Archive for April, 2008Van Rob Veer heb ik mijn nieuwe (fiets)schema gekregen. Er zitten minder weg kilometers in, terwijl het mountainbiken juist meer is geworden. Hardlopen is (nog) niet in het schema opgenomen, dat gaat nog geheel op het gevoel. Zaterdag ga ik naar Vaals, het hoogste punt van Nederland (322 m), om de Shimano Fiets Challenge (60km MTB) te rijden.
Mijn trainingsschema voor deze week: Maandag, weg + wielerbaan:
Dinsdag, sportschool:
Woensdag, mountainbiken:
Donderdag, sportschool:
Vrijdag:
Zaterdag:
Zondag, weg:
Ik ben geen PvdA man, maar voor de voormalige Utrechtse wethouder en huidig tweede kamerlid Hans Spekman heb ik altijd veel bewondering gehad. Spekman zie ik als iemand die hart heeft voor de zwakkeren in de samenleving, maar die tegelijkertijd mensen die overlast veroorzaakten hard aanpakt. Zo heeft hij een behoorlijk stempel gedrukt op het Utrechtse beleid omtrent daklozen en verslaafden. Minder bekend is hij om zijn sportbeleid. Onder het motto “sport brengt mensen bij elkaar” heeft hij gezorgd voor goede en betaalbare sportvoorzieningen in en om Utrecht.
Aan de rand van Nieuwegein ligt een schitterende wielerbaan. Een mooi parcours van ruim twee kilometer lang met veel bochten en fijne hoogteverschillen. Er is facultatief ook een 9% klim in opgenomen. Boven aangekomen zie je dan het bordje “Col de Hans Spekman, altitude 1395 cM” staan. Ik vermoed dat deze col vernoemd is naar Spekman vanwege zijn inzet voor de sport.
Gisteren waren er wedstrijden op deze mooie wielerbaan. Een stuk of twintig a dertig masters bonden de strijd met elkaar aan. Het tempo lag hoog. Ook Hans’ Col werd in een pittig tempo beklommen. Na de wedstrijd ben ik mijn rondjes gaan rijden. Een geweldige baan waar ik vaker op te vinden zal zijn. Een uurtje hier (race)fietsen kan wel met mijn nek. Bovendien ben ik snel weer thuis als het toch niet blijkt te gaan. Een beetje vreemd misschien. Ik mountainbike in Amerongen, Schoorl, Rheden en Drunen. Vandaag bezocht ik pas voor de tweede keer het MTB parcours dat hier op tien minuten fietsafstand vandaan ligt. Parcours de Nedereindse Berg is gelegen rondom Skipiste Nieuwegein en meet ongeveer vier kilometer.
De eerste keer dat ik hier reed, was mijn Trek 6000 spiksplinternieuw en maakte ik al bij het eerste rondje een forse buiteling. Dit is namelijk een erg technisch parcours. Smalle paden en steile klims met haarspeldbochten. Het klimmen is hier al hard werken, maar de haarspeldbochten maken het wel heel lastig om boven te komen. Ook het dalen is pittig. Vol in de remmen heelhuids beneden komen, vraagt erg veel van je stuurkunst. Dit is geen parcours om alleen of zonder mobieltje te gaan fietsen, een duikeling is zo gemaakt. Een aantal jaren geleden was ik altijd heel zuinig op mijn favorieten (bookmarks). Ik maakte er zorgvuldig een back-up van wanneer ik bijvoorbeeld Windows 98 weer eens opnieuw moest installeren. Met de komst van de USB stick, gingen de favorieten mee op de stick. Dat was een verbetering, want kon ik ook op andere plaatsen er gebruik van maken. Ook mijn weblog was (en is nog steeds) voor een deel een soort van favorietenpagina. De laatste jaren is er echter iets ingrijpend veranderd door de komst van online bookmark manager.
