De afgelopen weken heb ik een heel aantal leuke loopjes samen met hele gezellige mensen gedaan, maar het ontbrak me aan de zin om te bloggen. Nu even een inhaalslag…

Zondag 15 augustus waren een aantal hardlopende webloggers op uitnodiging van Curly (aka Jacq) aanwezig in Zeeland om het zwaarste deel van het parcours van de Kustmarathon te verkennen. De bloggers Jacqueline, Rik, Ilonka, John, Marco, Ronald, Tiny, Hans en ik (aangevuld met een handvol Brabantse lopers) liepen het laatste deel van dit mooie maar zware kustparcours.

De omstandigheden waren gunstig, we hadden wind in de rug én het was eb. Maar wat een zwaar parcours toch! Veel zand en veel klimmen en dalen. De quadriceps hadden het zwaar!

We waren gestart in Vrouwenpolder en liepen het parcours tot de officiële finish van de Kustmarathon, middenin het plaatsje Zoutelanden. Totaal 23 kilometers gelopen. Ik was blij dat ik het bloggerstempo redelijk kon volgen, maar voor mij lag dit tempo voor een training toch net iets te hoog. Met een afsluitende lunch in Middelburg al met al een beregezellige dag!

Vorige week dinsdag liet ik blogster Annemarie een deel van mijn trainingparcours zien, het bos tussen Paleis Soestdijk en Lage Vuursche. Een gezellig en ontspannen loopje van een kilometer of elf in een rustig tempo. Helaas begon het halverwege te stortregenen, zodat we geheel doorweekt weer bij mij thuis aankwamen.

De dag daarna alweer een loopje met bloggers! Ik had al even een afspraak met Ruud (TAR Team That’s Madness) staan voor een loop in de omgeving van Zuilen en Maarsseveen. Marco en Ruud wilden ook graag mee zodat het een miniweblogloop werd!

Hoewel ik het gebied rondom Utrecht redelijk goed denk te kennen, leidde Ruud ons toch over een heel aantal (deels onverharde) paden die ik nooit eerder gezien had. Het was een prachtig loopje, maar ik had moeite om het tempo te volgen. De benen voelden erg stijf!

Ruud heeft nu zijn trainingen voor de Trans Alpine Run afgerond en is er klaar voor om samen met blogster Paula deze monstertocht te gaan volbrengen. Ik wens ze beiden heel erg veel succes en plezier!

Afgelopen zondag vierde Running Ronald zijn verjaardag met een heuse BirthdayRUN! Wat een leuk idee om zo je verjaardag te vieren!

vlnr: Gert, John, Sylvia, RRonald en Petra

Vanwege zieken, geblesseerden, vakantiegangers en diverse loopevenementen waren we met een klein (maar beregezellig!!) clubje. We gingen op weg voor een prachtig rondje Alphen met veel water en weiland.

Het tempo lag voor mij in eerste instantie best hoog. Het was niet dat ik dat tempo niet kon lopen, het was meer omdat ik die week (alweer!) zoveel kilometers gelopen had. De bovenbenen waren nogal vermoeid namelijk. Na een aantal kilometers die tegen de 5:30 min/km gingen, vroeg ik Ronald om het tempo iets te minderen, waar direct gevolg aan gegeven werd.

Zo gaande het loopje liep ik te denken over het ontzettend leuke idee om op deze manier je verjaardag te vieren. Dat wil ik ook! Mijn verjaardag valt volgend jaar met Pinksteren, dus ik wil hem graag vieren tijdens de hardloop4daagse. Wie komt?

Trailrunning in Alphen a/d Rijn?

Ronald had onlangs nog een mooi stukje onverhard gevonden in Alphen a/d Rijn, dus dat stukje was dan ook opgenomen in deze ‘alternatieve 20 van Alphen’. Al met al een parcours dat boven verwachting leuk was!!

Toen we na ruim twintig kilometer weer terug waren bij het huis van het feestvarken, waren inmiddels ook (HardlopendeBoer) John en Ans daar aangekomen. Erg leuk!

Miranda en Ronald: bedankt voor de gastvrijheid en gezelligheid!

In juli liep ik 239 kilometer. Nu weet ik dat er genoeg lopers zijn voor wie dat niet bijzonder veel is, maar voor mij was dat een absoluut record! De maanden mei en juni liep ik namelijk respectievelijk 149 en 134 kilometer. De maanden dáár weer voor, liep ik steeds zo rond de 100 kilometer per maand. Die 239 kilometer voelde ik dan ook behoorlijk in mijn benen, met name in de quadriceps en in de aanhechtingen daarvan. Het was niet dat er ergens een probleem was, de benen waren gewoonweg moe van de forse toename in trainingsomvang.

