Afgelopen zondag was het zover, de Houffalize Mountainbike Marathon, mijn eerste mountainbike wedstrijd in de Belgische Ardennen. De te kiezen afstanden waren 50, 75, 100 en 125 km. Ik had voor de kortste afstand gekozen, ervan uitgaande dat het zwaarder zou worden dan bij de Shimano Fietschallenge en Limburgs Mooiste.

Hyver Marijn, die ik voor het eerst in levende had ontmoet tijdens de Fietschallenge, zou ook de 50km Houffamarathon doen. Voor de race kwam ik hem helaas niet tegen, maar ik ging ervan uit dat ik hem wel zou zien op het moment dat hij me voorbij zou rijden.

Nadat de overige afstanden waren vertrokken, klonk om 10 uur het startschot voor de 50km. Vanaf het Maison du Tourisme twee keer links en klimmen maar, direct via het asfalt in één keer door naar het hoogste punt in de directe omgeving. Een begin van een wedstrijd zoals die waarschijnlijk vaker gekozen wordt, want ook de Fietschallenge begon met een stevige klim. Een prima manier om de goede klimmers met een slechte startpositie de gelegenheid te geven om toch nog vooraan te komen.

Ik stond in de voorste van de drie startboxen, maar had mezelf voorgenomen om rustig te starten. Dat dit mogelijk tot gevolg kon hebben dat ik op een smal en steil bospad in de file zou kunnen komen te staan nam ik voor lief, het ging me om het probleemloos uitrijden en niet om zetten van een snelle tijd.

Ten gevolge van de regenval van de laatste weken, maar zeker ook omdat er regelmatig een riviertje moest worden overgestokken, was het een natte én bijzonder blubberige bedoening. Rijdend ging je soms tot de assen in het water en een voetje aan de grond kon betekenen dat je voet volledig in de bagger verdween.

De eerste 30 kilometer van deze marathon viel me erg mee. Hoewel zwaar en zeker niet kinderachtig, ging het me gemakkelijker af dan de Fietschallenge en Limburgs Mooiste. Ik denk niet dat de Houffamarathon minder zwaar is, dus waarschijnlijk ben ik de afgelopen maanden vooruit gegaan zowel conditioneel als qua klimvermogen.

Vanaf een kilometer of 40 begon ik de zwaarte van deze rit toch te voelen. Hoewel ik soms nog kon doorklimmen waar enkele anderen moesten afstappen, raakten de benen in rap tempo vermoeider en vermoeider. Had ik in eerste instantie spijt dat ik niet voor de 75km had gekozen, tegen het einde was ik blij toe met mijn ‘watjesafstand’ van 50km.

In de laatste kilometers voor de terugkomst in Houffalize zaten wat behoorlijk steile en glibberige afdalingen. Hoewel deze afdalingen in principe wel te doen waren, vind ik het geen goed idee om deze in de eindfase van een wedstrijd te plaatsen. Doordat bij velen de vermoeidheid had toegeslagen, was het aantal valpartijen talrijk. Zelf merkte ik goed, dat ik door vermoeidheid minder controle over mijn fiets had. Dat ik voorzichter was gaan rijden, kon niet voorkomen dat ik op een gegeven moment een onvrijwillige vliegles kreeg.

Toen ik over de finish kwam, bleek dat Marijn dusdanig veel sneller was geweest dat hij alweer terug bij zijn huurhuisje was aangekomen. Ik had zeker niet verwacht dat ik zijn snelheid kon evenaren, maar had wel gedacht dat ik sinds de Fietschallenge wat dichter bij hem in de buurt was gekomen.

Ik heb zeker geen snelle tijd gereden, maar ik ben zeer tevreden over hoe ik deze wedstrijd gereden heb. Mijn energie had ik goed verdeeld en verder was duidelijk te merken dat ik sinds mijn fietsvakantie beter heb leren klimmen.

De Houffalize Mountainbike Marathon is een evenement, waar ik nog wel een keer aan mee zou willen doen. Het parcours was prachtig en de organisatie van het evenement was bijzonder goed. Niet eerder heb ik tijdens een fietsevenement zulke enorm goed gevulde tafels (inclusief Luikse wafels!) bij de bevoorradingsposten gezien. Hoewel Fietschallenge en Limburgs Mooiste dat ook goed voor elkaar hadden, doet de organisatie van de Houffamarathon het nog net een streepje beter. Wat mij betreft ben ik er volgend jaar weer bij. Dan moet die 75km ook wel lukken denk ik!

24-08-08 Houffalize Mountainbike Marathon, 50km, 5:13:44.