Del.icio.us is een online bookmark manager. Door het verzamelen van je favorieten in een webpagina kun je ze overal raadplegen en ben je niet afhankelijk van een specifieke werkplek of pc. Door middel van het toevoegen van tags zijn je favorieten te categoriseren en organiseren. Del.icio.us biedt de mogelijkheid om twee ‘knoppen’ toe te voegen aan je browser waarmee je handig een website op je favorietenpagina kunt zetten en direct kunt voorzien van tags. Binnen Del.icio.us kun je zien wie dezelfde website(s) heeft toegevoegd aan zijn favorieten en welke websites binnen het Del.icio.us-netwerk ‘getagd’ zijn met dezelfde tag die jij gebruikt hebt. Zo kun je andere interessante favorietenverzamelingen opsporen. Op die manier is het dus ook mogelijk om een netwerk te vormen met andere gebruikers. Mijn Del.icio.us is hier te bekijken: http://del.icio.us/gertnoordhoek Met dank aan Spoetnik. Vanochtend weer bij de fysiotherapeut geweest. Vooralsnog blijft de diagnose nekhernia overeind staan. Het goede nieuws is echter dat ik nagenoeg alles weer kan doen, behalve langdurig op een racefiets zitten. Mountainbiken gaat gelukkig wel, evenals Spinning. Dat laatste is trouwens perfecte intervaltraining, kijk maar eens naar onderstaande grafiek van de les van gisteren.
Om de belastbaarheid van mijn nek te vergroten, doe ik krachttraining. Niet alleen de gebruikelijke fitnesstoestellen en gewichten, maar ik volg ook weer af en toe een les Bodypump.
Wat hardlopen betreft gaat het rustig aan. Op dit moment is het verstandig om niet meer dan twee keer twintig minuten per week te doen. Bij langer lopen begint mijn scheenbeen weer te zwellen en dat wil ik voorkomen. Zo meteen start de Amstel Gold Race, de enige wielerklassieker die ons land rijk is. Maakt Thomas Dekker de verwachtingen waar? Wie is er als eerste op de top van de Keuterberg? Gisteren was de toerversie van deze race. Hyver Birgitta schrijft op haar blog hoe ze het ervan af heeft gebracht. Over haar onervarenheid met klimmen, over de 20% klim van de Keuterberg. Het was zwaar, maar ze heeft het volbracht!
Birgitta heeft een missie. Over 46 dagen doet ze mee met de Alpe d’HuZes, dat is op één dag zes keer de Alpe d’Huez op een neer. Onder het motto “Opgeven is geen optie!” fietst zij op 5 juni samen met fietsteam De Moraalridders die zware berg op. Dit allemaal om geld in te zamelen voor de KWF Kankerbestrijding. Een prachtig doel dat steun verdient. Bezoek daarom de pagina van Birgitta en laat een berichtje voor haar achter. En als je nog wat geld over hebt, weet je nu waar je dat kwijt kunt. Op het weblog van Claudia las ik dat de inschrijving voor de Berenloop afgelopen donderdagnacht is geopend. Toen ik net op die site ging kijken zag ik dat de halve marathon bijna vol zat. Gelijk maar ingeschreven, want het lijkt me schitterend om een rondje Terschelling te lopen!
Ondanks dat mijn beenvlies nog steeds niet helemaal genezen is, zie ik geen ‘beren op de weg’ wat hardlopen betreft. Vandaar dat ik niet alleen al ingeschreven sta voor de Berenloop, maar er ook ‘als de kippen bij was’ om me in te schrijven voor de Dam tot Damloop. Die laatste was trouwens drie dagen na de start van de inschrijving al volgeboekt!
Afgelopen donderdag heb ik bij La Foot mijn inlegzooltjes met koeienprint opgehaald. Vrijdagmiddag daar voor het eerst een half uurtje mee gelopen. Het was even wennen, maar het voelde wel heel goed aan. Mijn voeten hadden niet meer de neiging om in de afrol naar binnen weg te zakken. Prima dus! Afgelopen woensdag met fietsmaatje Diana het MTB parcours van de Loonse en Drunense Duinen verkent. Dit is een natuurgebied gelegen tussen Drunen en Loon op Zand. Het ligt vlakbij het pretpark De Efteling. De natuur wordt gekenmerkt door bossen en aaneengesloten stuifzandgebieden. De Vereniging Natuurmonumenten heeft een mooie MTB route uitgezet die 25,3 km lang is. Het is een hele leuke route met veel single-tracks, korte klimmetjes, losse zandbakken en nauwelijks verharde stukken. Er is wel een vergunning voor het parcours nodig, maar die kost slechts 5 euro en is het hele jaar geldig.