Afgelopen maandag had ik met Gooise Marco afgesproken om samen in zijn achtertuin te gaan lopen. We liepen via ’s Gravenland door Gooilust, Bantam en Corverbos om weer terug te keren bij Casa Voorthuis in Hilversum.

(klik voor een vergroting)

Marco en ik hadden een loopje van een kilometer of twintig afgesproken en dat was maar goed ook. Amper halverwege voelde ik dat mijn bovenbenen al beginnen te branden, ik wist dat het zou een zwaar loopje zou gaan worden. Alle door Marco voorgestelde extra heuveltjes en omwegen wees ik dan ook vriendelijk doch resoluut af. Toen we na 22 kilometer (tempo 6:15 min/km) weer terug waren bij het startpunt, was ik dan ook blij toe. Het was een mooi en gezellig loopje, maar de bovenbenen vonden het meer dan genoeg geweest. De volgende keer bij mij Marco?

Dinsdag, de dag na mijn loopje met Marco, was ik in de gelegenheid om met Barbara mee te reizen naar Den Haag. Omdat het een mooie  zonnige zou worden, greep ik die kans met beiden handen aan. Hoewel de benen nog moe waren van mijn loopje met Marco, ging niet alleen een handdoek, maar ook mijn loopuitrusting mee.

Na een aantal uren heerlijk op het Scheveningse strand doorgebracht te hebben, vond ik dat ik toch nog een paar kilometers over het strand moest gaan rennen. Het was eb en had strand lag er prachtig bij, lekker stevig zand!

Na een kilometer of vijf richting Katwijk gerend te hebben, passeerde mij in tegengestelde richting een jonge vrouw. Ze liep hard op blote voeten en had een hele goed uitziende looptechniek. Ik vond het een mooi moment om even te stoppen, de rugzak af te doen en om even een klein stukje te proberen om zelf zonder schoenen te rennen. Niet ver, gewoon even proberen. Dus zo liep ik zo’n honderd meter heen en weer honderd meter terug op mijn blote voeten. Het voelde goed aan, dat ga ik nog eens proberen! Hierna weer terug gerend naar Scheveningen en had ik exact tien kilometer gelopen.

Voor de woensdag stond er een (loop)rustdag op het programma, maar donderdagavond had ik afgesproken met Ironlady Paula, voor een rondleiding door háár achtertuin.

Het werd een prachtige loop door het duingebied van Zuid-Kennemerland met veel smalle op- en neergaande trailpaden. Het waren het soort paden die ik het allermooist vind om op te lopen, intens genieten dus! Gelukkig lag het tempo precies goed voor mij, de ‘vrouw van staal’ deed rustig aan. Na genoten te hebben van een heerlijk ijsje en na een kilometer of zestien, waren we weer terug bij het vertrekpunt. Terug kijkend vond ik dit een van de mooiste loopjes die ik ooit in Nederland gedaan heb. Vooral het sluipdoor-kruipdoor met van die smalle paden sprak me bijzonder aan. Paula bedankt voor de mooie en gezellige rondleiding, hier kom ik zeker terug!

Het is prachtig lopen in de omgeving van Soest. Bos, heide en zandverstuivingen, het is er allemaal! Toch is er niets zo fijn dan telkens weer een andere route te rennen. Ik hou bepaald niet van routine, van heel vaak hetzelfde doen, het maakt me onrustig.

Afgelopen zondag liep ik mee met Petra mee over de Utrechtse Heuvelrug, haar favoriete trainingsgebied. Erik dropte Petra, Marco, Eric en mij bij de parkeerplaats van de Kaapse bossen. Het was de bedoeling om met een omweg terug naar Petra’s huis in Driebergen te lopen.

De omgeving was prachtig! Net zo bosrijk als de omgeving van Soest, maar dan veel heuvelachtiger! Ruim 25 kilometer in een tempo van 6 min/km waren voor mij een pittige training. Normaal gesproken loop ik over dergelijke afstanden in trainingen net iets langzamer, zeker wanneer het parcours heuvelachtig én onverhard is! Ik heb absoluut genoten van dit pittige loopje in relatief onbekend gebied.

