Het beloofde een mooi weekend te worden, dus vertrok ik reeds vrijdagmiddag al mét kampeeruitrusting naar het mooie Twente. De start van de Grenslandmarathon zou zondagochtend vroeg plaatsvinden vanaf Recreatiepark ‘n Kaps te Tubbergen, dus leek het me een goed idee om daar mijn tentje op te slaan. Het bleek een mooie camping met ruime plekken en heerlijke douches.

Na een nacht die toch wat te koud bleek voor mijn (Kruidvat-aanbieding) slaapzak, heb ik zaterdag de omgeving per fiets verkend. Energie sparend voor de zondag door rustig te fietsen, legde ik ongemerkt die zaterdag toch nog zo’n 85 wegkilometers af. Onderweg passeerde ik bij toeval de Mega Rijwielstore Fietsgigant en kon ik een paar beenstukken in de aanbieding scoren.

De volgende ochtend werd ik vanwege de kou ruim voor de wekker wakker. Alle tijd dus om me rustig voor te bereiden op wat ging komen. Rustig ontbijten, koffie drinken en me eens in gaan schrijven. De inschrijving was nog geen 100 meter van mijn tentje vandaan, dat was erg prettig.

Exact om 8:30 uur werd de massa weggeschoten. Hoewel er tot tien uur gestart kon worden, kozen veel rijders ervoor om half negen van start te gaan. Omdat ik nog nooit een MTB tocht langer dan 70km had gedaan, koos ik ervoor om rustig van start te gaan.

Het parcours was vergeleken met mijn vorige drie tochten (Fietschallenge, Limburgs Mooiste, Houffamarathon) erg makkelijk. Er zaten maar een paar pittige klimmen in, zodat nagenoeg het gehele parcours op het middelste blad gefietst kon worden. Dat mijn gemiddelde snelheid twee keer zo hoog lag dan in Houffalize, zegt genoeg over de zwaarte van het parcours. Toch totaal nog 810 hoogtemeters gemaakt, maar dat is nog altijd een stuk minder hoogtemeters dan je maakt bij de 50km van de Houffamarathon.

   

Het niet al te zware parcours bood ook niet-mountainbikers de gelegenheid om met dit evenement mee te doen. Zo heb ik tientallen veldfietsen gezien, een MTB-tandem en zelfs een MTB met zijspan! Persoonlijk had ik deze route wel aangedurfd met banden zonder noppen. Dat had trouwens zeker wat extra snelheid gegeven. Wat ook extra snelheid had kunnen geven was wat meer druk in de banden. Ik reed nog met een bandenspanning op baggerniveau, dus dat trapte wat zwaarder. Die lage bandenspanning had overigens wel tot gevolg dat ik bij die enkele blubberplas die het parcours rijk was, een hele groep rijders tegelijk inhaalde. Maar die kwamen mij het eerstvolgende stuk met harde ondergrond dan weer voorbijgesneld natuurlijk.

Maar wat was het een prachtige route! En perfect uitgezet! Foutrijden was bijna onmogelijk. Wanneer je dat toch deed had je gewoonweg even niet op zitten letten. De verzorgingsposten en de oversteekplaatsen waren ook allemaal perfect geregeld. Een een heerlijke pastamaaltijd na aankomst bij de finish! Wat een supergoed georganiseerd evenement! Volgend jaar ben ik er weer bij!

14-09-08 ATB Grenslandmarathon, 110km, 5:38:51.