Diana en ik hadden al wat negatieve verhalen gehoord over dit parcours, dat het één grote zandbak zou zijn bijvoorbeeld. Dat viel echt enorm mee! Weliswaar waren er stukken met mul zand, maar het overgrote gedeelte konden we vlot doorfietsen. We waren aangenaam verrast door de vele afwisseling. Echt een super mooi parcours! Aanrader!! Met de nekhernia is er iets vreemds gebeurd. Dat ik zaterdag fietsen ging testen, leek bij voorbaat niet zo’n verstandige actie. Ik ging weliswaar naar Arnhem met het idee dat ik per testrit opnieuw zou bekijken of het verstandig was om door te gaan, maar dat ik er van thuis zou komen met een pijnlijke nek, leek voor de hand te liggen. Tijdens de proefrit met de fijne CUBE Reaction, kreeg ik weer zoveel plezier in het mountainbiken, dat ik nogal pittig het testrondje reed. Door het nogal stijve hardtail frame ging het afdalen met nogal wat schokken gepaard. Tot mijn verbazing had ik na dit rondje fietsen opeens heel veel minder last van mijn nek. Niet dat het over was, maar de uitstraling naar mijn linkerarm was plotseling een heel stuk minder. Dat bleef de hele dag zo, dus ging ik lekker door met fietsen testen. Nu, een paar dagen na het fietsen testen, zijn alle symptomen die bij een nekhernia horen nagenoeg verdwenen. Het lijkt er zelfs op dat er helemaal geen sprake is geweest van een nekhernia, maar van een zenuwafklemming veroorzaakt door een vastzittende wervel. Door het mtb-en is die wervel weer losgeschoten en is daartoe ook spontaan de afklemming voorbij. Maar dat is natuurlijk wat ik zelf denk en ik ben geen deskundige op dat gebied. Ik zal vanavond een fysiotherapeut proberen aan te schieten om te vragen wat hij ervan denkt, want ik heb pas weer een afspraak staan voor volgende week maandag.
Wat hardlopen betreft gaat het herstel langzaam. Vandaag heb ik met de loopgroep van mijn werk een half uur gelopen. Het lopen ging zonder pijn, maar na afloop was het beenvlies toch iets gevoelig. Nu, de volgende dag, is er een zwelling voel- en zichtbaar. Dat wordt de hele week verder niet lopen. Misschien vrijdag even op de loopband in de sportschool proberen, maar verder de hele week (loop)rust. Op de Fiets Testdagen had ik al kennis gemaakt met een ‘fully’. Ik bedacht me dat ik waarschijnlijk meer van het directe karakter van een hardtail hou. Bij de CUBE stand aangekomen viel mijn oog op de CUBE Reaction, een hardtail met een prachtig zwart geanodiseerd aluminium frame. Deze bijzonder stijlvolle verschijning was voorzien van een Rohloff 14 versnellingsnaaf, reden genoeg om deze fiets te kiezen voor het volgende testrondje. Al na een paar honderd meter voelde ik me bijzonder vertrouwd op deze fiets, hoewel de zitpositie meer voorover gebogen was dan de vorige fiets. Ik genoot van het bijzonder directe stuurkarakter, dit is echt een hele fijne ‘gooi & smijt’ fiets! Dat je niet het comfort van een ‘fully’ hebt, kon me helemaal niets schelen, met deze fiets ging voor mij letterlijk en figuurlijk de zon weer schijnen. Het was dikke pret om met deze fiets te rijden! De prijs van deze fiets weet ik niet precies meer en ik zie hem niet staan in de officiële CUBE prijslijst. Als ik me goed herinner zit de prijs ergens tussen de 2100 en 2300 euro in. Een bedrag voor een groot deel te maken heeft met de dure versnellingsnaaf die toegepast is. Over de Rohloff naaf ben ik enthousiast. Hoewel het schakelen soms wat hakerig verloopt (vooral rondom de 7e versnelling), heeft een dergelijk systeem duidelijk voordelen. Allereerst natuurlijk is het systeem bijzonder onderhoudsvrij. Je kunt een kwalitatief veel betere ketting monteren dan op een fiets met derailleur, waardoor je heel veel kilometers kunt rijden zonder ook maar iets te vervangen. Het grootste voordeel van deze versnellingsnaaf vond ik dat je, wanneer je situatie verkeerd hebt ingeschat, heel erg snel naar welke versnelling dan ook kan schakelen met een enkele draai aan het hendel. Een fijn systeem voor terreinrijden in NL of voor strandracen, maar ik denk dat je in de bergen tekort komt bij het klimmen.