Afgelopen woensdag was ik vrij. ’s Avonds zou ik naar de verjaardag van mijn neef gaan die in Vlaardingen woont. Een loopplan was snel geboren, namelijk ’s middags al naar Zuid Holland gaan en dan een stuk over het strand gaan rennen. Via Twitter heb ik nog gezocht naar een loopmaatje, maar helaas moest iedereen werken die middag.

Van Hoek van Holland liep ik over het strand naar Kijkduin. Het was prachtig om over het strand te rennen! Grappig om te merken hoe dicht mensen altijd bij een strandopgang gaan liggen, grote delen van deze tocht had ik het strand nagenoeg voor mezelf alleen.

In Kuikduin aangekomen was het inmiddels vloed aan het worden, dus terug over het strand vond ik geen optie. Sowieso houd ik er niet van om dezelfde weg terug te lopen als de heenrei, dus door het duingebied rende ik weer terug naar de auto. Daar aangekomen had ik 21 kilometer afgelegd. Het was weer een mooie reis geworden!

Onder invloed van boeken als ‘De geboren renner’ en ‘De mens als duurloper’, ben ik anders naar mijn hardlopen aan het kijken. Waarom zou ik altijd rondjes lopen? Waarom niet het lopen te beschouwen als een reis? Reizen doen we allemaal. We gebruiken daarvoor vaak auto, trein of fiets. Waarom dat reizen niet hardlopend te doen?

Afgelopen woensdag was ik vrij. Het was een redelijk zonnige dag, ik had zin om een deel van de dag ergens aan het water door te brengen. En zo liep ik dus vanaf huis 15 kilometer door de Eempolder, op weg naar ‘t Kleine Zeetje. Aan mijn Camelbak had ik nog een klein tasje bevestigd met daarin een handdoek, een boek en wat te eten. Helaas begon het al snel na aankomst te regenen, dus zocht ik mijn toevlucht bij het strandtentje aldaar. Ik was blij dat ik een boek had meegenomen, lekker lezen in ‘De mens als duurloper’! Gelukkig viel het mee met de regen en kon ik toch nog even op het strand liggen.

Na een paar uur bij ‘t Kleine Zeetje doorgebracht te hebben, vond ik het tijd worden voor de terugreis. Natuurlijk nam ik daarvoor een andere route dan de heenreis! Na totaal 30,6 km gelopen te hebben was ik weer thuis. Het was een mooie reis!

Over “lopen = reizen” gesproken, ultraloper  Ron Teunisse heeft sinds kort ook een weblog. Beslist even kijken!

Zoek de verschillen… Let vooral op de gezichtsuitdrukkingen.

Gert & John @ Zwolle Halve Marathon

Gert & John @ Veluwezoom Trail

De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat ik op de Veluwe maar een paar kilometertjes meeliep, maar toch mooi om te zien die tekenende koppen!

Na het probleemloos uitlopen van de hardloopvierdaagse, had ik zoveel meer vertrouwen in mijn lijf gekregen, dat ik meer weekkilometers durfde te maken dan dat ik ooit had gelopen. Liep ik voorheen vaak niet meer dan dertig kilometer in een week, na de hardloopvierdaagse kwam elke week ruim boven de veertig kilometer uit. Natuurlijk zijn dat nog steeds niet heel veel kilometers, maar ik had na twee keer een beenvliesontsteking gehad te hebben, eindelijk weer vertrouwen gekregen in het heel blijven van mijn lijf!

Toen ik hoorde dat Running Ronald een startbewijs voor de Halve Marathon van Zwolle over had, kriebelde het om te kijken in hoeverre ik vooruit was gegaan vergeleken met tweede paasdag, toen ik in Utrecht 1:54:50 liep op de halve. Ik mocht het startnummer van Ronald hebben, maar moest wel beloven om voor een PR te gaan.

3x LiveStrong: Pieter, Gert & John, alias Rutger, Ronald & No-Name

(Foto: Klaas Lok, www.hardlopen.nl)

Hardlopende Boer (John) had er lucht van gekregen dat ik een PR wilde gaan lopen in Zwolle en bood onmiddellijk aan om samen met mij op te lopen. Een aanbod dat ik graag met beide handen aangreep! Vlak voor de start meldde zich zelfs nog een tweede haas: Pieter de Last-Minute-Man, beter bekend als The Runningman. Samen met Maurieske en mijn twee De Boertjes (geen broers!) als haas, stond ik uiteindelijk afgelopen zaterdagavond aan de start in Zwolle.

Hoewel John en ik in het wedstrijdvak mochten starten, besloten we om samen met zijn vieren helemaal achteraan te starten. Mijn doelstelling was om onder de 1:50 te lopen, dus de Garmins werden ingesteld op een tempo van 5:10 min/km.

