiets en bedacht me dat ik wel een hele week zou willen blijven om dagelijks een mtb route te fietsen in dit prachtige en uitdagende landschap. Nu was een hele week blijven geen reële optie, maar één dag extra eraan vast plakken kon wel. Ik had me namelijk ingeschreven voor de tweedaagse, niet alleen voor de zaterdag. Het was even dubben, maar uiteindelijk besloot ik om de Dam tot Damloop te skippen en voor twee dagen biken te gaan.

Zaterdagavond half negen zat ik in mijn tentje te vechten tegen de slaap. Die dag had ik ruim 80 kilometers gefietst  en bijna 1400 hoogtemeters gemaakt. Het parcours was grotendeels droog, dus het was niet zo zwaar als de vorige keren dat ik in Zuid Limburg fietste. Wel was het een veel zwaardere tocht dan de 110 kilometer van de Grenslandmarathon de week ervoor.

Zondagochtend vroeg was het wederom fris, maar geleerd van de dag ervoor vertrok ik minder warm gekleed. De vermoeidheid van de dag ervoor zat nog in mijn benen. Ik kwam moeilijk op gang, maar na een kilometer of 10 ging het gelukkig beter. De route was wederom schitterend en gelukkig iets minder zwaar dan die van de dag ervoor. Maar na zo’n kilometer of vijftig afgelegd te hebben begon de koek goed op te raken. Ik was dan ook heel blij toen ik uiteindelijk in de verte de finish zag

In twee dagen tijd ruim 160 MTB kilometers gemaakt, waarin bijna 2500 hoogtemeters zaten. Het was zwaar, maar ook heel erg mooi. Jammer van de Dam tot Damloop, maar hier had ik nu even meer zin in.