Na dit fijne testritje heb ik de pastalunch genuttigd. Een eenvoudige maar goede maaltijd, zeker gezien de prijs van dit evenement. Voor 27,50 de hele dag fietsen testen en ook nog eten en drinken inbegrepen, dat is echt een mooie prijs! Na de lunch was de volgende hardtail aan de beurt. Mijn keuze viel op een Cannondale Taurine Vredenstein Team Replica, een superlichte carbon hardtail met enkelzijdige (Lefty) voorvork. Helaas geen foto van deze beauty, maar de wit-oranje-zwarte kleurstelling vond ik de fiets een bijzonder flitsend uiterlijk geven. Een fijne fiets om mee te rijden, ik had het gevoel dat vooral het klimmen beduidend makkelijker ging dan met de twee voorgaande fietsen. De Lefty deed goed zijn werk, je merkt helemaal niets van het feit dat je maar één vorkpoot hebt. Wel had ik een aantal keer dat het voorwiel iets voelde wegglijden, maar dat ligt waarschijnlijk aan de banden of aan mijn (te weinig voorover gebogen) zithouding. Al met al een hele fijne fiets, hoewel ik 6249 euro wel heel erg veel geld vind voor een hardtail. Tot slot wilde ik nog één keer een ‘fully’ proberen. Ik ben gecharmeerd van de eigenwijze uitstraling van de Specialized Stumpjumper, tussen de verschillende types van dat model maakte ik dan ook een keuze. Het werd het meest exclusieve model, de S-Works Stumpjumper FSR Carbon met SRAM X-0 schakelsysteem. Opstappen was even lastig, want deze ‘fully’ staat bijzonder hoog op zijn poten. In elk geval veel hoger dan de Trek Fuel EX 8! Onderweg met deze fiets, was het eerste dat me opviel het superieure schakelen, heerlijk direct! Nog nooit heb ik met een fiets gereden die zo fijn schakelt als deze Stumpjumper! Ook de achtervering kon me bekoren, ik merkte eigenlijk nauwelijks dat die erop zat. Dit terwijl een snelle afdaling beduidend makkelijker ging dan met alle voorgaande fietsen. Klimmen ging een heel klein beetje minder goed dan met de Taurine, maar dat is begrijpelijk. Een ‘fully’ zal namelijk altijd iets minder makkelijk klimmen dan een hardtail. Toch een geweldige fiets! De prijs? Ik dacht net iets onder de 7000 euro… Om de vier fietsen waar ik mee gereden heb met elkaar te vergelijken, is appels met peren vergelijken. Vier totaal verschillende types fietsen in verschillende prijsklassen. Toch wil ik hier nog iets vergelijkend zeggen. De Trek Fuel EX 8 is geen slechte fiets, maar gezien het prijsverschil hou ik het dan toch maar bij mijn Trek 6000. De CUBE Reaction is mijn favoriet als het om gooi en smijtwerk gaat. Echt een fun-bike! Met de Rohloff naaf erin zou het denk ik een ideale fiets voor strandraces zijn! Gezien mijn beperkte budget, zou ik graag nogmaals een CUBE Reaction proberen. Echt een super fijne fiets met een karakter dat me bijzonder aanstaat. Maar dan deze keer een model met derailleur in plaats van met een versnellingsnaaf. Zou gauw ik daartoe de mogelijkheid krijg, zal ik jullie natuurlijk weer alles over die fiets vertellen. |
|