De start, we beginnen met de inhaalrace. Wat een drukte! De eerste kilometers lukt het ons niet om sneller dan 5:20 min/km te lopen, dus op het moment dat we meer ruimte voor ons krijgen gaat het gas erop en gaan er een heel aantal kilometers sneller dan 5 minuten per kilometer.

Wanneer we het 10 kilometerpunt passeren in een tijd die sneller is dan mijn PR op de 10km, begin ik me toch wat zorgen te maken. Hoe haal ik het in mijn hoofd om een halve marathon te gaan lopen in een tempo dat sneller is dan mijn nauwelijks zes maanden oude PR op de tien kilometer? De twijfel slaat toe, maar wanneer wat later ook mijn PR’s op de twaalf en vijftien kilometer eraan gaan, begin ik weer wat moed te krijgen. Ondanks de kilometers lange twijfel, lopen we ondertussen al geruime tijd in een mooi constant tempo van 5:07 minuten per kilometer.

De laatste kilometers krijg ik het moeilijk. De quadriceps branden en mijn hartslag begint ondanks het constante tempo steeds hoger op te lopen. De Boertjes ontpoppen zich als serieuze hazen. John houdt het tempo constant en Pieter haalt telkens water en sponzen voor me, terwijl ik alleen nog maar door hoef te lopen.

Met een gemiddeld tempo van 5:08 min/km passeren we de finish. Even maakt zich een kleine teleurstelling van me meester, wanneer ik zie dat de 1:50 niet gehaald is. De Garmins geven als totale afstand namelijk 21,65 km aan! Ik hervind mezelf snel en ben erg blij met een tempo op de halve marathon dat gelijk ligt aan het tempo van mijn zes maanden oude 10km PR. Bovendien een verbetering van mijn halve marathon PR met ruim drieënhalve minuut!

Wanneer ik naderhand mijn Garmin data analyseer, blijkt dat bijna al mijn PR’s voor verbetering vatbaar zijn, want mijn 10km, 12km, 15km, 10EM en 20km tussentijden zijn allen sneller dan de huidige PR’s. Er gaan dus nog een heel aantal tijden sneuvelen dit jaar!

John & Pieter, hazende boertjes, ontzettend bedankt!

12-06-2010, Zwolle Halve Marathon, 01:51:14 (PR)

Al eerder had ik met de Hardloop4daagse mee willen doen, maar de naweeën van een beenvliesontsteking weerhielden me er toen van. Ondertussen had ik een romantisch beeld opgebouwd van die vierdaagse, namelijk gezellig kamperen rond de atletiekbaan en heerlijk lopen door bos en over heide op de prachtige Veluwe.

De hardloop4daagse kent twee afstanden, de 60 km verdeelt over vier etappes en de 100 km verdeelt over zes etappes. Voor deze negende editie hadden zich in totaal 253 lopers ingeschreven, 165 voor de 60 km en 88 voor de 100 km.

Omdat ik nooit eerder vier dagen achter elkaar hardgelopen had, ook niet als training, leek me de 60 km de beste afstand om mee te beginnen. Hoewel ik geen idee heb hoe mijn lijf reageert op die afstand, besluit ik dat ik dat mijn gemiddelde snelheid over die 60 km bóven de tien kilometer per uur moet liggen.

De laatste kilometers van de hardloop4daagse…

Afgelopen vrijdag kwam ik eind van de middag aan op de atletiekbaan gelegen aan de bosrand van Apeldoorn. Al snel zag ik Martine, Ingrid, Pieter en Richard en dus zette ik mijn tentje naast die van hun. Het leek wel een mini BMUT reunie!

De eerste etappe start vrijdagavond vanaf de atletiekbaan en meet 16,4 km. Ik had geen idee welk tempo ik zou kunnen lopen wanneer er vier dagen achter elkaar gelopen dient te worden, dus ik besluit om rustig te starten. De eerste acht kilometer is het klimmen tot aan Hoog Soeren, daarna is het voornamelijk heuvelaf. In 1:33:55 kom ik over de finish, met een gemiddelde snelheid van 10,4 km/h. Ik ben tevreden, maar ben een beetje bang of ik niet te snel gelopen heb, ik moet nog drie dagen namelijk…

Zaterdagavond de tweede etappe (de derde etappe voor de 100 km lopers), die gaat over de Loenermark en meet 14,5 km. Ook deze keer is de eerste helft van de etappe voornamelijk klimmen om daarna weer naar beneden te gaan. Ook hier is het landschap adembenemend mooi! Ik voel me fit en er is niet dat erop wijst dat ik de dag ervoor ook een wedstrijdje gelopen heb. In 1:23:04 kom ik over de finish, de gemiddelde snelheid bedroeg 10,5 km/h.

Op zondagochtend stond als derde etappe (vierde etappe voor de 100 km lopers) een tijdloop op het programma. De start van deze loop van 8.4 km is in het prachtige park Berg en Bos. Je start in volgorde van het klassement, dus de langzamere lopers starten voor je. Iedere 30 seconden gaat er een loper van start. Wederom is het parcours heuvelachtig én onverhard. Het feit dat iedereen die voor mij van start ging in principe langzamere lopers zijn, triggerde mij enorm, ik werd heel erg gebrand op inhalen! Na vijftien lopers ingehaald te hebben, kwam ik in 43:55 over de finish. Gemiddelde snelheid 11,4 km/h. Ik had genoten van het vele inhalen, maar maakte me na deze loop wel wat zorgen of ik de etappe van de volgende dag nog wel heelhuids door zou komen. Een paar Palmpjes bij een gezellige pasta-party deden me deze zorgen gelukkig vergeten.

Op maandagochtend de vierde en laatste etappe (de zesde etappe voor de 100 km lopers). Een prachtige route van 21,2 km die veel gelijkenis vertoont met het parcours van de MidwinterMarathon. Na negen kilometer stijgen, bereik je het hoogste punt van de hardloop4daagse: 100 meter boven NAP. Daarna eerst flink dalen, gevolgd door een onverhard parcours dat voortdurend op en neer gaat en dat veel mul zand in zich heeft. Ik besluit om met Monique op te lopen, triatleet en ‘buurvrouw’ van het tentje naast me. De hele week stonden we dicht bij elkaar in het klassement, dus onze tempo’s liggen nagenoeg gelijk. Van de start tot een kilometer of 18 lopen we samen, af en toe kletsend over hardlopen en fietsen. Ik heb het zwaar, maar Monique heeft het nóg zwaarder, ze moet even wandelen. Ik ga door en kom in 2:05:41 over de finish, gemiddelde snelheid 10,14 km/h. De laatste anderhalve kilometer valt me zwaar, conditioneel kan ik het aan, maar de benen zijn moe. Het laatste stuk naar de finish besluit ik dat ik volgend jaar de 100 km wil gaan doen.

De totale 60 km van de Hardloop4daagse heb ik uiteindelijk volbracht in 5:47:18. Sneller dan de doelstelling van 10 km/h gelopen dus, ik ben tevreden!

Bloggers @ h4d

Dat geromantiseerde beelden niet altijd tegen hoeven te vallen, bewijst afgelopen Pinksterweekend. Mijn toch al hooggespannen verwachtingen zijn namelijk ruimschoots overtroffen! Een beregezellige camping, geweldige mensen, prachtige parcoursen, een prima catering en een perfecte organisatie. Aan alles merk je dat dit met liefde georganiseerd is. Mooier en beter vind je ze niet, echt een fantastisch evenement!

Volgend jaar ben ik er weer bij! Dan ga ik voor de 100km.

Dat ik afgelopen maand geen blog heb geplaatst betekent niet dat er niet gesport is. Ik had alleen even niet zoveel zin en inspiratie om te schrijven.

Zondag 18 april liep ik samen met Ingrid de CityRun in Hilversum. Het was het eerste ‘echte loopje’ waar Ingrid aan meedeed en ze had geen idee welk tempo ze zou kunnen lopen. Ik had me aangeboden als haas en we hadden bedacht dat een tijd onder het uur mooi zou zijn. Het was erg warm die dag en er zaten wat onverwachte klimmetjes in het parcours, zodat de doelstelling op een paar seconden na niet gehaald werd. Ingrid was echter wel blij met het uitlopen van haar eerste tien kilometer loop!

Halve haas & blije Ingrid

Erg lastig was dat er bij de finish in het geheel geen drinken meer aanwezig was toen wij daar aankwamen. Echt wel een minpuntje voor de organisatie! Verder vond ik het parcours niet echt bijzonder. Ik denk niet dat we daar nog een keer gaan lopen.

Vorig weekend was de Giro in Nederland! Op verschillende plaatsen werden er toerversies van de Giro georganiseerd. Ik had me ingeschreven voor de 130km toertocht die vertrok vanaf de Jaarbeurs te Utrecht.

De tocht slingerde over de Utrechtse heuvelrug ongeveer vergelijkbaar met mijn trainingstochtjes. Er zaten nauwelijks wegen in die ik niet eerder gefietst had. Wel was het uniek om niet op fietspaden te hoeven rijden, maar de volle breedte van de openbare weg te kunnen gebruiken! Al met al toch een mooie tocht!

Afgelopen zaterdag liep ik in Veenendaal de Heuvelrugloop. Mijn 15km PR dateerde nog van 2007 en ik vond het de hoogste tijd worden om daar eens een flink aantal minuten vanaf te gaan lopen. Doelstelling was 1:20 te lopen, ruim acht minuten van mijn PR af dus.

Hoewel ik ervan uitging geen bekenden tegen te komen, zag ik na aankomst al snel de bekende bloggers Aad, Ronnie, Andrea, Rik en Ilonka. Aad moest nog werken die dag, dus zou niet meelopen. Ronnie, Andrea en Rik gingen voor de 25km. Ilonka bood zichzelf aan om mij te hazen, een aanbod dat ik natuurlijk graag aannam!

Ondertussen had ik gehoord dat het parcours vrijwel geheel onverhard was en begon ik me zorgen te maken of mijn doelstelling van 1:20 wel haalbaar zou zijn. De klim was ook best pittig hoorde ik nog van Aad.

Met de afspraak tempo 5:20 min/km te lopen, gingen Ilonka en ik op pad. De eerste twee kilometers gingen wat te snel, maar dat was misschien maar goed ook. De vijfde kilometer, de klim naar “de eenzame eik”, was een pittige klim die het tempo er toch wat uithaalde. Gelukkig ging het dalen goed en won ik de verloren seconden snel weer terug.

Tot een kilometer of twaalf liep ik lekker, maar daarna begon de fut er wat uit te raken. Dankzij de de aansporingen van Ilonka (“en nú aanpikken!”) kon ik de laatste twee kilometers zelfs een nog wat hoger tempo lopen dan beoogd. In 1:18:38 kwamen we over de finish, een tijd waar ik heel blij mee ben! Een verbetering van mijn PR met ruim tien minuten! Ilonka, bedankt voor haaswerk en voor de supergoede support!

15-05-2010, Heuvelrugloop, Veenendaal, 15km, 01:18:38 (PR)

Afgelopen zondag had ik het plan opgevat om webloglopers te supporteren bij de Marathon van Rotterdam. Het leek een mooie dag te worden, dus besloot ik om vanuit Soest naar Rotterdam te fietsen.

Na 85 km gefietst te hebben kwam ik aan bij het 33 km punt in het Kralingse Bos. Ik zag nog net Merel de Knegt voorbij komen op niet al te grote afstand gevolgd door Ronnie.

Aad stond op het 30 km punt en gaf via twitter door wie er passeerden, zodat ik wist op welke personen in me moest focussen. Ik zag de volgende bloggers voorbij komen: Dutchrunner Koen, Richard vdK, Janna, Léonie, Martine, Ingrid, Claudia, Richard L, Harlopert Kees, Ton, Hans vK, John dB en Gerard.

Hardlopende Boer & Running Gerard

Het was maar goed dat sommige lopers mij zagen staan, anders had ik ze niet zien langskomen, zo druk was het op het parcours. Een aantal bloggers heb ik helaas gemist, Jacqueline bijvoorbeeld. Zij liep samen met Hans, Ton, John, Gerard en anderen een mooi bedrag bij elkaar voor de Hartstichting. Goed gedaan Curly!

Wie ik niet over het hoofd zag, was ‘Bladerunner’. Die kan je eigenlijk ook niet missen, niet alleen door zijn protheses, maar zeker ook door zijn zeer specifieke manier van lopen en het geluid dat daarbij hoort. Ik was echter te verbouwereerd om een foto te maken…

‘BladeRunner’ (foto: Erik van Leeuwen)

Op het moment dat de meeste bloggers voorbij waren, ben ik met Petra samen het parcours gaan volgen richting finish. Hardlopende Boer John hebben we tot de finish gevolgd.Na de finish nog even staan te kletsen met John, Richard L, Claudia, Martine en fietsmaatje Ingrid. Leuk!

Toen het tijd werd om naar huis te gaan had ik het ondertussen erg koud gekregen. Het hele stuk terug naar Soest fietsen trok me dan ook bepaald niet aan, dus ging ik met de trein terug. Toch uiteindelijk nog ruim 100 km gefietst.